Allen genegeerd
Vijf obscure Woody Allens op een rij.

13 november 2012 · · Allen over Allen + Lijst

New York Stories

Woody Allen is een grootheid als regisseur, zowel op het gebied van pure komedie (Love and Death), als tragikomedie (Annie Hall, Manhattan) en drama (Match Point). Er is waarschijnlijk geen filmliefhebber die niet minstens twee titels van Allen heeft gezien. Toch heeft Woody Allen een aantal titels gemaakt die door weinig mensen gezien zijn, soms zelfs door zeer weinig. De redenen zijn velerlei, hetzij omdat het korte films zijn, hetzij omdat ze gemaakt zijn voor speciale gelegenheden, of omdat ze voor tv gemaakt zijn, of zelfs omdat ze atypisch zijn voor het werk van Woody Allen. Hier vijf titels, in willekeurige volgorde, die niet veel aandacht hebben gekregen.

5. New York Stories (1989)

New York Stories is een relatief weinig bekeken omnibusfilm, gezien de grote namen die er aan meewerkten. Het eerste segment is geregisseerd door Martin Scorsese, het tweede door Francis Ford Coppola, en het sterkste, laatste segment door Woody Allen. In een soort voorloper van Scoop (2006) raakt Woody Allens moeder zoek tijdens een magische truc, en Woody Allens personage ervaart dat aanvankelijk als een bevrijding. Tot een kilometers hoog visioen van zijn moeder boven New York verschijnt en de hele stad op de hoogte houdt van het falen van haar zoon. Typische Woody Allen-elementen als Joodse identiteit, liefdesproblemen, bemoeizieke moeders en ambivalente houding ten opzichte van bovennatuurlijke verschijnselen en waarzeggerij (zie ook You Will Meet A Tall Dark Stranger, Scoop, Alice, etc) passeren allemaal de revue, en daarnaast is het segment erg grappig. Mag meer gezien worden.

What's Up, Tiger Lily?

4. What’s Up, Tiger Lily? (1966)

De debuutfilm van Woody Allen is atypisch voor zijn werk, omdat het niet volledig zijn werk is. What’s Up, Tiger Lily? is een gehermonteerde Japanse actiefilm, met door Woody Allen geschreven gedubte dialoog. De film is totaal onzinnig en supermelig, en dat werkt niet altijd even goed. Toch bevat What’s Up Tiger Lily? een aantal hilarische scènes. Let echter wel op, er bestaan verschillende versies van de film. De studio wou een langere film voor uitbreng in de bioscoop en sneed nieuwe (actie)scènes van een andere film door Woody Allens eindversie heen. Ook kreeg de soundtrack een update met verschrikkelijke liedjes van The Lovin’ Spoonful. Kijk bij voorkeur de korte tv-versie (dat is de director’s cut) want de rest van de scènes voegt niet veel toe.

3. Sounds from a Town I Love (2001)

Sounds from a Town I Love werd door Woody Allen gemaakt voor een benefietconcert voor New York na de aanslagen van 11 september 2001. De short is een ode aan New York en zijn inwoners, al zijn die bij Woody Allen zoals altijd opvallend blank en upperclass. Woody Allen neemt deze laatste bevolkingsgroep ook nu echter behoorlijk in de zeik, want de short bestaat volledig uit bizarre citaten van telefoongesprekken van o.a deze sociale klasse en andere New Yorkers. De New Yorkers praten over hun hebbelijkheden, over hun alcoholistische poedels, hun angst voor ziektes, hun verschrikkelijke banen, liefdesleven en vakanties. Oftewel, typische Woody Allen-dialogen. Dit is een van de grappigste dingen die Woody Allen de laatste tien jaar heeft gedaan, omdat hij bevrijd is van plotconventies. Kijk zelf hier onder:

2. Don’t Drink the Water (1994)

Don’t Drink the Water is een verfilming van Woody Allens gelijknamige toneelstuk uit 1966. Hij maakte de film voor televisie wat verklaart waarom de film door weinig Woody Allen-fans is gezien. De film kent desondanks leuke rollen voor Michael J. Fox, Julie Kavner en Dom DeLuise. De grootste rol is echter voor Woody Allen die elke scène bombardeert met zijn neurotische zenuwtrekjes. Dat dit op den duur gaat irriteren is bewust, want de film draait rondom een gezin dat een hele ambassade tot gekte drijft wanneer ze vanwege levensgevaar daar maanden asiel ophouden. Woody Allen als de pater familias weet met zijn neurotische en hysterische trekken hilariteit op te roepen doordat hij iedereen tot wanhoop drijft. De plot wordt te snel afgewikkeld en het verhaal is niet altijd even sterk, maar de dialoog is Woody Allen op zijn best.

Don't Drink the Water

1. Men of Crisis: The Harvey Wallinger Story (1971)

Men of Crisis: The Harvey Wallinger Story is de heilige graal van weinige geziene Woody’s. De film is namelijk op maar één enkele plaats op aarde te bekijken: in The Paley Center for Media in New York. Vandaar dat ondergetekende de film ook niet gezien heeft. Deze zeldzaamheid valt te verklaren door de doofpot waarin deze film is gestopt. De korte film werd door Woody Allen gemaakt voor PBS, maar door de politieke context van het filmpje weigerde deze de short uit te zenden, uit angst voor subsidieverlies. In de loop van het filmpje wordt de regering van Richard Nixon op de hak genomen, met als voornaamste doelwit diens adviseur Henry Kissinger (de “Harvey Wallinger” uit de titel). Naar verluidt maakte de film gebruik van echte beelden en gespeelde beelden in een mockumentary-mix. Daarmee geldt de film als een voorloper van Zelig (1983). Voor Woody Allen-fans geldt Men of Crisis als zijn minst geziene werk en vanwege de vroege plaats in het oeuvre zou het interessant zijn om te zien waar deze qua stijl en toon valt. Wie het weet mag het zeggen.


Onderwerpen: , , , , ,


1 Reactie

  1. Kaj van Zoelen

    Ik kan me toch echt geen leuke scènes in What’s Up Tiger Lily herinneren, laat staan hilarisch. Don’t Drink The Water vond ik dan wel weer erg leuk. New York Stories is geinig – hoewel ik niet weet of ik deze sterker vind dan Scorsese’s bijdrage.


Reageer op dit artikel