IFFR 2010 dag 3
Reading Book of Blockade, White Material, Dial M for Murder

De eerste dagen op het IFFR van dit jaar bleken wat stroef te verlopen, althans de sfeer leek er nog niet echt in te zitten. De drukte op het Schouwburgplein was grotendeels afwezig, en ook in de cafe’s, normaliter tot de nok toe gevuld met filmverslaafden, heerste er vooral rust. In het weekend bleek godzijdank de IFFR sfeer teruggekeerd, en was het als vanouds een wedstrijd om zoveel mogelijk films op een dag te zien.

Mijn eerste dag, de donderdag, begon met Reading Book of Blockade van Aleksandr Sokurov, wat een enerzijds half met Russen gevulde en een anderzijds halflege zaal opleverde. Hoewel het een filmmaker is die ik erg hoog heb zitten, bleek het taaie kost met een sterk concept, dat waarschijnlijk dankzij de taalbarrière niet uit de verf kwam. Er wordt voorgelezen door verscheidene mensen van nu uit het Book of Blockade, over het beleg van Leningrad. Dit levert vaak mooie emotionele momenten op, maar de ware emotie lijkt met de vertaling te zijn verdwenen. Anderhalf uur voelt ineens erg lang, ondanks de indrukwekkende verhalen.

De donderdag eindigde met een veel bevredigendere film, Claire Denis’ White Material, waarin een blanke vrouw zich temidden van Afrikaanse rebellie en corruptie probeert te redden, ondanks dat al vanaf minuut een duidelijk is dat deze zaak vergeven is. Een zowel intrigerend als angstaanjagend werk, dat de mens in zowel zijn standvastigheid als morele chaos toont. Isabel Huppert draagt de film zonder meer met verve, en ook de andere rollen worden geloofwaardig genoeg neergezet om de menselijke wantoestand weer te geven. De film lijkt hier in eerste instantie niet de wantoestanden in het land zelf te laten zien, maar die van de mensheid in het algemeen.

Toen was daar de vrijdag, met slechts een enkele film. Geen nieuwe release dit keer, maar een Hitchcock. Dial M for Murder, zoals de film ooit bedoeld was, in 3D. Getuige de opmerkingen in de zaal zag vrijwel iedereen de film al ettelijke malen, maar was deze 3D-vertoning een mooie aanleiding om nog eens de hand van de meester te bekijken in deze briljante en zeer spannende thriller, waar er continu valse spelletjes worden gespeeld in de dialoog over een te plannen moord en de zaken achteraf. Het 3D was hier en daar wat knullig en voegde, zoals wel vaker met deze gimmick weinig toe, maar bijzonder en charmant was het wel.

Het weekend dat volgde kenmerkte zich vooral door het hoge niveau van de films. Palfi’s nieuwe lowbudget improvisatie en mijn voorlopige hoogtepunt van het festival, Herzog’s Bad Lieutenant, zullen ergens de komende dagen met een korte recensie op Salon Indien verschijnen.

Volg onze Twitter-feed voor actueel nieuws van Salon Indien op het IFFR.



4 Reacties

  1. Bram Ruiter

    Hoewel die van Sokurov riekt naar “OH MAAR HET IS SOKUROV, DUS DAN IS HET VAST WEL GOED” kijk ik toch wel zwaar uit naar White Material. 35 Rhums was goed bevallen vorig jaar en ik hoop op een zelfde soort poëtische aanpak.

  2. Christiaan Boesenach

    Wat het verband tussen Sokurov en White Material is haal ik niet uit je post, maar White Material is een aanrader. De Sokurov is vooral aardig tv-materiaal, als bioscoopfilm heeft het te weinig om het lijf, ik vraag me af of de man dit wel bedoeld heeft om de filmfestivals af te gaan.

  3. Verhoeven

    Is meer voor de radio. Of voor Dana L.

    Nog steeds trouwens voor mij de slechtste film van het festival.

  4. Bram Ruiter

    Ik formuleerde mij verkeerd. Ik bedoelde dat die van Sokurov me gestolen kon worden, maar ik wel erg uitkijk naar White Material van Claire Denis. Het verband is jouw artikel dan.


Reageer op dit artikel