Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011)
Een non-stop intense achtbaanrit

21 december 2011 · · Kritiek

Tom Cruise was ooit min of meer de grootste filmster ter wereld, maar sinds de controverse rondom Scientology en zijn huwelijk met Katie Holmes moest hij het stellen met minder succes. Hij werd zelfs gedwongen zijn eigen productiemaatschappij op te geven. Het vlaggenschip daarvan was de Mission: Impossible filmreeks, waar Cruise telkens een nieuwe regisseur voor inhuurde – met wisselend resultaat. Na Brian De Palma, John Woo en J.J. Abrams koos Cruise nu voor Brad Bird, regisseur van de animatiefilms The Iron Giant, The Incredibles en Ratatouille. Die een weergaloos actiespektakel aflevert dat voortdendert van de eerste scène tot de laatste.

Net als Abrams toen die aan de derde film begon, regisseerde Bird nooit eerder een speelfilm, maar niet gehinderd door enige ervaring slaagt hij erin de ene spectaculaire sequentie vol spanning en actie op de andere te stapelen. Waarvan bijna elke weer in een nieuw land speelt, in verscheidene continenten. De actie start meteen in Budapest met spionnen op een missie, en keert nooit terug naar een hoofdkwartier voor enige adempauze. Natuurlijk zijn er wel enkele rustpunten, maar daarin worden meteen weer plannen gemaakt voor de volgende missie. Zo wordt de hele film door het momentum vastgehouden.

Cruise is zijn gebruikelijke intense zelf als Ethan Hunt, die in het begin uit een Russische gevangenis wordt bevrijd onder begeleiding van Dean Martin’s “Ain’t That A Kick In The Head”. Simon Pegg mag nu meedoen als volwaardig lid van het team, samen met nieuwkomer Paula Patton. Na dit direct al sterke begin moet het team van Hunt het Kremlin infiltreren, waarna Jeremy Renner zich bij de gelederen voegt. Een verschil met de eerdere films is dat in deze mensen allemaal een belangrijke rol spelen bij elke missie en Hunt niet alles in zijn eentje kan opknappen – zoals het ook ooit was in de televisieserie waar de filmreeks oorspronkelijk op is gebaseerd.

De scènes in Dubai zul je echter nooit in de serie aantreffen. In het van tevoren al meest besproken gedeelte van de film overtreft Cruise de gevaarlijke stunts uit eerdere films door aan het hoogste gebouw in de wereld te hangen, de Burj Khalifa. Dankzij zeer bewust vroegtijdig ‘gelekte’ beelden weten we dat het echt Cruise is die daar een meter of achthonderd van de grond hangt, klimt, springt en zwaait. Die kennis geeft de scène extra cachet en sensatie mee, net als in een scène in Rusland waarin Cruise van een gebouw op een rijdend busje springt en daar meteen weer van af flikkert. Sowieso is Dubai het hoogtepunt van de film, met een lekker ouderwetse uitwisseling van codes en diamanten, spionnen die een andere identiteit aannemen en een achtervolging door een zandstorm.

Te midden van de intensiteit is er ook ruimte voor speelse humor die de toon van de film lichter maakt, waardoor de film net serieus genoeg is om de spanning erin te houden maar nooit te serieus wordt. Hierdoor zijn de onwaarschijnlijkheden nooit storend, waar toch nauwelijks de tijd voor is om over na te denken tot na afloop van de film. Dat kleine beetje zelfbewustheid maakt het geheel nog net wat leuker.

Cruise deed er goed aan om Bird in te huren voor de nieuwste editie van zijn paradepaardje. Bird geeft hernieuwd elan aan de Mission: Impossible reeks met zijn regie terwijl Cruise weer zijn leven lijkt te wagen. Zou er nog een vervolg komen? Cruise, toch de man die de films samenhang en identiteit geeft, is inmiddels al 49 en zonder zijn tomeloze energie en schijnbare doodsverachting valt er een gat dat een Jeremy Renner niet zomaar kan opvullen. En dat zou toch jammer zijn, want op de valreep van 2011 is dit samen met Tintin de beste actiefilm van het jaar.

★★★★½


Onderwerpen: ,


2 Reacties

  1. theodoor steen

    Roerend mee eens. De scène op de Burj Khalifa bezorgde me bijna hoogtevrees. Ik raad overigens iedereen aan deze film in IMAX te kijken, want ik vermoed dat dat enorm verschil maakt in de beleving van de film.

  2. Pascal

    Imax voegde zeker veel toe, net als TDK kent het enkele in IMAX opgenomen scènes (waaronder dus die Burj Khalifa scène), geweldig.


Reageer op dit artikel