Comments on: Familiefilms met scherpe randjes.

By: Theodoor

Theodoor — Sat, 13 Jun 2009 19:34:14 +0000

Het is niet zozeer de zwarte humor, als de ziekelijk spannende sfeer. Iets wat bij Roald Dahl ook aanwezig was in De Heksen, en Mathilda. Die boeken waren vrij hard en smerig voor een kinderboek.

By: Guido

Guido — Sat, 13 Jun 2009 18:12:47 +0000

Ik ben erg benieuwd naar Coraline; zwarte humor voor jong en oud, die neigt naar Roald Dahl maakt mij altijd nieuwsgierig. Toevallig had ik vorig jaar sinds een hele lange tijd een ‘Roald Dahl gevoel’, te weten bij het fantastische Estômago.

By: HenkMul

HenkMul — Sat, 13 Jun 2009 17:37:16 +0000

Leuk stuk inderdaad. Ik kon me echter op geen enkele moment aan de indruk onttrekken dat elke vocale verklanking van Coraline werd geproduceerd door de pompeuze zelfgenoegzaamheid van Amerika’s meest walgelijke kindsterretje, Dakota Fanning. Enige spanning of angstgevoel was daardoor ook ver, heel ver te zoeken.

By: Theodoor

Theodoor — Sat, 13 Jun 2009 15:31:42 +0000

Dank jullie wel voor jullie reacties. Ik vind het mooi om te horen dat ik niet alleen sta in mijn ergernissen rondom het huidige kinderfilm klimaat. Gelukkig zijn er inderdaad nog enkele filmmakers die mijn ongelijk bewijzen.

By: Jordi

Jordi — Sat, 13 Jun 2009 15:13:13 +0000

Héérlijk onderwerp, prachtig stuk, Theodoor. Erg fijn om te weten dat ik, met mijn levenslange fascinaties voor Roald Dahl, Tim Burton, Terry Gilliam en aanverwanten, niet de enige niet-emo/-goth ben ;)

By: Ricardo Berentsen

Ricardo Berentsen — Sat, 13 Jun 2009 14:56:21 +0000

Eens met Erik. Tof artikel. Zelfs ik vond Coraline bij vlagen best eng en ik zat me ook de hele tijd af te vragen hoe dit een kinderfilm kon zijn. Wat weer een naar gevolg is van de bekrompenheid waarmee kinderfilms tegenwoordig worden gemaakt.

By: Erik Hagen

Erik Hagen — Sat, 13 Jun 2009 13:51:47 +0000

Prachtig artikel, Theo. En heel herkenbaar ook. :-) Binnenkort toch maar eens naar “Coraline”, dus.