Gentlemen Prefer Blondes (1953)
They Shoot Pictures, Don't They? 2010 - #633

30 september 2010 · · Kritiek + They Shoot Pictures

Mijn toch al problematische verhouding tot klassiek Hollywood begint bij het zien van deze film heel erg op losse schroeven te staan. De twee boosdoeners voor deze ondergang zijn de hoofdrolspelers Marilyn Monroe en Jane Russell. Terwijl het hart of een ander lichaamsdeel bij vele volksstammen vurig begint te kloppen op het moment dat een van de twee diva’s in beeld verschijnt, heb ik vooral last van een averechts effect: irritatie.

Voordat ik mijn irritaties over de supersterren ga opsommen, wil ik eerst en passant een andere ergernis aanstippen. Ik begrijp dat het onredelijk is om te gaan zeuren over de inzet van liedjes in een film, die oorspronkelijk voortkomt uit een Broadway-musical. Ik zoek het gevaar zelf op en ben me daarbij bewust van het sadomasochisme dat daarin een grote rol speelt. Nu, van een beetje zelfpijniging op z’n tijd krijgt een mens geen spijt, maar er zijn grenzen aan wat draaglijk is. Terwijl ik in een ‘musical’ als Dancer in the Dark (von Trier, 2000) volop word meegesleurd in het denkbeeldige paradijs van Björk, waarin ze al haar verlangens en lijdenswegen bezingt, zie ik in deze film niets dan een aaneenschakeling van oppervlakkige liedjes. Het is een en al glamoureuze kitsch wat de klok slaat. Plastic glimlachen, kleurrijke jurkjes, flauw ingestudeerde danspasjes en zongebruinde jocks als beeldvulling op de achtergrond, aan de ellende lijkt geen einde te komen. Als zelfs de gedoodverfde klassieker ‘Diamonds Are a Girl’s Best Friend’ geen indruk weet te maken, is het voorbij met de pret.

Naast de lukrake inzet van de nummers is er klaarblijkelijk ook een plotje aan de gang, dat evenzo onbenullig en irrelevant is. Iets met een huwelijkreis, golddiggers op een boot, een ontvreemde tiara en een rechtszaak. Het doet ook allemaal niet ter zake. Het enige relevante in deze lofzang op het materialisme is het gedartel in de rondte door mevrouw Monroe en haar bruinharige kompaan Mansell. De vrouwen trekken de aandacht van welke man dan ook, van jong (een knulletje van zes dat het heeft over ‘animal magnetism’) tot oud (hoogbejaarde gluiperd Piggy). Ze dansen als lustobjecten door het beeld, waarbij vooral de blonde Marilyn de harten op hol laat slaan. Jane fungeert vooral als feminist avant la lettre met een stortvloed aan gewiekste uitspraken.

Het grote probleem is dat ik de catchphrases van de brunette voor geen meter trek. Gekunsteldheid is de enige term die in me opkomt. En naarmate de tijd vordert wordt de blondine nog irritanter dan ze al was. Enerzijds is er de befaamde oogopslag, die het bloed onder m’n nagels vandaan haalt. Haar blik verschuift in luttele secondes van sensueel naar stoned en van arrogant naar verschrikt. Ik weet niet wat ze daarmee probeerde te bereiken, maar het maakt haar ‘domme blondje’-persona nog dommer dan het al was. Daarbij lijkt de suggestie te worden gewekt dat deze sociale rol niets meer is dan schone schijn, een zelfbewust personage met een ‘vrij intelligent’ subtraat. Door zichzelf als dom neer te zetten, krijgt ze het meest efficiënt toegang tot de pracht en praal die de gewillige man aan haar toevertrouwt. Het gevaar schuilt er alleen in dat ze dit personage zo ver doorvoert dat het onderscheid tussen ‘echt dom blondje’ en ‘dom blondje met een zelfbewuste knipoog’ verdwijnt. Het doet me denken aan een interview met pornoster Sasha Grey waarin ze prat ging op haar vrijgevochten principes. Haar seksuele escapades voor de camera zijn hier zogenaamd de uitdrukking van. Noodbellen rinkelen al gauw, want alle mooie praatjes ten spijt, ze blijft wel degene die aan het eind van de dag al haar gaten in vol ornaat laat vullen. Hetzelfde laken een pak. De ware wereld hebben we afgeschaft en wat blijft er in deze film over? Een hopeloos dom blondje dat alleen diamanten voor ogen heeft, volkomen oninteressant.

Volgende week vervolg ik het sprankelende avontuur in klassiek Hollywood met Nicholas Ray’s western The Lusty Men (1952).


Onderwerpen:


1 Reactie

  1. theodoor

    Charmante foto, Henk.


Reageer op dit artikel