Ik was er al bang voor. De voorlaatste aflevering met een verhaal van David Simon & George Pelecanos en een script van Pelecanos. Bij The Wire betekende dat altijd dat Pelecanos was ingeschakeld als ‘axeman’, de man die het vuile werk moest opknappen en de (gewelddadige) sterfscènes moest schrijven. Treme is een heel andere serie en heeft niet een iets minder dramatisch verloop dan het vorige lange werk van Simon, maar volgt op zijn eigen manier hetzelfde patroon. Pelecanos hanteert het bijltje weer met verve, op gracieuze wijze en met prachtige melancholische opbouw.

Dat het uiteindelijk Creighton is die overwonnen wordt door zijn post-Katrina depressie komt als geen verrassing. In de vorige aflevering werden er al hints gegeven en in deze werd er steeds duidelijker naar opgebouwd. Tot op het laatst hoopte ik nog dat mijn vermoedens niet uit zouden komen, maar de tekens waren eigenlijk niet te negeren. De sigaret deed mij natuurlijk de moed in de schoenen zakken, maar daarvoor was er al de twintig dollar die hij aan Annie gaf, het vroeg afsluiten van de les en de overdreven vrolijkheid tegenover vrouw en dochter. De uiteindelijke daad komt daardoor ook niet enorm hard aan, hoewel het wel degelijk een impact heeft ondanks de elegante manier waarop hij is weergegeven.

Creighton is niet de enige die zijn stad niet meer herkent sinds de storm en daar niet mee om kan gaan. Janette besluit na een nieuwe (maar in vergelijking lang niet zo hevige) regenstorm dat ze genoeg heeft van dit New Orleans dat haar restaurant heeft gesloten, haar nieuwe leven als schnabbelende kok bemoeilijkt en haar huis wederom heeft kapotgemaakt. Davis, die eerder in het seizoen nog verzuchtte dat hij zijn stad terug wilde, probeert haar ervan te overtuigen dat ze moet blijven. Hij heeft het dan ook nog uitstekend naar zijn zin, doordat hij zelf op zijn eigen manier de afgelopen afleveringen de volgens hem goede kanten van het leven in New Orleans doet herleven.

Zo is ondanks zijn missen van Mardi Gras “Big Chief” Albert Lambreaux nog altijd onverstoorbaar bezig met het voorbereiden van het feest van St. Joseph – voorbereidingen die de hele familie bij elkaar brengen – waar hij en zijn Indianen wel aanwezig zullen zijn. De politie verwacht ongeregeldheden en een van de betere leden van de NOPD waarschuwt Lambreaux dat collega’s van hem elke mogelijke aanleiding zullen aangrijpen om geweld te gebruiken tegen Lambreaux en zijn Indianen. Krijgen we dan toch nog een explosieve finale?

Hoe dan ook hoop ik dat Annie goed terechtkomt. Gezien Pelecanos’ reputatie was ik af en toe even bang dat zij zijn slachtoffer zou worden, maar dat gebeurde gelukkig niet. Zij en Sonny zijn eindelijk uit elkaar en ze begint meteen beter viool te spelen. Dat is geen toeval. In een simpelere serie zouden Annie en de door Janette niet gewaardeerde Davis in elkaars armen eindigen, maar zo simpel en netjes verwacht ik niet dat Treme zal verlopen. Wel verwacht ik dat het geld dat Antoine allemaal aan LaDonna geeft gaat gemist worden door zijn vriendin, hoop ik dat LaDonna niet in een depressie wegzakt, Janette in de stad blijft en we meer zingende strippers krijgen te zien. Wat er ook gaat gebeuren, vrolijk zat het niet zijn. We krijgen immers eerst nog te maken met de reactie van de Bernettes op de zelfmoord van Creighton. Hoe iemand nog kan beweren dat dit New Orleans vol misere en ongelukkig inwoners te cool voor de kijker zou zijn begrijp ik allang niet meer.