IFFR 2010 dag 6
I Am Not Your Friend, Air Doll, Bad Lieutenant, A Single Man, Trash Humpers

Na de rustige start van het festival, brak in het weekend de ware gekte uit. Vaak gezellige gekte, maar door organisatorische fouten onstane rijen voor het Luxor zijn vooral vervelend, zeker met het niet al te beste weer. Gelukkig slaat de stress eenmaal binnen om in een ontspannen sfeertje waar elke mede-filmfestivalganger een vriend is. Het bleek een zeer geslaagd weekend, met vele verassingen, al dan niet noodzakelijk in positieve zin. Een weekend van grote esthetische tegenstrijdigheden, van een bizarre Q&A en van een verkramp lichaam dankzij het Luxor, waar de stoelen en banken nog het dichtst in de buurt komen van martelwerktuigen.

Ironisch genoeg werd de nieuwe film van György Pálfi in het IMAX vertoond, het pronkstuk van de Pathé op het Schouwburgplein; opvallend voor een film die juist gekenmerkt wordt door vrijwel geen budget en een armoe aan moderne apparatuur. I Am Not Your Friend heet het nieuwste pronkstuk van de talentvolle Hongaar, die ons eerder liet genieten van Hukkle en, op positieve wijze, liet walgen bij Taxidermia. Zonder budget begon Pálfi aan zijn nieuwe project; geen geld voor een script of voor professionele acteurs. Met een kleine crew en goedkope camera’s werd er vanuit het niets een film gemaakt, met als centrale thema het wel of niet hebben van vriendschappen. Dit thema werd duidelijk in het enige vooropgezette van de film, het vooraf getoonde I Will Not Be Your Friend, waar er op een peuterschool gefilmd wordt, om het op primitieve wijze al dan niet sluiten van vriendschappen te tonen.
Na de peuterschool wordt er direct overgeschakeld naar de wereld der volwassenen, waar de improvisatie heeft geleid tot een barre en boze wereld, vol drugsgebruik, vreemdgaan en het vooral niet bestaan van echte vriendschap. Wonderbaarlijk genoeg voor een geïmproviseerd verhaal, kent de film een duidelijke lijn – een lijn die zo duidelijk is dat de film vooral erg gewoontjes blijft. De signatuur van Pálfi valt nergens in te herkennen en de eigenwijze filmstijl van zijn vorige twee prachtfilms lijkt met de horizon verdwenen. Het is geen onaardige film, en misschien een geslaagd experiment, maar Pálfi gedijd blijkbaar beter onder een budget – waar kunnen we doneren?

Ook Hirukazu Koreeda is een bekende op het festival, de afgelopen jaren werden we verblijd met keer op keer een nieuwe film van deze Japanse favoriet. Zijn oeuvre kent zowel intimiteit (Still Walking) als troosteloosheid (Nodoby Knows), waarin eerlijkheid de grootste kracht blijkt te zijn. Met Air Doll dwaalt hij af van dit realisme, en kiest hij voor een eigentijdse adaptatie van Pinokkio. Geen marionet, maar een opblaaspop ontwaakt plots met een hart in haar lichaam, wat vanzelfsprekend voor een hoop avonturen zorgt. Geen walvis, maar een videotheek; geen krekel, maar een oude man aan de beademing.
De film is het kijken waard, maar echt beklijven doet het niet, slechts het geweldig dramatische einde heeft een indruk achter gelaten. Een aardige film, met een fijn gevoel voor humor en een aparte insteek, maar in het oeuvre van Koreeda hoort de film absoluut bij de minderen. Lichtvoetig vermaak rondom een bizar concept; wellicht probeert hij in te spelen op de Amerikaanse indiescene in de cinema die op dit moment populariteit geniet? Lars and the Real Girl, iemand?

Werner Herzog maakte The Bad Lieutenant: Port of Call – New Orleans. Een film die, tot mijn eigen verbazing, tot nu toe mijn hoogtepunt is op het festival. Een briljante rol die Nicholas Cage op het lijf geschreven lijkt te zijn, en een heerlijk cynische visie van Werner Herzog. Of het wel of niet een remake is van Bad Lieutenant van Ferrara laat ik in het midden; Herzog heeft het origineel immers ‘niet gezien’, en daarbij zou het zonde zijn om dit briljante stukje cinema als een doodgewone remake te bestempelen.
Het verhaal is eenvoudig: Een agent die op miraculeuze wijze enkel gedijd onder een wereld vol corruptie, drugs en hoeren, waar hij zelf ten volste van geniet. Het sterke punt in de film is de heerlijk cynische toon waarmee dit verhaal wordt gebracht, wat het een zeer aangename film maakt om naar te kijken. Herzog’s ongewone filmstijl in combinatie met hilarische verhaal maken de film tot een van de betere en verassende Herzogs die ik zag. Geweld- en drugsverheerlijking? Jazeker, en I’m lovin it.

Mijn laatste twee films van het weekend waren grappig genoeg A Single Man en Trash Humpers. A Single Man van Gucci-voorman Tom Ford is een op esthetisch vlak geniale film en menig liefhebber van reclamespotjes en de modewereld zal er aan zijn trekken komen. De film oogt werkelijk prachtig, overstyled misschien, maar het verhaal sluit hier perfect op aan. De personages worden met verve gespeeld, en weten het aardige verhaal over het verlies van dierbaren en relaties goed te dragen. Absoluut een aanrader, al is het maar om eens ruim anderhalf uur naar een enorm gestileerde reclamespot te kijken.

Tegenover de pracht en praal van A Single Man, staat de geschuffelde filmmaker Harmony Korine met een film die het op esthetisch vlak nog verliest van een hondendrol. Trash Humpers gaat letterlijk over het humpen van trash; seks met vuilnisbakken is de dagelijkse praktijk voor de bejaarde randfiguren uit de nieuwste Harmony Korine. Dat overigens niet alleen, er wordt ook gemoord, gemarteld en een hoop afgelachen; en dat alles opgenomen op video, wat het direct een found footage look en feel geeft. Dit lijkt overigens de enige manier om dit stuk stront te waarderen, want je kan er lang moeilijk over doen, maar Trash Humpers valt enkel te waarderen om zijn van de pot gerukte verhaal en intrinsieke lelijkheid.



5 Reacties

  1. Rik Niks

    A Single Man zal als ik dat zo hoor volledig aan mij besteed zijn! Weet iemand of die nog buiten het filmfestival om komt te draaien in NL?

  2. Ricardo Berentsen

    Pathé Buitenhof en Tuschinski draaien hem vanaf morgen. Erg jammer, ik had op een release in Groningen gehoopt.

  3. Rik Niks

    Ah, A’dam, dat is wel te doen, maar eens gaan zien dan.

  4. Kaj van Zoelen

    A Single Man? Ik viel er bij in slaap…

  5. Ricardo Berentsen

    Dat zegt bij mij niet per se iets over de kwaliteit van de film;)


Reageer op dit artikel