Ronin

Ronin is de een na laatste bioscoopfilm van John Frankenheimer, een internationaal getinte actiethriller met grote namen, veel autoachtervolgingen en verschillende Franse locaties. Het is tevens een film die teruggrijpt naar Frankenheimers fascinatie voor de Japanse vechtkunst. Na het met samoeraizwaarden doorspekte The Challenge staat nu de ronin centraal, de samoeikrijger zonder meester die hier en daar tijdelijk werk aanneemt.

Een groep premiejagers moet onder leiding van de wonderschone Deirdre een koffer oppikken en dwars door Frankrijk transporteren. De inhoud van de koffer wordt naar goed Hitchcockiaans gebruik angstvallig geheim gehouden. Dit tot grote ontstemming van Sam, een gelauwerde man die zijn vak verstaat en de gevaren van de missie groter en groter ziet worden. Zo geschiedt zodra binnen het team verraad ontstaat en de strijd om de koffer en het geld dat eraan verbonden is in alle hevigheid losbarst.

Het fijne aan het werk van Frankenheimer is dat zelfs als de plot en de acteurs tegenvallen, de man zo’n artistieke stijl aan de film weet te geven dat je je zelden verveelt. Aan de acteurs ligt het ditmaal in ieder geval niet. De sterrencast uit alle hoeken en gaten bestaat uit onder meer Robert De Niro, Jean Reno, Stellan Skarsgard, Sean Bean, Jonathan Pryce en een kort maar krachtig optreden van Michael Lonsdale waarin de filmtitel wordt verklaart al hoef je hier geen diepgaande verhandeling te verwachten. Het is zelfs misschien wel De Niro laatste echt goede rol. Jean Reno vult hem prima aan en Sean Bean doet zijn reputatie eer aan door tamelijk rap uit de film te verdwijnen.

De plot is een groter probleem. Het wordt op een gegeven moment zo ontzettend en vooral onnodig gecompliceerd dat je je tijdens de film afvraagt hoe ze hier een geloofwaardig einde aan gaan breien. Dit lukt nog redelijk met een last-minute bekentenis van Sam, maar zo strak als de klassieke Frankenheimer films in elkaar steken is Ronin absoluut niet. Daarbij is de bijpassende romance niet helemaal fijn uitgewerkt buiten een paar momenten na waardoor de climax nogal geforceerd overkomt. Het idee van de beroemde MacGuffin wordt hier tot in extremis doorgetrokken en is daardoor als gimmick wel geinig al had er wel iets meer informatie mogen worden verstrekt.

Nee, de absolute reden om Ronin te zien is het grote aantal aan spectaculaire autoachtervolgingen. Nice, Arles en Parijs zijn steden die met hoge snelheid worden aangedaan en het fantastisch gefilmd. Echt subliem is een eindeloos ogende achtervolging door de straten en périphérique van Parijs. Wat begint in de stad als nog een redelijk standaard achtervolging neemt de hoogste versnelling zodra de ringweg wordt aangedaan. Al spookrijdend sjezen beide bestuurders dwars door een logischerwijs op hol geslagen spits en de dodemansrit eindigt met een vuurgevecht en explosies. Het is een scène die zo in het canon van filmische autoachtervolgingen kan, zo intens is het. Al was het maar omdat Frankenheimer ervoor kiest zo’n beetje alle mogelijk cameraposities in te nemen waardoor de achtervolging naast adembenemend ook nog eens onwijs afwisselend is in zijn visuele stijl waardoor je ondanks de lengte geen seconde met je ogen wil knipperen.

Ronin is geen hoogvlieger in het genre, maar toch zeker de moeite. Al was het maar om De Niro nog een keer lekker aan het werk te zien en de hierboven beschreven achtervolging in Parijs te aanschouwen die zo onvoorstelbaar goed is. Verwacht echter geen waterdicht verhaal, al zijn we dat van latere Frankenheimer films inmiddels wel gewend.

★★★½☆


Onderwerpen: , , , ,


2 Reacties

  1. Rik Niks

    Jeugsentiment, inderdaad vooral vanwege de achtervolgingen. Mijn favoriete Frankenheimer, van de weinigen die ik gezien heb. Je opmerking over De Niro klopt tot mijn schrik, van de stuk of 30 films na Ronin zit er inderdaad geen enkele memorabele rol meer bij. Opvallend, want de films in de laatste jaren voor Ronin staan bol van sterke of opvallende rollen. Wat is die man afgegleden…

  2. Thiver

    Het klopt dat De Niro in Ronin prima bezig is, maar om dit nu zijn laatste memorabele rol te noemen… Wat te denken van zijn rol in Stardust?


Reageer op dit artikel