Sam Raimi begon iets meer dan 10 jaar geleden met de filmversies van de Spider-Man. Verschillende keuzes die Sam Raimi maakte, zoals het idee dat de draden die Spider-Man schiet biologisch waren en uit zijn polsen schoten, hadden een impact, ook op de comics. Nadat Raimi en de studio ruzie kregen rondom Spider-Man 3 en de film ten gevolge daarvan er lelijk van af kwam kreeg 500 Days of Summer-regisseur Marc Webb een kans. De toepasselijk genaamde Marc Webb gaat terug naar de comics van tien jaar geleden, waarbij de “web-shooters” mechanische apparaatjes zijn die ontwikkeld zijn door Peter Parker. Dat betekent dat The Amazing Spider-Man het verhaal uit Sam Raimi’s Spider-Man deels opnieuw vertelt, met andere nuances en wendingen.

Ook hier beginnen we met Peter Parker die inwoont bij zijn oom Ben en tante May. Ook hier zit Peter Parker nog op de middelbare school, ook hier krijgt hij superkrachten door een spinnenbeet, en ook hier heeft hij een love-interest die in gevaar komt vanwege Peter’s Spider-Man activiteiten. Daar houden de vergelijkingen ongeveer op. De schurk, The Lizard, hebben we niet eerder gezien in de Spider-Manfilms (al speelde Dylan Baker wel zijn menselijke alter-ego in de eerste drie films), en de love-interest is niet Mary Jane, maar Gwen Stacy (die eerder voorkwam in Spider-Man 3). Peter Parker krijgt tevens een achtergrondverhaal, waarin hij zoekt naar de ware toedracht van de dood van zijn ouders. Dit onderzoek leidt tot een “infiltratie” bij Oscorp corporatie, waar hij Curt Connors ontmoet. Deze ontfermt zich over Peter Parker en zorgt uiteindelijk tot een doorbraak bij een project van Curt Connors waarin deze onderzoek doet naar een kruising tussen menselijk en dierlijk DNA om zijn geamputeerde arm te genezen. Wanneer Connors uiteindelijk het middel bij zichzelf indient verandert hij in de monsterlijke schurk The Lizard. Deze valt mensen aan en Peter Parker moet, met zijn nieuw verworven krachten als Spider-Man het opnemen tegen zijn mentor. Daarmee haalt hij wel de woede van de politie op zijn hals, die geleid worden door Kapitein Stacy, de vader van Parker’s liefje Gwen.

De soapachtige uitwerkingen die de relatie tussen Gwen en Peter heeft blijkt een van de sterkste dingen aan The Amazing Spider-Man. Andrew Garfield, die het Spider-Manstokje overnam van Tobey Maguire, heeft een fantastische chemie met Emma Stone’s Gwen Stacy. Sowieso heeft Andrew Garfield vat op Spider-Man en vertolkt hij deze rol met verve, ondanks de houterige en matige one-liners waar hij mee opgezadeld wordt. Ook Rhys Ifans kwijt zich uitstekend van zijn taak als Curt Connors en het acteerwerk is over de gehele linie sterk, met nadruk Martin Sheen en Sally Field als oom Ben en tante May.

Het is jammer dat al deze personages opgezadeld worden met een wisselvallig script, waarbij vooral de motivatie van de schurk het moet afleggen tegen de semi-sympathieke schurken van Raimi. Daarnaast heeft de schurk te lijden aan matige CGI en een zeer lelijk ontwerp (The Lizard ziet er uit als een Koopa Troopa uit de Super Mario Bros-film). Het script is niet zo’n verschrikking als het script van Spider-Man 3, maar zeker in de laatste fasen zitten er enkele onlogische en warrige elementen in de verhaalopbouw. De oneliners van Spider-Man zijn ook niet al te best, maar de rest van de dialoog is zeer adequaat. Verhaaltechnisch zal The Amazing Spider-Man geen prijzen winnen, maar het acteerwerk is zoals gezegd subliem. De film blinkt echter uit op een ander punt en dat is in de actie-choreografie.

Regisseur Marc Web blijkt visueel ontzettend sterk in het tonen van actie. De camera zwiept en zweeft en speelt in een uitgekiend ballet met de gewichtloosheid van Spider-Man. Ongekend zijn de shots waarin de camera Spider-Man van bovenaf filmt als deze naar beneden duikt. De camera blijft statisch op dezelfde plek en het is fantastisch om Spider-Man op en neer te zien jojo-en aan zijn mechanische webshooters. De camera komt na verloop van tijd vanzelf in beweging en de afwisseling tussen statische shots en crane-shots in combinatie met de acrobatiek van Spider-man levert enerverende cinema op. Al met al is The Amazing Spider-Man een film met een wankele fundatie die met kunst en vliegwerk onverwacht toch overeind blijft staan.