Comments on: 00: De wederopstanding van Woody?

By: Kaj van Zoelen

Kaj van Zoelen — Thu, 26 Nov 2009 18:54:21 +0000

Dat is altijd goed. :)

By: theodoor

theodoor — Thu, 26 Nov 2009 11:21:50 +0000

Van wat ik heb gezien:

(Uitstekend/goed)
1. Whatever Works
2. Vicky Cristina Barcelona
3. Match Point

(Redelijk)
4. Melinda & Melinda
5. Anything Else

(Slecht)
6. Scoop

Ik zag gisteren dus Whatever Works en man, ik heb echt genoten. De karakters van de ouders van Melody zijn leuk, al is hun ontwikkeling wel erg kort door de bocht (zeker die van de vader), maar dat verpest gelukkig niet het plezier van de heerlijk cynische dialogen, het zomerse New York-sfeertje en het uitstekende acteerwerk (ben sowieso altijd wel te spreken over Patricia Clarkson en Ed Begley Jr.). Maar de grootste ontdekking voor mij was Larry David, hij speelt de Woody Allen-rol beter dan Woody Allen zelf: cynischer, meer zelfbewust en vooral een stuk beter getimed. Het is zelfs zo’n verrassende rol dat ik nu begonnen ben aan Curb Your Enthusiasm.

By: Lisa

Lisa — Sat, 07 Nov 2009 09:56:24 +0000

Ik moet eerlijk zeggen dat ik aan geen enkele regisseur zo’n hekel heb als aan Woody Allen.. Vooral Vicky Cristina Barcelona was dramatisch! Geen verhaal, geen diepte, geen humor. Zonde van Penelope Cruz. Ik ben dan ook een fervent voorstander van American Apparel.. als je van die ruzie hebt gehoord.

By: Ludo

Ludo — Sun, 01 Nov 2009 08:08:56 +0000

altijd leuk, artikelen over Woody. het is en blijft een slecht rijtje wat ie het laatste decennium heeft gedaan. ik zat ook zo’n top te maken maar herinner me niets uit Hollywood Ending, nauwelijks iets uit Anything Else en Melinda & Melinda, terwijl ik die 2 van vorig jaar oer en oer saai vond.

wat er dan nog overblijft vond ik wel acceptabel. ik houd wel van Woody op zijn meligst (Scoop en Jade, al rammelen beide films natuurlijk aan alle kanten)
Small Time Crooks is wat scherper (maar is geloof ik een remake, wellicht dat dat hielp)

Match Point heeft wel sfeer, mooie cinematografie en mooie Scarlett maar is wel wat atypisch natuurlijk.

By: Verhoeven

Verhoeven — Sat, 31 Oct 2009 22:27:30 +0000

Woody Allen, de neurotische man, die bekend staat dat hij iedere keer weer dezelfde film opnieuw maakt. Dat is een kunst op zich. Alle lof naar Woody!

By: Kaj van Zoelen

Kaj van Zoelen — Sat, 31 Oct 2009 15:35:09 +0000

Ja, dat had ik inderdaad duidelijker moeten zeggen.

@Jordi: Dank je. En als jij niet zou reageren, dan had ik m’n werk niet goed gedaan. ;) Jij met je Woody’s…

What’s Up Tiger Lily is zijn eerste film, en niet eens zijn eerste echte eigen film, dus die zie ik niet als een dip. Daarnaast maakt voor mij alles voor Annie Hall uit van Allens vroege werk, zijn groeiperiode, en vind ik Bananas leuker dan de onderste helft van mijn lijstje hierboven. Die andere titels die je nu noemt heb ik nog niet gezien. Maar ik ben nu wel benieuwd naar Shadows and Fog geworden.

@ Erwan: Klopt, maar minder kwantiteit betekent ook dat je meer over de films per stuk kunt zeggen en er misschien ook meer ruimte is voor wat algemener beschouwing over de regisseur zelf. Genres of stromingen zijn ook zeker goede mogelijkheden, en in mijn geval zal er zeker een toplijst van het een en ander komen hier en daar.

By: theodoor

theodoor — Sat, 31 Oct 2009 10:00:35 +0000

Voor de duidelijkheid, het is niet alleen Kaj die aandacht gaat besteden uit films van dit decennium. Regelmatig zullen ook anderen daar artikelen over plaatsen.

By: Erwan

Erwan — Sat, 31 Oct 2009 07:12:45 +0000

@ Jordi: ik vond “Shadows and Fog” juist een geweldige ode aan de Duitse expressionistische cinema en vond ook zijn vroege sketch komedie “Bananas” zeer de moeite!

@ Kaj: je idee van het terugkijken op het afgelopen decennium vind ik een zeer goed idee, denk echter dat je qua kwantiteit niet zo gauw een andere filmmaker dan Woody Allen zal vinden (Miike misschien?). Maar ook een genre (originele horror) of stroming (extreme Franse golf) is dan goed te doen!

By: Erwan

Erwan — Sat, 31 Oct 2009 07:00:47 +0000

Allen maakt zeker in streaks niet meer de geweldige films die hij in de jaren ’70 en ’80 maakte, maar hij is naar mijn idee nog steeds een van de meest interessante en meest vermakelijke regisseurs in het wereldje. En zeker in mijn moederland Frankrijk is de man stilaan een legende en krijgen zijn films veel bekijks in tegenstelling tot hier waar hij inmiddels een marginale filmmaker is helaas…

Mijn top 10 is dan als volgt:

1. Whatever Works (zonder twijfel)
2. Match Point
3. Cassandra’s Dream
4. Vicky Cristina Barcelona
5. Melinda & Melinda
6. Small Time Crooks
7. Anything Else
8. Hollywood Ending
9. The Curse of the Jade Scorpion
10. Scoop

Mag ik hier aan toevoegen dat als je een titel verder was gegaan, “Sweet and Lowdown” vlak achter “Whatever Works” was gekomen in mijn lijstje? Maar je moet ergens een grens trekken en die titel is inderdaad van ’99 dus moet je daar ook niet verder over zeuren.

By: Jordi

Jordi — Fri, 30 Oct 2009 11:13:02 +0000

Kaj, mooi stukje. Als bijzonder idolate Woody-fanaticus volg ik alles wat hij doet op de voet, en ook ik heb een dergelijke tendens gespot. Nu valt er natuurlijk ook genoeg te zeggen over de kwalitatieve dipjes in zijn vroege comedy’s (Bananas, What’s Up, Tiger Lily?), in de jaren tachtig (A Midsummer Night’s Sex Comedy, Another Woman), en in de jaren negentig vooral (Alice, Shadows and Fog, Celebrity). Er lijkt zo door zijn carrière heen een constante golfbeweging te zitten, met gelukkig in the end meer goede dan kwalijke films.

Mijn volgorde van de hierboven genoemde films zou zijn:
1. Match Point
2. Vicky Cristina Barcelona
3. Melinda & Melinda
4. Whatever Works
5. Scoop
6. Cassandra’s Dream
7. The Curse of the Jade Scorpion
8. Anything Else
… en Small Time Crooks en Hollywood Ending heb ik helaas (nou ja…) nog niet gezien.

Ik vind Match Point toch wel op heel veel vlakken bijzonder geslaagd en intens, en één van zijn sterkste pure drama’s. Daarnaast vond ik Melinda & Melinda onverwacht tof, door het metatekstuele spel met genres en de interessante cast. Scoop viel mij alleszins mee (had bijzonder lage verwachtingen, maar vond het best vermakelijk), maar Cassandra’s Dream daarentegen was veel te nietszeggend om echt te beklijven – alleen Tom Wilkinson maakte, zoals gewoonlijk, indruk.

Ach, tot zover mijn two cents! Ik ben in ieder geval erg blij dat er meer mensen zijn die de moeite nemen om op Woody’s films in te zoomen :D