In de week dat het Imagine begint, gaat misschien wel de meest naar uitgekeken horrorfilm van het jaar in de reguliere première. The Cabin in the Woods, het nieuwe project van cultheld Joss Whedon, komt uit en dat mogen we weten ook. Een geweldige internethype en veel mysterie om het plot en diens verrassingen waren het gevolg en nu kan filmkijkend Nederland dan eindelijk zien of de hype gerechtvaardigd is. Let wel: de beste wijze om aan de film te beginnen is er zo weinig mogelijk over te weten en ondanks dat ik geen spoilers beschrijf zullen sommige lezers al vinden dat ik teveel benoem.

Vijf twintigers besluiten om een weekendje in een afgelegen hut te spenderen, midden in het bos zoals de titel doet vermoeden. Al gauw wordt duidelijk dat de vijf – drie mannen, twee vrouwen – meer op hun bord krijgen dan een idyllisch uitje alleen. Het oplezen van een spreuk uit een dagboek leidt tot dood en verderf met allerlei bizarre gevolgen van dien.

Een verdere plotomschrijving zou de filmervaring danig verpesten aangezien de beste manier om te genieten van The Cabin in the Woods zoals gezegd er zo min mogelijk van af te weten. Bepaalde verhaallijnen kunnen bijna alleen maar werken als je van te voren niet weet hoe en of ze zullen veranderen. Vergelijk het qua ervaring met voorkennis over de moordenaar in Psycho, de verrassing op het eind werkt dan toch een stuk minder. En The Cabin in the Woods kent aardig wat momenten die zo uit het niets komen dat voorkennis afdoet aan de kracht van de film.

Dan de film zelf. The Cabin in the Woods is een alleraardigste potpourri van zo’n beetje ieder denkbaar horrorcliché en speelt hier dan weer subtiel dan op zijn minst gezegd minder subtiel mee. De film verwijst regelmatig naar geijkte genreklassiekers en neemt op een vrolijke doch zeer degelijk geliefde manier een loopje met het zo overbekende spookhuis idee. Zeker voor de liefhebber van het horror genre is de film een genot aangezien iedere scène wel een herkenningspunt kent. Het is een horrorfilm met een knipoog aangezien er genoeg te lachen valt, maar een flauwe parodie à la Scary Movie wordt het geen moment. Het is meer een intelligente ode aan het genre en toch ook een zeer origineel werk.

Scriptschrijver en producent Joss Whedon is zeker geen onbekende met het fantastische genre aangezien de man verantwoordelijk was voor onder meer de TV-series Buffy the Vampire Slayer en Firefly en binnenkort gaat de superheldenblockbuster The Avengers in wereldwijde première, een film die hij zelf regisseerde. Het regiewerk laat Whedon in The Cabin in the Woods over aan debutant en protegé Drew Goddard die een prima eerste indruk achterlaat. De film is prettig in beeld gebracht en verveelt geen moment waarbij ook de special effect te prijzen zijn. Ja, het is merendeels CGI maar doet tenminste geen pijn aan je ogen. De acteurs zijn over de gehele linie goed met een glansrol voor Richard Jenkins en een opvallende cameo van een grote ster.

Uiteraard is de film gericht op een publiek dat horrorfilms opvreet maar is niet zo extreem dat het ook zeker kijkers zal aantrekken die minder ophebben met het genre. Het is uiteraard wel zo dat veel kennis van horror helpt bij de uiteindelijke waardering gezien de vele details in het plot en ook op visueel gebied. Je merkt dat niet alleen genreliefhebbers er van genieten, maar dat ook zeker de makers met veel plezier aan de film gewerkt hebben. De hype is ietwat overdreven, maar het doet de film geenszins de das om. The Cabin in the Woods is zeker geen titel waar mensen over 50 jaar nog met veel liefde over zullen spreken, het is gewoon een erg onderhoudende horrorfilm en je voelt nu al aan dat spin-offs in de lucht hangen. Het is ook niet gek, want The Cabin in the Woods is een van de betere horrorfilms van het jaar die iedere horrorfan gezien moet hebben.