En ik dacht dat seizoen 2 duister was. Seizoen 3 van Buffy The Vampire Slayer is een logische voortzetting van het vorige seizoen. Bepaalde elementen komen terug en worden uitgebouwd. Het sterke van Buffy lijkt erin te zitten dat wie de serie blijft volgen aan een aantal woorden genoeg heeft. Veel grappen zullen voor nieuwe kijkers verloren gaan, aangezien de doorlopende verhaallijn de kracht is van de serie. De monster-of-the-week-afleveringen bevatten zonder uitzondering allemaal doorlopende verhaalelementen.

Aflevering Anne, de eerste aflevering van het seizoen, is bijvoorbeel een monster-of-the-week-aflevering. Maar deze bouwt wel verder voort op de laatste aflevering van seizoen 2, waarin Buffy Sunnydale (de plaats waar de serue zich afspeelt) verlaten heeft. Ook is er de terugkeer van een bijrolpersonage wat voorheen slechts een scène te zien was, maar hier de belangrijke rol heeft. Anne is daarnaast een aflevering die een nieuw element introduceert (het feit dat er alternatieve hel-dimensies zijn waarin de tijd veel langzamer gaat, iets wat een rol gaat spelen bij de terugkeer van een personage) en duidelijk maakt dat Buffy duisterder en serieuzer is dan ooit. Deze aflevering bevat naast de helse demonen die mensen als slaaf gebruiken ook nog crackjunkies, op straat levende jongeren en drugsgerelateerde doden. Gezellig spul dus.

En de serie zet deze serieuze toon voort. Jawel, er is nog steeds een gezonde dosis humor, maar er is ook Buffy die onzeker is over haar algemeen nut, een flinke dosis vreemdgaan, een zeer corrupte regering én het nieuwe personage Faith. Faith is een nieuwe Slayer, die tegelijkertijd in het verlengde van Buffy ligt én een nemesis is. Ze is de duistere Buffy, Buffy zonder geweten. Ze is een perfecte aanvulling van de serie die tegelijkertijd de themathiek van het seizoen vertegenwoordigt: maken we de juiste keuze’s?

De keuze’s kwamen al voor in de aflevering Anne (heeft Buffy de juiste keuze gemaakt door te vertrekken?), loopt door in de relatie tussen Cordelia en Xander, maar komt voornamelijk terug in de interessantste aflevering van dit seizoen. The Wish, waarin Cordelia wenst dat Buffy nooit naar Sunnydale gekomen was, en we krijgen te zien wat er gebeurt zou zijn, in dat geval. The Master (de badguy uit seizoen 1) leeft nog, favoriete stek The Bronze is overgenomen door vampiers, Buffy heeft een groot litteken en Xander en Willow hebben scherpere tanden en een allergie voor zonlicht erbij. Het is een variatie op It’s A Wonderfull Life, maar een met een stuk duisterder toon. En het is naast een interessante aanvulling op de buffy-mythologie ook een erg amusante aflevering.

Ook Xander en Willow krijgen wat meer te doen. Xander is hoofdrol van The Zeppo, een aflevering die speelt met Xander’s onzekerheid, en Willow mag nogmaals vampier spelen in Doppelgängland, een vervolg op The Wish. Interessant ook is Earshot, een aflevering waarin Buffy telepathische vermogens bezit. De aflevering werd uitgesteld, vanwege de overeenkomsten met het toen erg recente Columbine High-drama. Het is jammer dat de gebeurtenis aan deze aflevering kleeft, aangezien de aflevering een mooie speech bevat van Buffy, waarin haar personage weer eens uitgediept word.

De laatste afleveringen Graduation Day part 1 en 2 zijn weer heerlijk episch en geven een mooie conclusie aan het hele seizoen, ondanks slechte cgi. Al met al is seizoen 3 een seizoen met een sterk overkoepelend thema, interessante uitdiepingen en onverwachte wendingen. Het word voornamelijk duidelijk dat Joss Whedon, in plaats van de serie in de herhaling te laten vallen, constant bezig is met het uitbreiden van de serie. Hij bouwt laag op laag op laag, en waar de meeste series hun kruit beginnen te verschieten in seizoen 3 word Buffy alsmaar sterker. Het zou mooi zijn als ze dit niveau weten vast te houden.