The Dark Knight Rises (2012)

19 juli 2012 · · Kritiek

In een jaar waarin we ons mogen verheugen met een prequel tot Alien, een nieuwe James Bondfilm en de nieuwe Paul Thomas Anderson (Tarantino doet ons pas in 2013 aan) is misschien wel de meest naar uitgekeken titel The Dark Knight Rises, de derde en finale Batmanfilm van Christopher Nolan. De epische trilogie wordt passend afgesloten met een film van bijna drie uur die bomvol actie en hoog oplopend drama zit. Ik zal in deze recensie geen spoilers geven die niet uit de trailer al duidelijk werden om de kijkervaring optimaal te laten zijn.

Acht jaar na de dood van Harvey Dent – en dus het einde van The Dark Knight – leeft Bruce Wayne als een kluizenaar in Wayne Manor, het Batmankostuum in een stoffige kast weggelegd. Twee gebeurtenissen doen Wayne er echter toe beslissen Batman weer tot leven te roepen. De komst van huurling Bane doet Wayne besluiten Gotham City weer te hulp te schieten, al wordt dit nauwelijks geapprecieerd en is Bane een tegenstander van formaat. Ook Wayne’s fascinatie voor Selina Kyle draagt bij aan de wederopstanding, een vrouw die beter bekend staat als Catwoman. Bane is zonder twijfel vijand nummer een en zijn boosaardige plannen om van Gotham City een poel van chaos te maken kan zelfs ‘the dark knight’ weleens te machtig worden.

The Dark Knight Rises is misschien nog wel het best te omschrijven als een mix van de twee voorgaande films. The Dark Knight Rises kent de overdonderende actie van het tweede deel en de dramatische en psychologische kant van het eerste deel. Zeker het begin van de film – althans, na de opening die je bijna als een James Bondteaser zou kunnen omschrijven – is in zekere zin een kijkje in de tamelijk verwarde geest van Wayne waarbij vooral Michael Caine kan schitteren als Alfred. Eenmaal het kostuum weer aangetrokken wordt de kijker getrakteerd op fraaie actie, uitstekende CGI en toch ook nog steeds een flinke dramatische tint. Wie een typisch vrolijk getint slot van een trilogie verwacht, heeft het mis en eerlijk gezegd was dit ook niet te verwachten gezien Nolans eerdere toon. En de film mag dan wel 164 minuten lang zijn, vervelen doet het geen seconde en het schiet tamelijk snel voorbij.

Toch is The Dark Knight Rises niet van het torenhoge niveau van zijn voorgangers. Dit heeft deels te maken met de gigantische verwachtingen die bijna niet zijn in te willigen. Hoe overtref je immers wat door velen wordt beschouwd als de beste superheldenfilm aller tijden? Maar het heeft vooral ook te maken met het soms wat haperende script en de behoorlijk naïeve moraal en politieke insteek. Uit de verschillende trailers werd al vrij snel duidelijk dat de gebroeders Nolan de zogenaamde Occupy-beweging in de film wilde vervlechten, maar de uitwerking hiervan is niet altijd even best. Ook maken bepaalde personages opmerkingen in de film waarbij op geen enkel moment duidelijk wordt hoe ze aan bepaalde informatie zijn gekomen om een dergelijke opmerking te plaatsen. Noem het lui schrijven, het gebeurt in The Dark Knight Rises meer dan eens en leidt wat af.

Net als The Dark Knight is ook de afsluiter een feest op het gebied van acteurs en personages. Zeker, een onvergetelijke vertolking als gedaan door Heath Ledger kent de film niet maar deze was zo uniek dat dit ook niet te verwachten viel. Maar met namen als Christian Bale, Tom Hardy, Morgan Freeman, Michael Caine, Joseph Gordon-Levitt en Marion Cotillard kan het bijna niet mis gaan. Als zelfs Anne Hathaway prima op dreef is als Catwoman, weet je dat het goed zit. Zoals gezegd is zeker Michael Caine in topvorm. Sterker nog, dit is Oscarwaardig materiaal. De verschillende vormen van emoties die Caine tentoonspreid is indrukwekkend. Tom Hardy is angstaanjagend als Bane, Hardy’s gigantische fysiek en bijna arrogante zelfverzekerdheid boezemt behoorlijk veel angst in ook al is hij vanwege het masker soms praktisch onverstaanbaar. Gelukkig voor ons hebben we ondertiteling.

Batmanfilms draaien voor een groot deel om de actie en The Dark Knight Rises zit er vol mee. Van spectaculaire achtervolgingen op de weg en in de lucht tot intense man-op-mangevechten waarbij je echt de pijn voelt van de strijders. De overdonderende soundtrack van Hans Zimmer draagt bij aan de heroïek, de geluidsband is sowieso in IMAX-theaters een audiobom van jewelste en mocht je de kans hebben de film in een dergelijke zaal te zien, doe dit dan zeker.

The Dark Knight Rises is wederom een teken dat op het moment geen enkele regisseur in staat is zulk sterk Hollywoodvermaak te maken dan Christopher Nolan. Als je je niet te druk maakt om het hier en daar wat zwakke script heb je helemaal een topavond. En fans van de comics worden op hun wenken bedient met genoeg verwijzingen en details. Probeer daar waar mogelijk met zo min mogelijk voorkennis de film te zien, hoe moeilijk dat ook is gezien de vele geruchten en theorieën. Kun je na de film je gram halen door flink na te babbelen, want dat er over The Dark Knight Rises veel nagepraat zal worden is een ding wat zeker is. Terecht ook, want The Dark Knight Rises is een hoogstaand staaltje Hollywoodblockbuster en de gehele trilogie een van de allerbeste die de cinema ooit heeft voortgebracht.

★★★★☆


Onderwerpen: , , , ,


26 Reacties

  1. Kaj van Zoelen

    Dat Occupy gedoe deed mij meer aan de Franse Revolutie denken, met bijbehorende Terreur, dan aan de huidige tijden.

  2. Bram Ruiter

    Waar was die emotie waar jij het over blijft hebben? Ja, nou, er was wel emotie, maar ik kon er niet echt in meegaan. Daar moet wel wat meer voor gebeuren dan wat huilende personages in een ruimte gooien met een zielig Zimmermuziekje eronder.

  3. Erwan

    Er zitten drie scenes in de film met Alfred die – zeker voor Nolan begrippen – buitengewoon sterk zijn qua emoties. Zeker het conclaaf tussen hem en Bruce in de gangen van Wayne manor, dat vind ik zelfs de beste scene van de hele film.

  4. bas

    Wat bedoel je met je opmerking: Als zelfs Anne Hathaway prima op dreef is als Catwoman, weet je dat het goed zit. Ik vind dat zij zich al meerdere keren heeft bewezen als actrice, bijvoorbeeld in Rachel getting married.

  5. Thiver

    Grappig, ik vind juist dat ze zich enkel in Rachel Getting Married heeft bewezen. De rest van haar oeuvre is gevuld met kleurloze personages die tamelijk vlak zijn neergezet. En nee, The Dark Knight Rises vormt daarop geen uitzondering.

  6. Bram Ruiter

    Anne Hathaway is aardig in the Dark Knight Rises, maar het is inderdaad geen Rachel Getting Married. In een niet-komische rol spelen betekent niet meteen dat ze zich kan bewijzen. Desalniettemin vond ik haar het beste in de warrige puinzooi die Love & Other Drugs is. Maar in TDKR is ze prima. Meer niet.

    Betreffende de emoties: wederom betekent een stel huilende gezichten en een zielig Zimmermuziekje geen sterke emoties. Tenminste, voor mij niet. Het deed me bijzonder weinig en het voelde niet als iets dat Nolan op dat moment verdiende.

  7. bas

    Ik vond haar in rachel getting married ook heel sterk en dat is niet te vergelijken, maar vind wel dat ze heeft aangetoond te kunnen acteren. Ook in Love and Other drugs, maar ik vond haar ook redelijk in the devil wears prada, een standaard rol, maar vond die film stiekem best leuk.

    In deze film vind het verdienstelijk doen, en ach haar kont komt een paar keer mooi in beeld, is ook wat waard toch.

    Ik vond de scenes met Cain ook emotioneel en zijn voor mij ook veruit de beste scenes uit de film.

  8. Verhoeven

    Op wat slordigheden in plot en montage na – openingsscène, uitdieping karakters, toevaligheden, omslachtig plot, twijfelachtige revalidatie van twee personen – hoop ik op een DC waardoor alles wat meer ruimte en tijd krijgt zodat de kijker alle gebeurtenissen eens rustig tot zich kan nemen. Maar daar doet Nolan toch niet aan? Of vergis ik me nu?

    Daarbij had ik persoonlijk gekozen voor minder karakters zodat je ook niet zo krakkemikkig begint met de film waar Nolan iedereen (nauwelijks) introduceert en blijft volgen. En ook jammer dat er gekozen is voor 12(+) actie en geweld. (En daar heb ik nog nooit eerder over geklaagd!) Hoe het karakter van Matthew Modine nu aan zijn einde is gekomen is voor de kijker nu maar de vraag. Hij lag erbij en weer keken erna. Kon daar echt geen bloed zijn of iets anders?

    Maar tegelijkertijd zoveel pluspunten dat ik de film zeker nog een keer wil zien in de bioscoop!

    En wat een verschil met soortgenoten als The Amazing Spider-Man of The Avengers of eigenlijk vrijwel alle grote (actie)films – The Hunger Games, The Girl with the Dragon Tattoo, Wrath of the Titans, War Horse, Safe House, Contraband, Men in Black III, John Carter – die dit jaar uit Hollywood kwam.

  9. Bram Ruiter

    Ik vond TDKR dezelfde rommeligheid hebben als The Hunger Games hoor. Dragon Tats was daarentegen gewoon een prachtig gedraaid thriller-tussendoortje voor Fincher. En prachtig gedraaid is niet iets dat ik link aan Wally Pfister’s TDKR cinematografie.

  10. Thiver

    Minder personages had de film zeker ten goede gekomen. Het personage van Miranda Tate kun je zonder problemen weglaten en je zou praktisch dezelfde film overhouden. Volgen mij was het trouwens haar Tumbler die Matthew Modine op het laatste neermaaide.

  11. Verhoeven

    Dezelfde rommeligheid? In wat dat dan, Bram?

    Het enige wat rommelig is bij de The Hunger Games – de film kampt duidelijk met andere problemen – waren de sterfscènes die snel gemonteerd in beeld kwamen. Nolan houdt juist de gehele film de overzicht – iets wat nog maar zelden gebeurt in Hollywood – en in de beruchte sterfscènes laat hij de twee karakters zelfs full frontal in beeld zien waardoor bij mij juist een ‘belletje’ begon te rinkelen.

    Heel die sterfscène van Miranda Tate kwam erg klungelig over. De oogjes toe en slapen maar. Dat kan toch nooit de beste take zijn geweest?

  12. bas

    Nou bij de hungergames waren niet alleen de sterfscenes snel gemonteerd, als er maar iets van spanning en actie kwam begon de camera zo te schudden dat je er niks meer van zag.

  13. Verhoeven

    Zijn er hier trouwens nog uitgesproken meningen omtrent het ‘einde’ van Batman?

    http://whatculture.com/film/the-dark-knight-rises-spoilers-what-does-the-ending-really-mean.php/2

    Vond de stijlbreuk opvallend en daardoor interpreteer ik het als een droomscène – Inception – van Alfred.

  14. bas

    Dat lijkt me niet, aangezien in de scenes ervoor ook al naar gelinkt word.

    Spoiler: Als fox erachter komt dat de auto pilot al gemaakt is. En ook dat hij alles al had voorbereid zodat blake zijn rol als beschermer kon overnemen.

  15. theodoor steen

    Sterker nog, Bas, in alle scènes in die montage vertelt Bruce Wayne op eigen wijze aan vrienden dat Batman nog leeft. Eerst geeft hij Blake coördinaten naar de Batcave, vervolgens geeft hij Gordon een hersteld Bat-Signal, hij laat Fox achter met een herstelde auto pilot, en Alfred geeft hij een hoofdknik. Lijkt me op geen andere manier te interpreteren dan dat Bruce Wayne nog leeft, en zijn Batmancape in de wilgen heeft gehangen. Anders moet je het wel erg ver gaan zoeken.

  16. bas

    ah ja dat herstelde Bat signal, die was ik idd nog vergeten.

    Nee dit is gewoon recht toe recht aan gegaan en moet je niks achter zoeken.

  17. Verhoeven

    Wat een dooddoener!

    Volgens mij zie je vijf seconde voor de explosie – boven water en in z’n vliegtuig – nog een close-up van Batman’s gezicht. Dat overleeft toch niemand?

    En:

    Wat die automatische piloot betreft. Je kunt dat zien als een nog grotere opoffering. Batman was niet bereid om de toekomst van Gotham in handen van de automatische piloot te leggen. Al laat hij Fox op zijn manier nog wel even weten dat hij hem had gemaakt.

  18. Bram Ruiter

    Je ziet geen close-up meer van Batman als hij in zijn vliegtuigje zit. Enkel van mensen die naar de explosie kijken.

  19. bas

    Dooddoener misschien, maar dit is zo overduidelijk dat het daadwerkelijk gebeurd is in de film, dat ik het gewoon te ver gezocht vind.

    Vooral je argument over de autopilot is te makkelijk, dat hij dat doet om fox te laten weten dat de bat gemaakt is…. Dat je het zo buigen wat er gebeurd om je Droomscene kloppend te maken.

    Hoe verklaar je de herstelde batsignal?

  20. Fedor

    Dat herstelde batsignaal kan je interpreteren dat iedereen batman kan zijn: uiteindelijk zal iemand opstaan die zijn plaats in neemt. En op het eind wordt er natuurlijk sterk gehint wie dat kan zijn. En wie het batsignaal heeft gemaakt: maakt dat uiteindelijk nog uit? Ik vind het juist fijn om open te laten of hij het nu wel of niet heeft overleefd: niet alles hoeft duidelijk te zijn of te worden uitgelegd, zoals daarvoor helaas gebeurde – laat wat over aan de fantasie. Ik zou het zelfs mooier vinden wanneer hij zich daadwerkelijk heeft opgeofferd (ik meen me ook een 5 seconden te herinneren op een bomschermpje, dat ontsnappen onmogelijk maakt, mits Batman natuurlijk ook in hetzelfde shot aanwezig was en het niet alleen een close-up was van de bom zelf).

  21. Erwan

    Je ziet vijf seconden in beeld, vervolgens een close up van Batman achter het stuur en daarna de explosie gezien vanaf de brug (of in ieder geval een afstand). Laat ik het houden op verschrikkelijk slechte montage. Ik ben het verder met Fedor eens dat het open laten van of hij nu wel of niet dood is, de betere optie was geweest.

  22. Kaj van Zoelen

    Tja, technisch gezien zou het onmogelijk zijn, maar technisch gezien was de bom nog zo dichtbij Gotham dat de hele stad had weggevaagd moeten worden…

  23. Straka

    Het is nog maar de vraag of de bom de stad weggevaagd moet hebben; als ik me niet vergis zou de bom het effect van een neutronenbom hebben. De vernietigende kracht is minder groot vergeleken met een atoombom. Ook de afstand van het stralingseffect is minder ver (hoewel de straling zelf dodelijker is). De precieze afstand is in de film moeilijk is in te schatten, maar ik heb wel degelijk het idee dat over dit technische aspect nog enigszins is nagedacht.

  24. Thiver

    Dat laatste betwijfel ik. Vroeg in de film hebben de personages het nog over vier tot vijf maanden tot de bom zal ontploffen… en later zit er gewoon een timer op die het tot de seconde nauwkeurig aangeeft!

  25. Hendrik De Vries

    Dat eerste geldt alleen bij desintegratie en niet bij ontsteking wat volgens mij wel op de seconde getimed kan worden (maar dit wordt nergens echt duidelijk gemaakt inderdaad).

    Overigens een zeer teleurstellende film, ik had veel moeite met het goedkope, zelfs slechte einde met zijn vele Transformer-achtige actie sequenties.

    Wat ik lichtelijk belachelijk vond, naast een aantal andere al eerder benoemde punten, was de achilleshiel van Bane, waar Batman pas na zijn gevangenschap achter lijkt te zijn. Hierdoor wordt Bane vlak voor en na de plottwist te makkelijk weggevaagd waar hij eerder als onoverwinnelijk werd neergezet. Zeer ongebalanceerd gedaan door Nolan.

    Maar mijn grootste vraag. Na de vrijlating van alle gevangen zien we scarecrow als ‘rechter’ (of is dit een andere rol van Cillian Murphy?). Maar wat is er dan gebeurd met the joker? Dit had Nolan best even aan mogen stippen. Met de scarecrow wordt vervolgens ook niks meer gedaan, is kennelijk geen bedreiging voor Batman en Gotham meer.

  26. Thiver

    Dat stukje met Scarecrow (of eigenlijk gewoon Jonathan Crane, want er was geen masker) bezorgde mij een glimlach, maar na afloop voelde ik me redelijk bekocht door deze goedkope manier van crowdpleasing. En inderdaad: een peronage dat in Batman Begins nog als serieuze schurk werd neergezet, blijkt nu niets anders dan een komische noot. Als Heath Ledger nog had geleefd, had de Joker waarschijnlijk een zelfde flauwe verschijning gekregen. Of misschien had hij deze rol zelfs wel gekregen…


Reageer op dit artikel