Rembrandt fecit 1669 (Stelling, 1977)
Schilderen op het witte doek (1/7): De Hollandse School

Rembrandt fecit 1669

Jos Stelling maakt momenteel de tongen weer los. In de discussie over kersverse Gouden Kalfwinnaar Het Meisje en de Dood zijn twee trends te zien: het prijzen van de visuele stijl en kritiek op het “oubollige” of “cliché” drama (niet dat dit de enige dingen zijn die erover geschreven zijn). Dat is in lijn met de discussie die bij ons in oktober ontstond toen ik een beeldrecensie plaatste van De Wisselwachter. Nou vond ik de kritiek daar niet van toepassing op en heb ik Stellings nieuwste nog niet gezien, maar het past wel enigszins bij Rembrandt fecit 1669, een van de eerste films van Stelling.

Het verhaal van het leven van Rembrandt van Rijn zoals dat in de film verloopt, beklijft gaandeweg steeds minder tot op het punt dat het ronduit oninteressant wordt als geheel. Dramatisch werkt het alleen in momenten, maar dat is niet zozeer aan het plot te danken of de acteurs. Het is vooral de manier waarop Stelling de film heeft vormgegeven. Het is heel knap hoe hij er in geslaagd is het werk van de schilder, zowel qua belichting als sfeer, te benaderen met de mooie visuele stijl van de film. Die zo sterk is dat alleen de beelden zelf al dramatische kracht krijgen, zoals eigenlijk ook de schilderijen van de Hollandse meesters hun pracht ontlenen aan Rembrandts techniek en niet zijn onderwerpen.

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Rembrandt fecit 1669

Dit is het eerste deel in een reeks beeldrecensies van films over schilders. Volgende keer een film over Vincent van Gogh.


Onderwerpen: , , , ,


2 Reacties

  1. Verhoeven

    ”Dit is het eerste deel in een reeks beeldrecensies van films over schilders. Volgende keer een film over Vincent van Gogh.”

    Weet niet of je deze reeks nog een keer vanuit een andere invalshoek wilt benaderen / doorzetten. Zo ja, zag vorige week Mat i Syn / Mother and Son van Aleksandr Sokurov en dat kun je met een beetje goede wil een eerbetoon noemen aan de Duitse schilder / tekenaar Caspar David Friedrich. Aanrader!

  2. Kaj van Zoelen

    Films waarvan alleen de look is geïnspireerd door het werk van een schilder is eigenlijk wel heel iets anders… als ik dat zou doen zou ik overigens denk ik beginnen met het werk van James Gray. :P


Reageer op dit artikel