The International (2009)
19-04-2009 | Ricardo Berentsen | Recensie
Regie: Tom Tykwer
Multinationals zijn altijd al een welkome bron van spionagethrillers geweest. Wat is er nou handiger dan een enorm bedrijf gebruiken als dekmantel voor illegale praktijken? Niets dus. Niet voor de badguys in de film en al helemaal niet voor de regisseur. Gevoed door de wereldwijde financiële ‘crisis’ (ik weiger dat woord in de mond te nemen zonder aanhalingstekens) is The Internatioal vooral aan de oppervlakte actueel: het gaat maar om één bank en het uiteindelijke plot heeft weinig met de crisis van doen.
Alles draait namelijk om een fictieve bank in Luxemburg, de IBBC. De bank neemt het niet zo nauw met de wet en probeert via een omweg controle te krijgen over militaire conflicten en de nasleep daarvan. Interpol agent Louis Salenger (Clive Owen) is ze al jaren op het spoor, maar loopt telkens net even achter de feiten aan. Totdat hij het heft in eigen handen neemt.
Dat klinkt als een slechte Stallone film, maar dat valt gelukkig heel erg mee. Ok, het is een Clive Owen one-man-show, waardoor uitstekende acteurs als Ulrich Thomsen en Armin Mueller-Stahl te weinig screentime krijgen, maar de film weet gelukkig over de gehele linie wel te boeien.
Dat is trouwens niet de verdienste van het matige script, die is namelijk een beetje simpel van opzet. Een beetje te simpel. Het hele ‘evil masterplan’ van de bank is nogal makkelijk en draait maar om één deal. Daarnaast zijn de dialogen ook niet erg sterk; vooral de ondervragingsscene zakt halverwege in. Het einde van de film is daarentegen wat mij betreft perfect gekozen; volledig ambigue wat er voor zorgt dat het geheel realistischer overkomt dan wanneer de film met een afgerond verhaal zou eindigen.
Wat voor mij deze film onderscheidde van andere thrillers waren vooral de sterk gekozen omgevingen. Prachtige architectonische hoogstandjes, zowel hypermoderne gebouwen (het Phaeno Science Centre) als prachtige oude monumenten (de Sultan Ahmetmoskee in Istanbul) zijn gebruikt als decor voor spannende achtervolgingen en shoot-outs. Vooral de scene in het Guggenheim is erg goed gedaan, maar wordt tegen het einde bruut verstoord door totaal onnodig gebruik van een ‘comic relief’ moment. De scène is, onder andere daardoor, ook zeker niet zo goed als de beroemde shout-out in Heat, zoals Nu.nl recensent André Nientied ons wilde doen geloven.
The International staat ver onder, pak em beet, een Bourne film, maar is daardoor niet minder vermakelijk. Er zitten aardige momenten in en op visueel vlak is de film erg sterk voor een thriller. De actiescenes zijn overzichtelijk, de filmlocaties zijn prachtig in beeld gebracht en de uitbundigste scene in het Guggenheim is sterk geregisseerd. Zeker geen straf om naar te kijken.
Forum
Op 19-04-09 om 19:47 #
Fijne recensie, al miste ik een woord over Naomi Watts, die ik doorgaans toch een erg fijne actrice vind.
Eén kanttekening: je schrijft veel woorden los die aan elkaar horen: “actie scènes” in plaats van “actiescènes”, “film locaties” i.p.v. “filmlocaties”, “Bourne film” i.p.v. “Bournefilm”, “over komt” i.p.v. “overkomt”, enz.
Tip: http://www.spatiegebruik.nl/regels.html. Daar staat alles overzichtelijk wat je ten aanzien van spatiegebruik behoort te weten.
Voor de rest geniet ik weer met volle teugen van het Salon-Indienisme ;)
Op 19-04-09 om 21:44 #
Dankje voor je commentaar. Persoonlijk heb ik er altijd een hekel aan als mensen woorden los schrijven die aan elkaar horen, dus ik zal er in vervolg meer op letten.
Dat Naomi nauwelijks in mijn recensie voor komt is heel simpel. Haar rol was ook niet heel erg van belang voor de film zelf.
Op 20-04-09 om 19:01 #
Op die manier. Maar je hebt je ook niet aan haar geërgerd, hoop ik? ;)
Ik ga de film, mede door je recensie, morgen zien! Bedankt!
Op 20-04-09 om 19:03 #
Oe, sorry dat ik weer stoor, maar je hebt geschreven:
‘…maar wordt tegen het einde bruut verstoort…’ –> Dat moet natuurlijk ‘verstoord’, met een -d, zijn :)
(Sorry dat ik zo’n taalkundige muggenzifter ben, maar dat komt doordat ik de eindredacteur van http://www.xi-online.nl ben. Ook sorry voor deze schaamteloze reclame :D.)
Op 20-04-09 om 19:05 #
Ik heb me zeker niet aan d’r geërgerd, dat zou ik niet kunnen:P
Zoals ik zei, ik zal er meer op letten. Ik had een enorme writers block, dus toen ik klaar was, heb ik ‘em ook gelijk geplaatst, blij dat het af was:)
Op 21-04-09 om 23:54 #
Ach, het zij je vergeven Ricardo – voor dit keer, althans ;)
Ik heb ‘m vanmiddag gezien, en ik heb er nog best van genoten! Erg prettig om te zien hoe Tykwer nog altijd gewoon de tijd neemt om zijn verhaal te vertellen. Daarbij vond ik de Guggenheim-scène inderdaad bijzonder intens, de soundtrack van Tykwer zelf zeer enerverend, en wil ik nog even speciaal één shot noemen: de auto met advocaat Martin White rijdt weg van de mansion van Umberto Cavalli, de camera volgt. Vervolgens gaat de auto een tunnel in, en de camera vliegt mee… Tot er geen auto uit de tunnel komt. De camera zoomt langzaam uit van het fantastische landschap, geen explosie, geen hysterisch gedonder, geen geschreeuw, geen opgezwollen muziek, niente. Gewoon één subtiele long take en een ijzingwekkende soundtrack. Alleen al dat shot maakte de entreeprijs dubbel en dwars waard.
Tot zover :D
Op 21-04-09 om 23:56 #
En natuurlijk danken wij Tykwer voor zijn meesterlijke God’s eye-shots!
Op 22-04-09 om 19:50 #
De Guggenheim-shootout vergelijken met een van de hoogste hoogtepunten uit [i]Heat[/i] is inderdaad een grof schandaal. Best een prettige actiescène, hoor maar redelijk misplaatst in een verder vrij serieuze prent, waarbij alle logica overboord gegooid wordt (achter elke pilaar blijkt ineens een hitman te staan) en de hoofdpersoon toch ineens de James Bond/Jason Bourne-kaart toegespeeld krijgt. Een sterke shootout heeft veel meer nodig dan een goed gekozen locatie.