The Company (2003)
Allemaal Altman (41)

Altman keert met The Company terug naar de intiemere sfeer van zijn eerste films. The Company is een kijkje in de keuken van een balletgroep, die bezig zijn met het op poten zetten van een grootse balletvoorstelling. De balletgroep is gebaseerd op The Joffrey Ballet of Chicago wiens dansers ook persoonlijke verhalen aanleverden die de basis vormde voor het script. Focus zijn Malcolm MacDowell als de groepleider en Neve Campbell als een getalenteerde danseres, maar de rest van de cast krijgt vrijwel evenveel aandacht.

Altman heeft al eerder films gebouwd op het idee van show en performance, waarbij het plot op de tweede plaats staat en de show het plot overneemt. Nashville bezocht de countrycultuur, Buffalo Bill and The Indians een wildwestcircus, Pret-a-porter een modeshow. The Company is eveneens door en door een performance-film, waarbij de gehele plot draait om het toewerken naar de show. De show is de emotionele catharsis, en er is weinig plaats voor externe dramatiek. Het leven van dansers draait enkel om dans.

Altman filmt de backstage-fragmenten op een intieme wijze, waarbij de groep aanvoelt als een grote familie, en waarbij de camera dicht op de huid blijft zitten. Lichaamstaal is alles in deze film, en ook binnen de dans geven de personages veel bloot. Het helpt dat de vrijwel gehele cast bestaat uit professionele dansers, inclusief Neve Campbell, die balletervaring heeft. Malcolm McDowell fungeert als het acteerkanon die enige vorm van dramatiek in het verhaal brengt, maar de rest van de film is voornamelijk ingetogen. Malcolm McDowell mag echter los gaan, en speelt zijn karakter als een tikkeltje arrogant, autoritair, maar ook vaderlijk.

The Company draait vooral om de dans. Deze dansscènes zijn indrukwekkend vanwege de totale beheersing van het menselijk lichaam, maar ook de regie van Altman is sterk. Hij besluit de scènes niet te filmen als een normale voorstelling, maar filmt ook van boven, volle close-ups, het publiek en wat er gebeurt in de coulissen. Dit voorkomt een al te theatrale sfeer, die pas terugkeert bij de groots opgezette slotvoorstelling. Daar hanteert Altman een traditionele vorm van theaterregistratie, waardoor de indruk ontstaat naar een professionele tv-registratie te kijken. Deze omschakeling van intiem naar zakelijk werkt in combinatie met het plot, waarin de slotvoorstelling ook werkelijk een officieel bedoening is. Droog wordt het echter niet. Dat komt door de prachtige kostuums en decors.

Oorspronkelijk zou Altman deze film niet regisseren, en het iniatief kwam volledig van Neve Campbell en The Joffrey Ballet of Chicago. Altmans stijl is wel herkenbaar, en hij toont evenveel interesse in zijn hoofdonderwerp als in zijn andere films. Er is echter merkbaar dat het om een groepsproduct gaat. Deze film is evenveel van Altman als van de dansgroep. En deze familiare sfeer maakt The Company zo mogelijk nog beter.


Onderwerpen:


Reageer op dit artikel