Halloween is een klassieker, Halloween 2 een aardig vervolg, Halloween 3 heeft geen Michael Myers. Wat? Ja, nadat Halloween eigenhandig het slashergenre maakte tot wat het nu is, John Carpenter katapulteerde tot horrorkoning en Michael Myers (de moordenaar uit deel 1, 2, 4, en alle andere daaropvolgende vervolgen) een culticoon maakte, en Halloween 2 hier lustig op voortborduurde, brak deel 3 met alle regels. Omdat Micheal Myers in deel 2 het loodje legde, zag Carpenter zich genoodzaakt een nieuwe richting in te slaan. Getracht werd een Twilight Zone-achtig concept toe te passen op deze bestaande reeks, waarbij elk nieuwe vervolgdeel een losstaand verhaal zou vertellen.

Ik hou ervan als films risico’s nemen, maar Halloween 3: Season of the Witch maakt het wel erg bont. Weg is Micheal Myers, vervangen voor een sinistere tv-baas, die iets te veelvuldig in beeld is, en iets te menselijk is om de impact te krijgen die een Micheal Myers heeft. Het is een nogal slappe villian, die zijn bek maar niet kan houden, waardoor het contrast met Micheal extra sterk word, en de laatste met node gemist word. Nu is het misschien oneerlijk te vergelijken met de eerste twee delen, maar het is niet voor niks dat de man met het mes gewoon weer terugkeert in deel 4.

De plot is vergezocht en idioot. De rechttoe rechtaan-aanpak van Micheal Myers is vervangen door een zweverig plot over behekste halloweenmaskers die via tv-signalen kinderen vermoord. Zo’n soort film, ja. Het realistische van Micheal Myers, een psychopaat die als een natuurkracht zich door zijn slachtoffers heen baant, levert een groot contrast op met een occulte techniek die niet eens verklaard word. Het word helemaal bont in een scène waarin het behekste halloweenmasker een jeugdig slachtoffertje maakt.

Deze scène gaat als volgt: een jong jochie heeft een masker op, kijkt naar een signaal op tv en valt dood neer. Dit signaal bestaat uit vele flitsende beelden, ongetwijfeld over de indertijd zeer populaire complottheorieën over subliminal messages op tv, en een zeer irritant deuntje, wat dagen blijft doorjengelen in je hoofd. De sterfscène alleen is toch niet indrukwekkend genoeg, moet men gedacht hebben, want uit het kinderhoofd beginnen duizenden insecten te krioelen. Er word niet verklaard waar ze vandaan komen, integendeel zelfs, want wat kruipt daar nog meer uit het hoofd? Een heuse gifslang.

Dit soort ridicule scènes zijn waarschijnlijk toch te vergezocht om het publiek te boeien, want er worden ook nog een paar ouderwetse moorden in de film gesplitst. Deze worden nauwelijks verklaard en hebben eigenlijk ook geen nut in de film, behalve misschien om nog extra te cashen op het effect wat vergelijkbare scènes hadden in deel 1 en 2. Het maakt echter pijnlijk duidelijk dat deze film het niveau van deel 1 niet haalt, zeker daar de synthesizers wel nog volop aanwezig zijn. Deze film is een cultklassieker, alleen al vanwege het feit dat de held van de film voortdurend kijkt alsof hij zelf psychopathische neigingen onderdrukt. Halloween 3 is abominabel slecht maar dient daarom alleen al gezien te worden.