Salon Indien is een platform waarop jonge filmcritici hun ei kwijt kunnen in welke vorm dan ook. Het valt misschien daarom ook op dat we nauwelijks aandacht besteden aan onze huidige leefwereld, terwijl de lezer het best eens interessant zou kunnen vinden wat men nu vind van een bepaalde trailer of nieuwsartikel. Ditzelfde spookte door mijn hoofd toen ik de eerste Avatar trailer aanschouwde, maar er niet genoeg over wist te vertellen om een volledig artikel eraan uit te weiden. Zodoende bedachten we tijdens onze allereerste vergadering (ja, wij nemen onze taak heel serieus) dat het misschien wel handig was dat we elke zondag proberen terug te blikken op het nieuws van de afgelopen week. Ricardo en ik zullen om de beurt elke zondag vullen met opvallend nieuws, zoals verwachtingen over nieuwe trailers en aankondigingen, eventueel een kijkje op de box office en misschien zelfs een retrospectiefje over een pas overleden filmmaker of acteur.

Dat gezegd hebbende, laten we eens kijken wat er zoals gebeurde, afgelopen week.

In 1979 zette de gebroeders Weinstein Miramax op, een studio in leven geroepen om de onafhankelijke en arthouse films van Amerika een plek te geven. Ook opvallend was dat het bedrijf fungeert onder de vleugels van Disney. Het is een bedrijf met een eigen gezicht en een eigen wil (hetgeen dat in het verleden tot redelijk wat controverse heeft geleid) en dat is goed terug te zien in hun films. Zo luidden ze volgens velen een nieuw tijdperk in met Pulp Fiction en wonnen ze vorig jaar nog een beeldje met No Country For Old Men.
Echter, ondanks dit succes, lijdt het bedrijf aan verlies. In 2005 verlieten de gebroeders Weinstein het bedrijf om hun eigen The Weinstein Company op te zetten en sindsdien gaat het bergafwaarts met Miramax. Dezelfde destructie werd deze week weer aangekaart toen opvolger Daniel Battsek besloot op te stappen en het bedrijf genoodzaakt was hun deuren van het New York pand te sluiten. Toen Disney besloot flink te hakken in de structuur van het bedrijf, dat resulteerde in vele ontslagen en slechts drie geproduceerde films per jaar, reageerde Battsek hierop zijn vertrek aan te kondigen.
Een opvolger is nog niet bekend.
Bron: indieWIRE

Altijd spannend, die post-Oscar stress van publiek en filmmaker. Na het winnen van het uiterst begeerde beeldje afgelopen februari werd er een hoop gespeculeerd over de toekomst van Slumdog Millionaire regisseur Danny Boyle. Voor zijn overwinning vertelde hij al aan The Guardian dat hij nooit “een propere filmmaker zou zijn” en deze week bewees hij zijn statement weer eens dubbel en dwars door niet toe te geven aan alle Hollywood glamour en een totaal andere kant op te willen gaan. Na de Indiase crowdpleaser zei Boyle al publiekelijk ‘NEE’ tegen de nieuwe James Bond, en nu hoopt hij op een ‘JA’ van de studio voor zijn adaptatie van Aron Ralston’s 127 Hours.
Ralston schreef het boek na zijn beroemde klimongeluk in 2003 waar hij met zijn arm vast kwam te zitten onder een rots. Na talloze pogingen de rots te breken en zijn lot te hebben aanvaard werd hij plotseling getroffen door een enorme drang naar overleven. Hij sneed zijn eigen arm af en vond zijn weg terug naar zijn truck, alwaar een stel Nederlanders hem te hulp schoten.
De eigenzinnige regisseur heeft plannen om het eerste uur van de film volledig dialoogloos op te nemen en wil zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke verhaal blijven om authenticiteit te bewaren. Het is een ijdel streven, maar zeker wel een interessante wending aan een wederopbloeiende carrière. Het wachten is nu op de release en de hoop op een persbericht over zijn deelname aan 28 Months Later.
Bron: FilmTotaal

En toen was daar de eerste trailer van het nieuwe Disney epos Prince of Persia. Ditmaal geen verfilming van een attractie, maar eentje gebaseerd op de gelijknamige videogame uit 2003. The Sands of Time verteld het verhaal van de jongen Prins wiens taak het is het zand van de tijd terug te brengen naar zijn oorspronkelijke bezitter. De trailer hoopt op een plezierig spektakel vol doldwaze avonturen en kindvriendelijke actie en dat is ook meteen mijn grootste angst. De film is geen opzichzelfstaand avontuur, maar een herhaling op Pirates of the Caribean om evenveel geld in het laatje te krijgen. Jake Gyllenhaal is naar mijn mening volledig miscast als dragende actieheld en zijn flauwe grapjes en stoere truukjes (die overigens volledig digitaal zijn gegenereerd) voelen aan als onwennig gestuntel. Natuurlijk is het nog zien of de film boven mijn verwachtingen uitstijgt, maar naar mijn vermoeden wordt dit de zoveelste über-budget avonturenfilm. Volledig volgens het boekje en zo crowdpleasend als Slumdog Millionaire en Pirates of the Caribean bijelkaar. Oordeel zelf:

Ondertussen struikelt de hele wereld over de nieuwste Avatar trailer, eentje die me zowaar liet inzien dat dit nog best wel eens interessant kan worden. Momenteel is de film nog een groter fenomeen dan de dood van Heath Ledger en Michael Jackson bijelkaar en wordt elke trailer ontvangen als een visueel orgasme. De nieuwe, op eerste oog, haast onveranderde trailer is hier te bekijken, maar interessanter is het verschil tussen beide voorproefjes:

Tot zover het eerste deel in dit experiment om Salon Indien toch nog enigszins hedendaags te laten lijken. Volgende week neemt Ricardo het stokje van me over.