De remake als winstoogmerk
Remakes(3): Beyond a Reasonable Doubt

26 november 2012 · · Kritiek + Remakes

Beyond a Reasonable Doubt (2009)

Tot mijn grote frustratie worden meer en meer klassieke films hergebruikt voor Hollywoodproducties die bij lange na de kwaliteit van het origineel niet weten te halen. Ook in Hollywood lijkt men in crisis en wordt geen risico genomen op commercieel gebied. Door een al eerder succesvol ontvangen idee of script in een modern jasje te steken lijkt een remake al een voorsprong te hebben op een geheel nieuw, innovatief en mogelijk gewaagd idee. Helaas worden veel van deze remakes volledig om zeep geholpen. Een schrijnend voorbeeld hiervan is Beyond a Reasonable Doubt, origineel van Fritz Lang en in 2009 door Peter Hyams onkundig gedevalueerd.

Het origineel uit 1956 kent een alleraardigst script, zoals wel vaker het geval was bij Lang. Een journalist is er van overtuigd dat het uitspreken van de doodstraf in het jurysysteem niet waterdicht is. Teneinde dit aan te tonen laat hij, in goed overleg, zijn schoonzoon voor een moord opdraaien door achteraf bewijsstukken te plaatsen. Aangezien al deze gebeurtenissen op de gevoelige plaat worden vastgelegd lijkt het plan waterdicht. Wanneer zijn schoonzoon daadwerkelijk veroordeeld lijkt te gaan worden zorgen omstandigheden ervoor dat het nog lastig wordt zijn onschuld te bewijzen.

Beyond a Reasonable Doubt (1956)

Dit plot lijkt in eerste instantie niet heel bijzonder maar door een paar aardige ontwikkelingen heeft Lang een behoorlijke film van Beyond a Reasonable Doubt weten te maken. Op zich is de thematiek tijdloos genoeg om in modernere tijden wederom over het voetlicht te brengen. De remake, met Michael Douglas als bekende naam, is in opzet ook niet slecht bewerkt maar de uitvoering is bij vlagen tenenkrommend slecht.

De nuanceverschillen met het origineel zitten plotsgewijs in de motivaties. Was het eind jaren 50 een principieel vraagstuk of de doodstraf door uitspraak van een jury te verantwoorden is zo gaat het in de 21e eeuw met name om de journalistieke sensatie rondom het vervalsen van DNA-materiaal. Om dit aan te tonen gaat de ijverige journalist, een rol van de weinig charismatische Jesse Metcalfe, net als in het origineel achteraf bewijslast plaatsen. Hij hoopt dat de openbaar aanklager (Douglas) hem in de kaart speelt door valse DNA-sporen te gebruiken.

In tegenstelling tot het origineel lijkt dit plan in 2009 juist door de modernere opsporingstechnieken erg ongeloofwaardig. Zonder te diep in te gaan op details kan ik melden dat een aantal ontwikkelingen extreem onlogisch uitgevoerd worden. Een gemiste kans aangezien de materie zich wel degelijk leent voor onze moderne tijd, mits doordacht uitgevoerd. Ook wordt er veel te opzichtig gehint naar een plottwist. De acteerprestaties, eind jaren 50 vrij overtuigend uitgevoerd, laten veel te wensen over in de remake. Acteurs, inclusief Douglas, lijken er gewoonweg geen zin in gehad te hebben. Alsof ze bewust waren van het slechte script waar ze aan vast zaten.

De ongeloofwaardigheid maakt dat je als kijker tegen het einde weinig overrompeld zult zijn van de finale die in een goed doordacht script wel indruk had kunnen maken. Dit alles wordt nu erg geforceerd en enigszins ongeïnspireerd gepresenteerd. Zo is deze film voor mij exemplarisch voor de moderne remake: slap, slecht geschreven en vooral ongeïnspireerd. Het aantal films wat tegenwoordig een waardige opwaardering krijgt is minimaal.

De afgelopen paar jaar kende een flink aantal van dit soort misbaksels. Denk aan Total Recall, The Day the Earth Stood Still, The Thing en The Karate Kid. De nabije toekomst voorspelt remakes van klassiekers als: Robocop, Carrie, The Seven Samurai (alweer) en American Psycho. Noem mij een pessimist, maar ik geloof niet dat deze films van hoge kwaliteit zullen zijn, laat staan artistiek indruk gaan maken. Nu heb ik het alleen nog maar over remakes gehad en niet eens over alle reboots, prequels, sequels en anderzins afgeleide producties waarvan de kwaliteit ook vaak te wensen overlaat. Men lijkt in Hollywood voorlopig risicoloos te blijven cashen. Bijzonder teleurstellend voor een kritische liefhebber van het filmmedium.


Onderwerpen: , , , , ,


Reageer op dit artikel