Een jaren ’90 actiepareltje: The Last Boy Scout

7 september 2012 · · Beschouwing + Great Scott!

TLBS1

Nadat het trieste nieuws van Tony Scotts overlijden mij bereikt had ben ik, en vast niet als enige, nog maar eens nagegaan wat de beste man allemaal gemaakt heeft, en wat ik van hem gezien had. Met lichte verbazing kwam ik tot de ontdekking dat hij één van mijn jeugdzondes, te weten The Last Boy Scout, heeft geregisseerd. Tijd voor een bewuste herkijk, waarbij ik een lichte angst voor teleurstelling niet kon onderdrukken. Gelukkig beviel deze actiekomedie mij wederom prima, maar in hoeverre komt dit op het conto van onze Great Scott?

The Last Boy Scout is namelijk bepaald geen trademark Scott en laat zich karakteriseren door situaties en dialogen geschreven door Shane Black, die vooral bekend is als schrijver van de Lethal Weapon serie. Ook in deze films staan er net als in The Last Boy Scout twee gekwelde cynische individuen centraal om de misdaad te bestrijden. Met Bruce Willis als privédetective levert dit een bijna klassiek cynische mopperkont op die in deze film er nog gehavender uitziet dan in de door mij tevens zo geliefde Die Hard reeks. De combinatie van Willis en Wayans en een script vol flauwe en bij vlagen zelfbewuste grappen (“This is the 90’s. You can’t just walk up and slap a guy, you have to say something cool first”) levert een film op die voor mij niet onder hoeft te doen voor bovenstaande populairdere actiefilms. Het type actiefilm zoals je deze tegenwoordig overigens te weinig tegenkomt.

TLBS4

Maar waar is Scott in dit alles? Nou, één van de elementen die deze film de moeite maken zijn een aantal bijzonder kundig geschoten actiescènes. Ik denk hierbij aan een schietpartij in het bos en aan een aantal daaropvolgende achtervolgingsscènes. Met name deze laatste zijn bijzonder vloeiend geschoten en verraden de kinetische stijl die Scott later zou perfectioneren (Taking of Pelham 1 2 3, Unstoppable). Het is denk ik niet oneerbiedig te zeggen dat Scott niet voor de laatste keer in zijn carrière (bv. True Romance) in dienst van een script regisseerde. Wat mij betreft deed hij dit met verve, zeker gezien het feit dat hij geen volle zeggenschap heeft gehad over het eindproduct. Dankzij zijn regie ligt het tempo in deze film bijzonder hoog en maakt dat deze heerlijk wegkijkt. Deze fijne toegankelijkheid ligt met name aan Scotts gedegen vlotte montage en dit was wat mij betreft een grote kwaliteit van deze regisseur. Zeg wat je wilt over het inhoudelijke niveau van zijn films, ze zijn stuk voor stuk laagdrempelig en daarmee bijzonder kijkbaar. Tevens schoot hij zoals gebruikelijk weer een aantal prachtige plaatjes.

TLBS3

Dat Scott niet altijd geweldige films gemaakt heeft zal menigeen onderschrijven (de critici zijn verdeeld) maar in vergelijking met de gemiddelde actiefilm die tegenwoordig het witte doek nog bereikt wist hij voor mij de actie en het narratief over het algemeen goed te balanceren. Zo had ook in The Last Boy Scout de actie makkelijk de overhand kunnen krijgen maar Scott toonde zich hier een compleet regisseur die ruimte had voor dialogen, karakterontwikkeling en verhalend wist te regisseren. Het klinkt bijna als een standaard vereiste maar een gebalanceerde stijl is helaas niet elke actieregisseur gegeven tegenwoordig (denk aan een Michael Bay van de laatste jaren, of recentelijk de pijnigende remake van Total Recall). Toegegeven, ik ben zeker geen fan van alle Scott films, maar deze film en andere favorieten als Spy Game en Crimson Tide maken dat hij in mijn ogen hard gemist mag gaan worden in Hollywood. Zo had ik graag nog eens een film in de sfeer van Die Hard of Mission: Impossible van zijn hand gezien. Het zal helaas niet meer gaan gebeuren…


Onderwerpen: , , , , ,


9 Reacties

  1. Verhoeven

    Wat vind je nou zelf van van dit artikel, Hendrik?

  2. Hendrik De Vries

    Zie het als mijn In Memoriam/persoonlijke ode aan Tony Scott, Verhoeven.

  3. Bram Ruiter

    Ik was altijd in de war met The Lost Boys, die vampieren film met Jack Bauer, dus het was een aangename verrassing om plots Bruce Willis in een gestileerde actiefilm te zien. En ik heb er totaal van genoten. Heerlijke film die zo in het canon van goede jaren ’90 actiefilms kan. Maar dan wel onder Point Break en Die Hard.

    Wat me trouwens opviel was het explicite van de film. Er wordt behoorlijk wat afgevloekt, afgebloed en afgeschoten, en het is toch iets dat ik mis in hedendaagse actiefilms. Daarbij is de film, ondanks zijn gestileerde inslag, helemaal niet glad gestreken. De ruwe randjes zitten er nog steeds aan. En dat is ook iets dat ik tegenwoordig mis. Het moet nu allemaal zo uitzonderlijk slick zijn dat er weinig meer te beleven valt voor de kijker. En Scott doet echt enorm veel moeite voor zijn shots, hoeveel het er ook per scene mogen zijn.

    Ik ben fan.

  4. Hendrik De Vries

    Klopt, dat expliciete mis ik ook. Wat verder ook opvalt is dat sinds films als The Dark Knight alles zo serieus moet, actiefilms zoals deze tussen ’85 en ’95 gemaakt werden behoren helaas zowel qua ruwheid als humor tot het verleden. Dit werd mij onlangs weer pijnlijk duidelijk na het kijken van de nieuwe Total Recall.

  5. Bram Ruiter

    Klopt. Veel films van nu nemen zichzelf veel te serieus, vermoedelijk grotendeels te danken aan Nolans enorme successen. Ik ben blij dat op z’n minst Michael Bay nog weet hoe plezier werkt, hoewel Bay dan weer op het stupide af is.

    Ik vind het jammer dat die middenweg, die TLBS of Die Hard zo goed weten te pakken, bijna helemaal weg is uit de blockbuster. De laatste film die plezier, serieuze actie, een intelligent plot en goed geschreven personages het beste weet te combineren is Mission Impossible: Ghost Protocol. Verder kan ik me er geen herinneren.

  6. Kaj van Zoelen

    Bay heeft wat mij betreft toch weinig kaas gegeten van hoe plezier werkt…

  7. Hendrik

    De Bay v.d. laatste jaren misschien. The Rock is geweldig :-).

  8. Kaj van Zoelen

    Maar The Rock valt toch nog ongeveer binnen die periode die je net noemde? Niet de film waaraan ik denk als iemand zegt dat Bay nog weet hoe plezier werkt.

  9. Hendrik

    Inderdaad, The Rock is nog old school. Haal het meer aan om aan te geven dat Bay het wel kan als hij wil.


Reageer op dit artikel