The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

14 december 2012 · · Beschouwing

We leven bijna tien jaar na het slotstuk van de immens populaire en succesvolle The Lord of the Rings -trilogie en na een jarenlang oponthoud vanwege financiële problemen bij filmstudio MGM kunnen we dan toch eindelijk het begin van een nieuwe Tolkien-trilogie bezoeken. The Hobbit: An Unexpected Journey is het eerste deel van de verfilming van Tolkiens boek ‘The Hobbit’ en nadat Guillermo del Toro afhaakte als regisseur nam de oude meester Peter Jackson het over. De grote vraag is natuurlijk of An Unexpected Journey zich kan meten met het niveau van de The Lord of the Rings-films.

Het verhaal speelt zich 60 jaar voor de gebeurtenissen van The Lord of the Rings af en vertelt over de reis die de jonge Hobbit Bilbo Baggins (een uitstekende Martin Freeman) samen met tovenaar Gandalf (een evenzo uitstekendeIan McKellen) en een groep dwergen maakt op weg naar de Lonely Mountain, de vroegere thuishaven van het dwergenvolk. In een spectaculaire opening zien we hoe de draak Smaug de dwergen uit de berg jaagt en zelf heerschappij overneemt. Onderweg stuit de groep op meerdere obstakels en gevaarlijke en groteske tegenstanders die de reis bemoeilijken, maar treffen ze ook medestanders en objecten aan die de strijd bevorderen.

De visualisering van Middle Earth

Peter Jackson is zijn hele loopbaan al een filmmaker die de grenzen van visuele mogelijkheden flink opzoekt, of het nou gaat om de ingenieuze houtje-touwtje effecten van debuut Bad Taste of de fantastische CGI-creatie die Gollum heet. Ook An Unexpected Journey ziet er werkelijk prachtig uit met adembenemende vergezichten, sfeervolle grotten en curieus bevolkte bossen. We worden geïntroduceerd aan inventieve creaties als goblins, trollen en rotsreuzen, maar we komen ook oude bekenden tegen als de vileine Orks en de Elven. Maar wat de film echt uniek maakt want de eerste in zijn soort, is het gebruik van de zogenaamde high frame rate. Met deze technologie is het mogelijk om in plaats van 24 frames per seconde de film te tonen met 48 frames per seconde wat het aanzicht een stuk realistischer maakt. Het is in het begin even wennen aan deze nieuwe vorm, maar na enige tijd is dit voorbij en kun je ontzettend genieten van de visualisering waarbij vooral natuurlijke verschijningen als water en vuur een waar lust voor het oog zijn. Let wel dat lang niet iedere bioscoop gebruik kan maken van deze technologie en aangezien het een absolute meerwaarde heeft loont het om de juiste bioscoop in de buurt te traceren.

Een minder sterk en vooral overbodig punt is het gebruik van 3D. Wanneer raken de filmmakers en studio’s zich bewust dat deze weer opgedoken vorm van technologie gewoon niet nodig is? Slechts enkele titels hebben het gebruik van 3D positief weten uit te buiten – Martin Scorsese’s Hugo is misschien wel het beste voorbeeld van een film die perfect met diepte speelt – en ook in An Unexpected Journey kent 3D geen enkele meerwaarde. En dat is voor een film die bijna drie uur duurt een hard gelag.

De structuur van An Unexpected Journey

The Hobbit-trilogie kent wonderlijk genoeg raakvlakken met de zo veelbesproken en in 3D her uit te brengen Star Wars prequels in dat An Unexpected Journey de eerste van een drietal films is die zich afspeelt vóór The Lord of the Rings. Dit is absoluut geen rampzalig gegeven, maar omdat Jackson behalve ‘The Hobbit’ nog veel ander Tolkien materiaal erbij haalt worden oude bekenden soms wat geforceerd in de film gestopt. En veel oude bekenden komen terug. Zo zien we behalve de al genoemde Bilbo en Gandalf onder meer Saruman, Gollum, Elrond en zelfs Frodo komt even langs. Het is leuk en herkenbaar, maar lang niet altijd even nodig en soms houdt het de film vervelend op.

Dat laatste punt hangt samen met het grootste negatieve element van de film en dat is de speelduur. Vooraf werd al met veel argwaan gekeken naar het feit dat Jackson wederom met drie films aan kwam zetten die allen rond de drie uur duren terwijl het bronmateriaal slechts zo’n 300 pagina’s telt. Dit doet zeker tijdens de eerste akte akelig opgeld. Na de introductie wordt in Bilbo’s huis het plan van Gandalf uit de doeken gedaan en daar waar dit in zo’n kleine tien minuten makkelijk verteld had kunnen worden, trekt Jackson hier een dik half uur voor uit. Later in de film zijn er meer sequenties die zonder twijfel ingekort hadden moeten worden. Sterker nog, in plaats van de 170 minuten die An Unexpected Journey nu duurt was 120 minuten veel beter geweest. Er wordt veel te veel gekletst in de film en zeker het begin is erg traag, een probleem waar bijvoorbeeld ook Jacksons King Kong danig mee te kampen had.

Je kan het Peter Jackson kwalijk nemen dat zijn liefde voor het werk van Tolkien qua speelduur te ver gaat, maar het visuele aspect is zo overdonderend dat je het hem direct vergeeft. Zeker in de high frame rate is het een genot om naar te kijken en de actie is strak geschoten, let bijvoorbeeld op een razend knap geschoten achtervolging in de ondergrondse goblin-wereld. Ja, An Unexpected Journey duurt veel te lang dan lief voor hem is maar ondanks dat is de film een meer dan solide start van wat hopelijk een uitstekend vervolg zal krijgen de komende twee jaar.


Onderwerpen: , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel