Opgesloten in het donker
Melodramatische Mutaties (3/3): Far From Heaven (Haynes, 2002)

2 november 2012 · · In Beeld + Melodramatische Mutaties

Ik had in eerste instantie de Todd Haynes versie van All That Heaven Allows afgedaan als een al te getrouwe remake die nauwelijks een eigen visie had. Nu ik Far From Heaven opnieuw zag kwam ik erachter dat ik er toch naast zat. Nu is het wel zo dat Haynes enorme moeite doet om Sirks stijl na te doen – de dramatische belichting, de kleren, back-projection bij de shots in auto’s, optische effecten en rijke kleurschakeringen die een gevoel geven van kunstmatigheid en melodrama. Maar wat ik kennelijk miste de eerste keer is hoe Haynes Sirks klasse commentaar en Fassbinders rassenkwestie adopteert, ze aan elkaar spiegelt en op elkaar laat inwerken.

Franks homoseksualiteit is onderdrukt en onzichtbaar op grotendeels dezelfde manier zoals de zwarte ober zowel aanwezig als schijnbaar onzichtbaar is op een feestje van Frank en Cathy. Een vraag van Cathy aan Frank over zijn bezoeken aan de psychiater die hem behandelt voor zijn “afwijking” wordt naast een speech van Eisenhouwer op televisie over raciale integratie op scholen geplaatst. Door de montage en het gebruik van mise-en-scène vestigt Haynes de hele film lang de aandacht op de “gelijkheid” van Frank en de sekse van zijn lover, en het “anders zijn” van Cathy en Raymonds huidskleur. De camera van Haynes houdt alle manieren waarop we kijken en bekeken worden een spiegel voor.


Onderwerpen: , , ,


Reageer op dit artikel