Het begin van het einde: Beverly Hills Cop II

11 september 2012 · · Beschouwing + Great Scott!

Tony Scott is een typisch voorbeeld van een filmmaker die een zaal verdeelt. De een zal zeggen dat het een briljant uitzinnige artiest is en de ander gruwelt van de – vooral latere – overdaad. Ik zal meteen met de deur in huis vallen door te zeggen dat ik tot de tweede groep behoor. Dit heeft vooral te maken met de laatste pakweg twee decennia waarin Scott zich als hyperactieve auteur ontwikkelde. Mede daardoor had ik totaal geen weet van het feit dat ik talloze ietwat subtielere films van de beste man had gezien, zeker ook omdat deze films niet echt die flitsende stijl kennen. Beverly Hills Cop II is zo’n film, ik had geen idee dat deze van Tony Scott was en keek hem als tiener eindeloos vaak. Blijft de film echter na vele jaren nog steeds overeind staan?

Het is tamelijk logisch waarom ik de film met Eddie Murphy nooit aan Scott koppelde. Van alle films die ik van Scott heb gezien, is dit waarschijnlijk degene die het minst zijn stempel draagt. Het is een overduidelijk Murphy-vehikel en dat zullen we weten ook. Beverly Hills Cop II is gemaakt in een periode die enkele jaren duurde waarin Tony Scott zich meer als director for hire opstelde dan als auteur. Ga maar na, voor Beverly Hills Cop II regisseerde Scott Revenge waarin de invloed van producent en hoofdrolspeler Kevin Costner duidelijk zichtbaar is (als je althans de theatrale versie gezien hebt). Nadien kwam Scott met Top Gun-kopie Days of Thunder die sterk inhaakt op de relatie Tom Cruise-Nicole Kidman, het al eerder besproken Bruce Willis-vehikel The Last Boy Scout en True Romance, een film die mede vanwege het script van Quentin Tarantino meer zijn stijl ademt.

De hand van Scott is dus ver te zoeken in Beverly Hills Cop II. Ja, de film kent een razende montage en luide muziek, maar laten dit nou net ook typerende kenmerken zijn van de jaren ’80 actiekomedie wat de film overduidelijk is. En in tegenstelling tot het eerdere Revenge is er nauwelijks een shot te ontdekken dat het intensief bekijken waard is. Misschien is wel het enige echt Scott-element de opkomende en neergaande zon die zo nu en dan zichtbaar is, en de vaak schimmige en mistige kamers waarin een aantal scènes zich afspelen. Scott heeft geen moment de intentie om het Axel Foley-verhaal naar zich toe te trekken en de serie een nieuwe dimensie te geven. Waarschijnlijk kon hij dit ook helemaal niet gezien de toen zeer machtige positie van Eddie Murphy die nota bene mede het verhaal schreef.

Nee, dit is in alle opzichten een commercieel product dat van Murphy een nog grotere ster moet maken. De zo kenmerkende lach en ad rem improvisaties van Murphy/Foley zijn volop aanwezig en in zijn schaduw trekt de man beroemdheden met zich mee. Zo speelt Brigitte Nielsen, destijds de vrouw van Sylvester Stallone, de rol van slechte power-woman en de verplichte scène in een stripclub lijkt enkel gebruikt om de nieuwe hit van George Michael ten gehore te brengen. Let tevens op een jonge Chris Rock die kortstondig opduikt, zeker met de kennis van nu een hilarisch moment. Echt pijnlijk wordt het wanneer ineens Hugh Hefner ten tonele verschijnt en ook als zodanig door Axel Foley wordt herkent.

Beverly Hills Cop II wordt algemeen beschouwd als het eerste moment waarin Murphy echt uit de bocht schiet. Ondanks dat er sporadisch nog wel een goede titel met de komiek zou verschijnen, zoals Coming to America, is dit vervolg op de immens succesvolle film uit 1984 een teken aan de wand dat de carrière en vooral prentkeuze van Murphy dubieus wordt. Voor een actiekomedie kent de film nauwelijks echt geslaagde grappen en de actie is nou ook niet om over naar huis te schrijven. De film verveelt vooral, zeker wanneer Axel zich wéér met vliegensvlugge lariekoek uit de problemen moet helpen. Het is absoluut geen incompetente film, maar een vergetelijke herhalingsoefening waarbij vooral Tony Scott zich nauwelijks druk lijkt te maken; hij heeft het geld lekker binnen. Ik zie het helemaal voor me: Murphy vertelt Scott precies wat hij moet doen en de regisseur vindt het allemaal wel prima. In dat opzicht is de film wel interessant; voor Eddie Murphy zou een lange neergang in het verschiet liggen en Tony Scott zou zich juist meer en meer ontwikkelen als eigenzinnige auteur. Helaas heeft de kijker daar niet altijd evenveel aan.


Onderwerpen: , , ,


Reageer op dit artikel