Madagascar 3: Europe’s Most Wanted

10 juli 2012 · · Kritiek

Dreamworks zette zichzelf een jaar of (vijf)tien geleden op de kaart met Shrek. Shrek was in een verdisneyficeerd animatielandschap een verademing: een film die de wetten aan zijn laars lapte, de grenzen van familiehumor opzocht met schunnige grapjes en die vol zat met postmoderne verwijzingen. Waar Shrek echter steeds softer werd, met het zelfs voor kinderen te tamme Shrek 3 als dieptepunt, daar begon de minst door volwassenen gewaardeerde Dreamworks-reeks te groeien. Madagascar was een onuitstaanbare, kinderlijke en saaie bedoening, Madagascar 2 sloegen veel mensen over (waaronder ondergetekende), maar Madagascar 3 geld als het meest krankzinnige, subversieve en surrealistische product dat Dreamworks tot nu toe heeft gemaakt.

De ondeugende humor van Shrek is niet echt teruggekeerd, afgezien van wat grapjes waarin Bryan Cranston’s Siberische tijger scheldt met normale russische worden (“Whipe that smirn-off your face and pop-ov”). Het is echter in de animatie en de timing van de grappen dat Madagascar 3 zich onderscheidt van andere geanimeerde familiefilms: Madagascar 3 is de eerste familiefilm die voornamelijk gericht lijkt op stoners.

Herinnert u zich de Elephants on Parade-sequentie uit Dumbo? Of de Heffalumps and Woozles-sequentie uit Winnie The Pooh? Stel je voor dat deze sequenties zijn opgerekt tot anderhalf uur en je krijgt een beeld van hoe krankzinnig kleurrijk Madagascar 3 is. De film begint met een zwart-wit-droomsequentie en gaat non-stop door met Crank 2-achtige achtervolgingscènes vol bullet-time. Het is alsof Tex Avery Speed Racer regisseert, waarbij de wetten van de animatie volledig gebruikt worden: alles stuitert en slingert in krankzinnige bewegingen, neon-kleuren en slowmotion spatten van het scherm af en het 3D voegt voor het eerst écht wat toe aan een animatiefilm.

De geïnspireerde toon van de film uit zich ook in de cast en crew: Bryan Cranston, Martin Short, Jessica Chastain en Frances McDormand spelen nieuwe rollen en tussen de schrijverscredits pronkt indie-darling Noah Baumbach (The Squid and the Whale, Margot at the Wedding). Het zijn afwijkende acteurs en crewleden die er voor zorgen dat de scherpe randjes niet uit de film verdwijnen. De film is ongegeneerd weird, waarbij vooral de rol van Frances McDormand een toevoeging is: een kruising tussen Cruella De Vil en Edith Piaf, die met een vertolking van Non, Je Ne Regrette Rien haar zieke collega’s geneest. Dit soort vondsten zijn slechts enkele van de krankzinnige ideeën die passeren, waarbij de film uiteindelijk een ongegeneerde oproep is om je freaky, krankzinnige kant te tonen.

Dit doet men onder de klanken van Katy Perry’s onuitstaanbare Fireworks, waarmee de film zijn camp-waarde nogmaals onderstreept. Waar Katy Perry op onbeholpen wijze met het nummer homo-jongeren en andere onzekere, gemarginaliseerde en geridiculiseerde tieners een hart onder de riem probeerde te steken doet Madagascar 3 het nummer eer aan door alle freaks en geeks van de wereld een uithangbord te geven. Zo is er een ongewone relatie, met een dikke campknipoog tussen een Lemur (Sacha Baron Cohen) en een beer in een tutu op een driewieler (“your back is hairy, I like that in a woman”) en kan Chris Rock’s zebra zijn kleurrijke campy kant uitleven met een nieuwe lak verf en een gekleurde afro.

Dat zijn hypnotiserend irritante leus “Tadatadatada Circus afro, tadatadatada Circus afro, Circus Afro, Circus Afro, Polka Dot, Polka Dot, Polka Dot Afro” het welbekende “I Like to Move It” vervangt als lijflied van de personages zegt genoeg over het kleurrijke, bizarre en ronduit krankzinnige universum waarin Madagascar 3 zich bevindt. En met de scherpe randjes waarin lieve wollige beestjes op allerlei wijzen geteisterd worden brengt Madagascar 3 ode aan de film waar het mee begon: Shrek. Madagascar 3 is Shrek on speed, en als een grote Hollywood-studio dit jaar een nog krankzinniger en kleurrijker familiefilm uitbrengt eet ik mijn Circus-afro op.

★★★★☆


Onderwerpen: , , , , , ,


5 Reacties

  1. Verhoeven

    Wat heb ik hiervan genoten!

  2. Bram Ruiter

    Van de film of van de recensie?

  3. Verhoeven

    Bedoelde vooral de film, Bram. Hoewel Theo een leuke uiteenzetting doet waarom ik hier zo van genoten heb!

  4. Bram Ruiter

    Wauw, als zelfs jij hiervan hebt genomen moet ik hem denk ik echt maar gaan kijken. :-)

  5. Thiver

    De eerste animatiefilm waarin 3D echt wat toevoegt? Sorry Theodoor, maar dat was toch echt How to Train Your Dragon (inmiddels alweer tweeënhalf jaar oud), welke vorig jaar zelfs lichtelijk overtroffen werd door de waanzinnig in beeld gebrachte actie in Kung Fu Panda 2.


Reageer op dit artikel