Meende dat Andrei Rublev door Tarkovsky vooral als een soort metafoor is genomen voor de rol die ‘kunst’ of ‘kunstenaars’ zouden kunnen vervullen in de Sovjet-periode, zeker als je bedenkt dat het concept van ‘kunst’ of ‘kunstenaar’ bij Andrei Rublev zelf en zijn tijdgenoten niet gebruikt werd in de betekenis zoals wij die kennen (maar door Tarkovsky des te meer, tot vervelens toe).

Misschien dacht Tarkovsky wel oprecht dat Andrei Rublev zichzelf als ‘kunstenaar’ beschouwde. Hij lijkt hem in elk geval zo te willen neerzetten, net als hij doet voorkomen dat mensen in de 14e en 15e eeuw het geloof beleefden zoals we dat nu beleven (moderne Godsbeleving, in den Here, vroom gedrag e.d.), iets wat niet erg waarschijnlijk is, maar dat maakt verder niet uit voor de beleving van de film als een soort zwanenzang op ‘kunstenaarschap’ of iets dergelijks. Juist die hele waaier aan potentiële anachronismen in een film als Andrei Rublev, die bij je andere voorbeelden niet of nauwelijks relevant is, maakt het tot een leuk voorbeeld, maar wel dusdanig anders dat het misschien handig is om kort aan te stippen dat Andrei Rublev wat moeilijker te vergelijken valt met de andere vier films. Ik bedoel, een 15e eeuwse iconenschilder versus laat 19e eeuwse en 20e eeuwse moderne kunst wil dan wel eens knellen als je gaat spelen met relatief moderne begrippen als ‘kunstenaarschap’. ;)