The Bigger, The Better: Mad Max 2: The Road Warrior (1981)
Malen over Miller (2)

Mad Max 2

Met Mad Max zette George Miller zich op de kaart, maar het was pas met Mad Max 2 dat hij zijn complete mogelijkheden toonde. Nadat Mad Max een hit was geworden kreeg George Miller een danig groter budget ter beschikking. Mad Max 2: The Road Warrior is daardoor grootser, groter en beter geworden, doordat Miller zijn visie beter naar het doek kon brengen dan met het beperkte budget van Mad Max mogelijk was. Bijna alles in Mad Max 2 is een logische voortzetting van het origineel, maar dan op grotere schaal.

Door het groter budget kan het meest opvallende aspect van deel 1 uitvergroot worden: de stunts. Waar deel 1 al een smörgåsbord van fantastische stunts is, zij het met een laag budget, daar is deel 2 het summum van briljante stunts. De laatste akte van de film is non-stop actie, en de eerste twee aktes kennen ook hun schare aan actievolle momenten. De stunts zijn heftiger, met grotere voertuigen (olie-trucks, bulldozers, tientonners, opgevoerde stuntwagens) en schurken in nog bizarder kostuums (denk aan leerfetisjisten en punkers gekruist met ridders). Iedereen die het summum van actie zoekt kan het beste hier beginnen.

Natuurlijk gaat dat ook gepaard met meer bloedvergieten, want Mad Max is nog grimmiger en bloediger dan het origineel. Dat heeft o.a te maken met de schaal waarmee Miller kan werken. Miller begon ooit als arts in het ziekenhuis, en de rotzooi die hij daar zag was een grote inspiratiebron voor Mad Max. Door het budget van Mad Max kon de fixatie op lichamelijk verval niet altijd even goed omgezet worden in beeld. Met meer geld voor special effects ter beschikking is de film bloediger, heftiger en lichamelijker in zijn actie. Je kunt de botten horen breken.

Ook is er, nog meer dan in het origineel, een fixatie op de ecologische kant. Het gebrek aan olie wordt vanaf het begin al duidelijk uitgespeld en de schaarste van goederen vormt de grootste aanjager voor het plot. Miller is geobsedeerd door de vernietigende kracht van technologische vooruitgang, en het gevaar van schaarste. Zelfs in de wereld van Mad Max, vol schaarste, blijft techniek vernietigend, en de heilige koeien blijven de inzet en wapens van oorlog.

Dé bestuurder van die heilige koe, Mad Max, is nog iconischer, nog norser en nog meer een archetypische westernheld, en is daarin een voortzetting van deel 1. Waar hij in deel 1 eindigde als een eenzame loner, die in zijn wagen de horizon tegemoet reed, daar is hij in deel 2 een rondtrekkende messias/revolverheld, die de onderdrukten redt van de schurken, zij het vanuit persoonlijke motieven en niet vanuit de goedheid in zijn hart. Hij is John Wayne, James Dean, Charles Bronson en Jezus ineen gesmolten en wordt al vanaf de proloog neergezet als een mythologische figuur.

De proloog is ook typisch Miller. Miller houdt van het experimenteren met verschillende stijlen en genres, en schroomt niet de filmstock of filmstijl aan te passen als het zijn boodschap dient. Mad Max 2 begint als een zwart-wit-film, een western in de stijl van oud-Hollywood. Daarna schakelt de film over richting post-apocalyptische western. De keuze voor zwart-wit plaatst de film in een traditie van revolver-helden, de switch naar kleur suggereert een nieuw genre: dit is niet het verleden, dit is de toekomst.

Een ander typisch Miller-element is de rol van het kind. Mad Max 2 is de eerste film van Miller waar kinderlijkheid wordt neergezet als een ideaal. De wilde jongen waar Mad Max zich over ontfermt is de verteller als kind, en hij is het enige onbedorven personage. Hij handelt compleet vanuit impulsen, en is door zijn wisselvallige karakter en het feit dat hij het eenzame kind in de film is een sociale outcast. Mad Max spiegelt zichzelf aan het wilde kind, en laat zich eveneens lijden door zijn impulsen. Infantiliteit, of zijn als een kind, tegen de sociale orde in als een verdienste, is een thema dat veel terugkeert in Millers films. Van kinderlijk biggetje Babe die een dierenrevolutie inspireert in Babe: Pig in the City, tot de kinderstam in Mad Max Beyond Thunderdome, van Mumble in Happy Feet tot Erik in Happy Feet 2. Het leven in impulsen, je laten lijden door instinct, zonder je daarbij iets aan te trekken van de gevestigde orde: het is een van de kwaliteiten van Mad Max als personage. Dat Miller dit aspect in Mad Max 2 weet uit de diepen, naast alle andere verdiensten, maakt van Mad Max 2 een film die op alle vlakken het origineel verbetert.


Onderwerpen: , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel