McCabe & Mrs. Miller is een (anti-)western van Robert Altman‘s hand, die zich toont ook in dit genre een vis in het water te zijn. McCabe arriveert in een klein stadje en probeert daar een hoerenhuis van de grond te krijgen. Hij krijgt hierbij hulp van Mrs. Miller, een professionele dame van het plezier. Het hoerenhuis komt van de grond, en wordt een groot succes. Het florerende stadje trekt de aandacht van een groot bedrijf, en vanaf dat moment is er stront aan de knikker.

Het eerste wat opvalt aan McCabe & Mrs. Miller is dat deze breekt met het traditionele beeld van de western. De held is een dommige opportunist, het leven in een hoerenhuis staat ditmaal centraal en speelt niet af op de achtergrond en de grens tussen goed en kwaad is minder strikt dan normaal (al werd dat in de neo-western gemeengoed).

Ook visueel wijkt de film af. Veel modder en rommel ontsieren het stadje, de regen stroomt af en aan en de rot zet langzaam in. De climax vindt plaats in een sneeuwstorm. Afwezig zijn de droge woestijnen, hete zomers en zandstormen. In McCabe & Mrs. Miller is het weer nat en winters.

Warren Beatty als John McCabe speelt een uitstekende rol en zijn chemie met Julie Christie als Constance Miller geeft de film een basis om op voor te bouwen. Meest opvallend zijn echter de bijpersonages die het doek vullen met gezellige drukte. Naar het schijnt had Robert Altman bijpersonages en extra’s de kans gegeven om hun eigen rol te ontwikkelen en te improviseren, wat het dorpje een realistische plaats maakt. Hier geen figuranten die van nummertje naar nummertje lopen, maar een ongeordend massa mensen in een ongeordend stadje. De chaos in scènes onderling wordt gecontrasteerd door een duidelijke opbouw richting een climax en een repetitieve (maar mooie) score van Leonard Cohen.

Wat McCabe & Mrs. Miller uiteindelijk onderscheidt van de massa is de boodschap van de film. Een anti-western door en door waarin de American Dream die McCabe najaagt onmogelijk bereikt kan worden. Het individu legt het af tegen grote machtige bedrijven en kapitalisme brengt slechts chaos. In deze western is er geen plaats voor helden, en is de hoofdpersoon evengoed een kapitalistische opportunist. Het is deze pessimistische insteek, in combinatie met het druilerige landschap, die de film een sombere doch originele wending geeft. Zeer waarschijnlijk een inspiratiebron voor There Will Be Blood, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford en No Country For Old Men.