Meiden en dokters
De beste series van 2012 (1/2)

26 december 2012 · · 2012 + Lijst

Girls

2012 was een jaar van overvloed voor televisieseries van kwaliteit, ondanks dat enkele persoonlijke favorieten bijna of helemaal werden geannuleerd en enkele terugkerende topseries van 2011 dit jaar niet datzelfde niveau haalden. Maar de hoeveelheid van hoog niveau is dermate groot geweest dat ik niet alleen van mijn traditionele top tien een top elf maak (want, this goes to eleven), maar ook nog vijf andere series wil vermelden (waarvan sommigen eerder dit jaar in enkele podcasts werden genoemd). In twee delen, naar wat inmiddels Salon Indien-traditie is geworden.

Zo werd eerder dit jaar nog The Newsroom genoemd door Ricardo in een podcast over nieuwe series, en deze kon inderdaad verdomd goed zijn af en toe maar had toch teveel gebreken. Hetzelfde geldt, hoewel om andere redenen, ook voor het in zijn tweede seizoen te chaotische Game of Thrones. Homeland had ondertussen iets teveel gaten in de logica en draaide wat teveel om het gecompliceerde plot dan om de personages, terwijl die laatste nu juist het sterke punt van de serie zijn. Met Justified was ondertussen niet veel mis, maar na het geweldige seizoen twee was het dit jaar net niet even mooi. Tenslotte wil ik nog even de spannende strijd tussen Sherlock Holmes en aartsvijand Moriarty in het door Steven Moffat gemoderniseerde Sherlock noemen.

Doctor Who

11. Community

De tweede helft van het derde seizoen had weer enkele heerlijk inventieve afleveringen en eens te meer bleek Gillian Jacobs eigenlijk de leukste van de cast te zijn als de altijd falende Britta. De beste aflevering was die waarin iedereen zich in een old school computerspelletje bevindt. Helaas werd de serie in de zomer en het najaar overschaduwd door eerst het ontslag van bedenker en showrunner Dan Harmon, en daarna door het uitstel van het zonder hem gemaakte vierde seizoen. Dat wordt volgend jaar nog wel uitgezonden, maar of het zonder Harmon nog even goed is blijft de vraag en zeker is dat de serie daarna afgelopen zal zijn.

10. Doctor Who

2012 was het jaar waarin ik een beetje Whovian werd. Zo noemen de fans van Doctor Who zich. Niet dat ik mezelf een grote fan zou noemen of er veel van af weet, maar van de verhalen van de elfde incarnatie van de Dokter (seizoen vijf, zes en nu zeven van de herstart van dit millennium) heb ik zeker grotendeels genoten. Er zijn daarvan dit jaar slechts vijf afleveringen uitgezonden (plus een kerstspecial die ik ten tijde van schrijven nog niet gezien heb) maar deze bevatten wel een emotionele climax die mij meer deed dan de meeste televisie dit jaar, en dus neem ik dit korte, halve seizoen toch op in de lijst.

Kids On The Slope

9. Kids On The Slope

De grootste verrassing voor mij dit jaar was deze Japanse animatieserie, waarin in twaalf keer een half uur een ontroerend coming of age-verhaal wordt verteld. Begin jaren zestig groeien een aantal middelbare scholieren op en komen bij elkaar dankzij muziek. De jazz die zij maken is verbonden aan hun onderlinge relaties en persoonlijke ontwikkeling en een aantal van de hoogtepunten van de serie zijn dan ook spontane variaties op bekende jazznummers. Vooral de opvoering van My Favorite Things is een juweeltje.

8. Girls

Een prachtig televisiedebuut van schrijfster/regisseuse/producente/actrice Lena Dunham, die ook al die rollen vervult in deze productie. Soms lijkt het een pijnlijk realistisch doch grappig portret van een bepaald soort jonge vrouwen in een bepaald gedeelte van New York, maar na een tijdje blijkt dat we hun omgeving en de mensen daarin puur vanuit hun perspectief bekijken en we misschien niet naar “de waarheid” hebben gekeken. Dunhams kijk op het leven en op de presentatie op televisie daarvan blijkt zeer intelligent, terwijl zowel de melancholie en de komedie bij mij vol in de roos schieten.

Boardwalk Empire

7. Boardwalk Empire

Na het wat teleurstellende tweede seizoen vorig jaar en een einde waarvan de serie moeilijk leek te kunnen bekomen was het derde seizoen dit jaar het beste tot nu toe. Eerst leek het even ongericht als daarvoor, maar uiteindelijk bleken bijna alle losse verhaallijnen een functie voor de climax te hebben, en was de aflevering voor de finale de meest spectaculaire. Net als bij Game of Thrones was deze voorlaatste aflevering gebaat bij een continue focus op het verhaal van één figuur en de mensen om hem heen op één locatie (voor zover een stad als een locatie kan gezien worden).

6. Louie

De unieke serie van en over Louis C.K. was in dit jaar niet zo evenwichtig en sterk als vorig jaar (er komt volgend jaar overigens geen vierde seizoen – de komiek slaat een jaartje over om naar eigen zeggen een burn-out te voorkomen) maar had wel die fantastische aflevering over vriendschap in Miami, die ongemakkelijke date met Parker Posey en het mooie drieluik aan het eind over zijn kans op een talkshow. Zelfs een iets mindere Louie is nog altijd radicaal, hilarisch en een beetje triest. Komend jaar zal ik deze existentiële komedie missen.

Morgen gaan we verder met de top vijf.


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel