Big Bang Love, Juvenile A (2006)/ Dogville (2003)
Takashi Miike Versus (4): Lars von Trier

Dogville

Voor het maken van Big Bang Love, Juvenile A (2006) werd Takashi Miike geïnspireerd door Lars von Triers Dogville (2003). Niet alleen speelt Big Bang Love, Juvenile A zich net als Dogville af in een besloten gemeenschap (in dit geval een gevangenis), maar ook hier is er een tragische relatie die uitmond in moordt. Wat vooral is afgekeken van Dogville is echter de minimalistische setting, waarbij ook hier de sets zijn gereduceerd tot de essentiële props en de sets zijn opgebouwd in een vrijwel lege studio. De aanpak mag nagenoeg hetzelfde zijn, er zijn duidelijke nuance verschillen die uitmonden in een tegengestelde boodschap.

Gemeenschap zonder muren: Dogville

Bij von Trier draait het vooral om wat hij niet laat zien. Het dorpje waarin hoofdpersoon Grace terechtkomt en uiteindelijk misbruikt wordt is aangegeven met enkele krijtstrepen op de grond. De huizen zijn plattegronden, zonder muren. Hierdoor kunnen we letterlijk zien wat er achter gesloten deuren plaatsvindt, want er zijn geen deuren. Zo wordt de rottende onderlaag in een dorpje ontleedt. Er is ontzettend veel sociale controle, iedereen kijkt elkaar op de vingers, maar wanneer Grace verkracht wordt kijkt iedereen letterlijk een andere kant op.

Wat er verder op de set aanwezig is zijn enkel de props die essentieel zijn voor het plot: het eten dat mensen eten, een hark waar mee geharkt wordt, de beeldjes waar Grace voor spaart met haar klusjes in het dorp. Op deze manier deconstrueert Lars von Trier de manier waarop we naar verhalen kijken. Sets zijn niet nodig voor medeleven met Grace. Maatschappelijke satire heeft ook geen tierlantijntjes nodig.

Muren zonder gemeenschap: Big Bang Love, Juvenile A

Big Bang Love, Juvenile A draait om wat we wel zien. Ook hier zijn de sets teruggebracht tot de essentie, maar bepaalde opvallende verschillen moeten genoemd worden. Zo zijn er wel muren aanwezig, die zelfs extra geaccentueerd worden door de kadrering. Essentieel want Big Bang Love, Juvenile A draait om een homoseksuele liefde die opbloeit in de gevangenis. De muren zijn er om de lichamelijke en emotionele vrijheid van de personages in te perken.

Big Bang Love, Juvenile A

Symbolen als special effects

Ook wordt er op een opvallende wijze gebruikgemaakt van CGI. Waar Lars Von Trier in Dogville wars is van special effects, daar gebruikt Miike CGI zeer bewust. Alle overduidelijke symbolen komen uit de computer. Zo is er een raket, die zowel dient als fallussymbool als symbool voor wetenschap. Ook is er een piramide, weer fallisch, maar ook symbool voor religie. De vlinders en regenbogen, die ook uit de computer komen, staan voor metamorfose en hoop. Al deze symbolen komen ook voor in de gesprekken tussen de gevangenen Jun en Shiro, die de kern vormen van hun relatie. Von Trier benadrukt de symboliek door beeldlagen weg te laten, Miike benadrukt symboliek door beeldlagen toe te voegen.

De essentie van verhalen vertellen

Miike speelt ook met hoe we het plot bekijken. Dogville is een rechtlijnig wraakverhaal, met een proloog en hoofdstukken. Big Bang Love, Juvenile A is een moordmysterie, dat verteld wordt aan de hand van interviews, flashbacks, dansscènes, droomscènes en scènes waarin acteurs het script lezen. In de hutspot van het plot zijn de symbolen de vaste peilers waar we ons op kunnen grondvesten. Als Dogvillle het verhaal terugbrengt tot de essentie om te betogen hoe we naar verhalen kijken, dan is Big Bang Love, Juvenile A een betoog dat verhalen niet rechtlijnig, typisch of zelfs verhalend hoeven te zijn om ons mee te slepen. Zolang we maar de interne emoties en symbolen begrijpen.

Dogville eindigt met een boodschap over de rotte onderlaag van Amerika. Op de klanken van David Bowies Young Americans zien we beelden van ellende in Amerika. De boodschap liegt er niet om. We hebben de rotte onderlaag in Amerika kunnen zien achter gesloten deuren, en de set benadrukt dit. Big Bang Love, Juvenile A, eindigt dankzij de focus op symbolen als een geschiedenis over liefde die alle beperkingen overstijgt: gevangenschap, dood en sociale normen. Door zowel de sets als het verhaal los te laten wordt de boodschap benadrukt. Big Bang Love, Juvenile A is uiteindelijk radicaler, in vorm en inhoud, maar weet meer te beklijven omdat je niet wordt doodgegooid met pessimisme.


Onderwerpen: , , , , , , ,


Reageer op dit artikel