Dollhouse Donderdag #5
“True Believer” (seizoen 1, aflevering 5)

19-03-2009 | Kaj van Zoelen | Dollhouse, Televisie
Regie:

Dollhouse begint langzamerhand steeds beter te worden. “True Believer” is de beste aflevering tot nu toe: De overkoepelende lange termijn verhaallijn wordt ontwikkeld d.m.v. de toch redelijk op zichzelf staande plot van de aflevering én de zijlijntjes die daarnaast plaatsvinden. Daarnaast worden karakters ontwikkelt op een organische manier binnen het verhaal, vond ik Eliza Dushku weer eens geloofwaardig en was er zowaar een scène waarin alle dialoog echt Whedon waardig was. De serie is er nog niet, maar mijn geloof dat de bestemming bereikt zal worden, wordt flink versterkt door deze aflevering.

Ik had een theorie over het acteerwerk van Dushku in deze serie, maar toen ik ‘m hardop uitsprak tegenover Ricardo van de week klonk het vrij onwaarschijnlijk en een wanhopig excuus. Mijn theorie was namelijk dat Dushku’s herhaaldelijke terugvallen op haar ‘Dusku persona’, een bepaalde ietwat eenzijdige acteerstijl die voorkomt dat je gelooft dat ze telkens echt een andere persoonlijkheid heeft, een bewuste keuze is. Elke keer dat ze in haar persona afglijdt, zou ze de echte Echo laten zien, de persoonlijkheid die zich ondanks alle imprints en wisbeurten in haar aan het ontwikkelen is. Het zou echter heel goed kunnen dat ik de makers van de serie hiermee teveel krediet geef en dat dit een belachelijk idee is.

In eerste instantie is Dushku overtuigend als blinde gelovige (op twee manieren), maar zodra Echo voor haarzelf gaat denken en meer gaat improviseren lijkt ze meer op dezelfde persoon die we tot nu toe bijna elke aflevering zien als ze buiten de ‘mission parameters’ treed om deze tot een goed einde te brengen. Bedoeld of niet, het ondersteunt toch een beetje mijn theorie.

Whedon laat in ieder geval wel weer eens wat van zijn oude flair voor spitsvondige dialoog zien in de scène waarin Topher en de mooie dokter Saunders het probleem van Viktors erecties bespreken. Of zoals Topher het noemt, ‘manreactions’. En daarover gesproken: zou Mellie, Ballards buurvrouw, een ‘active’ zijn? De actrice die haar speelt heet overigens Miracle Laurie. Miracle. En ik vond in Whedons vorige serie Summer Glau al een opmerkelijke naam…

Dat Boyd Langton het protocol elke keer negeert om Echo te redden is nu wel duidelijk, maar dat veiligheidsagent Dominic het protocol negeert om Echo te proberen te doden is nieuw en eigenlijk de boeiendste ontwikkeling deze aflevering. Ik vermoed dat hij het einde van het seizoen niet haalt. Echo vertrouwt hem zelfs in haar ‘lege’ status al niet, en hoe meer ze zich ontwikkelt als persoon, hoe minder veilig hij waarschijnlijk zal zijn. En dan is er nog Alpha, die ongetwijfeld aan het eind van het seizoen zal terugkeren. Ik ben erg benieuwd naar de volgende aflevering, waarbij volgens Dushku Whedon voor het eerst de vrije hand kreeg om te doen wat hij wil. Dit was in ieder geval een goede stap in de richting van het niveau dat ik van te voren verwachtte van deze serie.



1 Reactie

  1. theodoor

    Ik was heel blij met deze aflevering, waarin een Branch Davidians-achtige sekte als basis dient voor een ontwikkeling van het algehele plot. Wat jij al zei kaj. Ook vond ik het mooi dat het werk van Echo in die clan juist de situatie extremer maakt. Dat lijkt typisch iets van Whedon: actie’s die bedoeld zijn om kwader te voorkomen blijken juist deze te verstevigen of juist te bewerkstelligen. Je ziet dat in de laatste aflevering van het eerste seizoen van Buffy, en in wel meer aflevering. Het is een literaire techniek die wel vaker voorkomt, maar die Whedon tot grote hoogten weet te brengen. Als ze dit niveau weten vast te houden ben ik een gelukkig mens.

    Manreactions… gnignigni.


Reageer op dit artikel