00: De tweede ‘Golden Age of Television’ (2/2)
De beste dramaseries van het afgelopen decennium (2/2)
06-12-2009 | Kaj van Zoelen | 2000-2009, Lijst, Televisie
De nummers tien tot en met zes behandelde ik hier vorige week. Nu dan de nummers vijf tot en met één. Waarvan er één wellicht niet geheel een serie van dit decennium is, maar voor mijn gevoel wel het startsein gaf voor de zogenaamde tweede ‘golden age’ van Amerikaanse televisie en daarom een plaats in de lijst verdient.
5. Mad Men (2007-nu)
Eerlijk gezegd dacht ik dat die zogenaamde ‘Golden Age’ afgelopen was toen enkele series hierboven afgelopen waren of tegen hun einde aanliepen, maar daar kwam Matthew Weiner met zijn creatie Mad Men, de beste serie van de afgelopen paar jaar. Niet vanwege de zo geprezen aankleding en oog voor tijdperkdetail, maar dankzij de gelaagde scripts en het subtiele acteerwerk. Het is een serie over veranderende tijden en hoe mensen gedwongen worden met de veranderende sociale en maatschappelijke verhoudingen om te gaan. Dat wij al weten wat die veranderingen inhouden, maken de dilemma’s waar de personages mee worstelen des te sterker.
4. Buffy the Vampire Slayer (1997-2003) / Angel (1999-2004)
Technisch gezien is Buffy misschien niet helemaal een serie van dit decennium, toch neem ik de serie op in de lijst en zet ik de spin-off er maar meteen bij, wat ik een onderschatte serie vind en aangezien beide series in dit decennium vooral gaan over volwassen worden en betekenis proberen te geven aan je leven. Hoe dit nog altijd op originele manier via genretropen wordt gedaan en beide series zich (soms gedwongen) telkens weer opnieuw stilistisch uitvonden (Angel per seizoen, Buffy met soms zeer aparte afleveringen) blijft een bijzonder staaltje televisie maken van Joss Whedon. Nooit heb ik de worsteling die het leven is sterker zien uitgebeeld worden met (metaforische?) hulp van vampiers en hellemonsters en met zoveel humor. Theo schreef al eens een serie stukken over beide series, en zijn hier te vinden.
3. Deadwood (2004-2006)
De geboorte van modern Amerika in drie seizoenen van de modderigste western die ik ooit gezien heb (zelfs Corbucci is netjes in vergelijking). De serie is helaas nooit echt afgemaakt (er werd duidelijk naar een nooit gemaakt vierde seizoen toegewerkt) maar is zo volgepakt met het humanistische wereldbeeld van schepper David Milch dat het tien seizoenen van het gros van televisie overtreft. De beste dialogen op televisie geven kleur aan dit drama over hoe gemeenschap wordt gevormd, beschaving op bloed en goud gebouwd wordt en chaos in een vorm van orde wordt omgezet. En hiermee begin ik wat beschouw als het gouden trio van kabelnetwerk HBO, waar de hele top drie van afkomstig is.
2. The Sopranos (1999-2007)
Het einde zorgt nog steeds voor discussie tussen fans en dat komt deels door de ambiguïteit ervan, maar vooral doordat ze zo begaan zijn met deze magistrale serie. Het wel en wee van een maffioso en zijn twee ‘families’ vormde de oppervlakte om de diepte in te duiken en o.a. de consumentencultuur, de impact van geweld (op korte en lange termijn), de Italiaans-Amerikaanse identiteit en vooral ook de opmerkelijke relatie tussen kijker en gewelddadig, soms zelfs monsterachtig hoofdpersoon. Surrealistische dromen, veel drama en spaarzame mooie momentjes met familieleden verhulden de verschrikkelijke persoonlijkheid van Tony Soprano niet, en elke keer als je hem weer sympathiek begon te vinden schudden de makers je wakker met een van zijn wandaden. En hij was niet de enige. Meeslepend en opwindend en tegelijk kritisch daarop.
1. The Wire (2002-2008)
Is er ooit enige twijfel geweest? Niet bij mij. Over de volgorde van de rest heb ik nog moeten nadenken en een beetje mee geschoven totdat alles redelijk goed voelde, maar de nummer één was vanaf het moment dat ik begon met het samenstellen van deze lijst duidelijk. Er was geen andere serie de afgelopen tien jaar die mij zo boeide en zo roerde. De eerste vier seizoenen zijn telkens zo ongeveer beter dan de vorige (bij herkijk deed het seizoen twee me onlangs meer dan verwacht, misschien toch nog wel meer dan drie) en elke keer dat je de serie kijkt zie je meer. De serie is zo gelaagd, zo rijk aan detail, zit zo propvol fascinerende personages en zit zo complex in elkaar dat het haast onmogelijk is om in één keer alles te bevatten. Beïnvloed door Grieks drama vertellen David Simon & co. over de instituties van een stad waar de bevolking haast aan ten onder gaat, van de drugshandel tot de havenvakbonden tot de politiek tot het schoolsysteem tot de media, met als constante factor daardoorheen het ineffectieve politieapparaat. Het mag dan fictie zijn, dankzij de onopvallende stijl voelt het zo realistisch aan als TV maar kan worden.
Forum
Op 07-12-09 om 03:44 #
SHEEEEEEIT! Dank je Kaj, ik probeer nu al tijden de mensheid aan “The Wire” te krijgen maar op de een of andere manier hebben veel lui hier toch niet dat gevoel bij wat ik in grote mate had. Zonder meer de beste serie die ik ken en naar mijn idee zelfs het beste wat ooit voor de TV gemaakt is! Die personages, acteurs dialogen, one liners, maatschappelijke thema’s zonder enige stereotypering, muziek, cliffhangers, etc. etc.
Voor mij blijft seizoen twee het minst geniale, wat denk ik vooral komt door de nadruk op de havens en minder de straat. Het is ook hier echter sublieme televisie. Het grappige is dat iedereen die de serie in zijn geheel gezien heeft het beschouwd als de beste serie die er is wat toch wel wat wil zeggen nietwaar?
Op 07-12-09 om 09:07 #
Enkele weken geleden heb ik juist Baltimore bezocht en daarbij viel me op dat zowat alles en iedereen (van reisgids tot willekeurige voorbijganger) The Wire ten strengste aanraadt om deze stad écht te begrijpen. Binnenkort dus maar eens aan gaan wagen.
Hoe ver onder deze top 10 bevindt Rome zich trouwens?
Op 07-12-09 om 15:01 #
De Nr. 1 is inderdaad geen verrassing, al moet ik nog steeds aan The Sopranos beginnen. Ik verwacht echter dat die aan de kwaliteit van het schrijfwerk, de gelaagdheid, de thematische diversiteit en de maatschappelijke context zal tippen. Grappig trouwens: The Wire, Sopranos, Deadwood en Mad Men hebben allemaal te maken met de kern en ziel van Amerika in een bepaalde vorm. De laatste twee konden me ook bekoren, waar ik Deadwood qua karakters interessant vond en vooral de ontwikkeling naar beschaving. Van Mad Men heb ik alleen nog maar het eerste seizoen gezien, welke erg veel indruk op me maakte: erg ingetogen, gecentreerd rond een aantal karakters, thematisch veelzijdig en een aantal prachtige metaforen naar Amerika.
Op 07-12-09 om 16:59 #
Mooi opgemerkt, dat verband.
Op 08-12-09 om 19:57 #
Ik mis Carnivàle in de top 10…
Op 08-12-09 om 21:08 #
Tja, daar heb ik het tweede seizoen nooit van gezien, dus daar kon ik niet goed over oordelen. En op basis van het eerste seizoen alleen zou hij er niet inkomen. Geweldige sfeer en aankleding, maar die mythologie… ik weet het niet. Aan de ene kant erg fascinerend, maar met de wetenschap dat ze er nergens mee heen gaan een stuk minder.
Op 09-12-09 om 13:58 #
”Aan de ene kant erg fascinerend, maar met de wetenschap dat ze er nergens mee heen gaan een stuk minder.”
Dan heb je seizoen 2 nog niet gezien. Veel antwoorden minder vragen.
En het open-einde van seizoen 2 vond ik zelf acceptabel genoeg omdat er ontzettend veel gerefereerd wordt naar de bijbel waar ik dan weer op mijn beurt antwoorden uithaal. Voor mij de ultieme serie over de geboorte van het kwaad in de wereld en hoe wij dat kunnen overwinnen.
Een grote misser…
Op 09-12-09 om 17:28 #
Nou ja, ik weet dat het de bedoeling was dat er zes seizoenen zouden komen, maar dat HBO na het 2de seizoen de serie cancelde. En dat wist ik na afloop van het eerste seizoen al, dus vandaar de “wetenschap dat ze er nergens mee heen gaan”. Daarnaast vond ik het religieuze aspect van de serie zeer boeiend, maar met de bijbel zelf heb ik weinig affiniteit.
Op 12-12-09 om 11:37 #
Hier ook nog een goed artikel over TV in dit decennium: http://nymag.com/arts/all/aughts/62513/
Op 12-12-09 om 16:38 #
Dank je, als je nog meer wilt lezen over de televisieseries van de noughties moet je ook eens het blog van Alan Sepinwall bekijken (mijn favoriete TV-criticus):
http://sepinwall.blogspot.com/2009/12/best-of-00s-in-tv.html
Op 12-12-09 om 20:46 #
Handig. Staan nog wat series op waar ik nog niet van gehoord had. Angels in America heb ik al een hele tijd hier liggen, gauw eens kijken. Trouwens opmerkelijk dat hij Six Feet Under niet noemt, daar is hij dus geen fan van.
Op 13-12-09 om 12:12 #
Helemaal eens met “Mad Men”. Toch mis ik inderdaad ook “Carnivàle”, “Rome”, en heb ik inderdaad begrepen hoe briljant “Six Feet Under” wel niet moet zijn. En hoewel het meer een miniserie is, moet ook zeker “Angels in America” genoemd worden! Je voorkeur ligt duidelijk bij meer scifi-/fantasy-georiënteerde series, wat absoluut niet erg is, alleen zal ik je smaak niet delen :p
Op 13-12-09 om 13:10 #
Mini-series wil ik nog een aparte lijst van maken, maar daar heb ik eerst nog het een en ander voor in te halen. Dus dat wordt op zijn vroegst eind januari. :)
En vier van de vijf series in deze top-5 zijn toch echt geen sci-fi/fantasy (in tegenstelling tot Carnivàle). Six Feet Under heb ik in mijn top 6 t/m 10 toch wel degelijk genoemd. Rome vond ik in het tweede seizoen nogal tegenvallen, na het eerste seizoen maakte deze zeker wel kans op minstens nr. 10. Daarnaast had ik het gevoel dat de serie dramatisch fantastisch was, maar dat er toch niet zoveel onder de oppervlakte zat. Maar dat kan aan mij liggen.
Op 17-12-09 om 22:55 #
Ach, sorry, heb het eerste deel van je lijst over het hoofd gezien…
Hoe groot moeten jullie dat “2/2″ maken voor het mij opvalt?! :p