De Indientjes 2013 – Beste Actrice

Na gisteren de beste acteurs te hebben geëerd is het nu de beurt aan de actrices, de grande dames van 2013. En het is een ijzersterk jaar gebleken voor actrices, zo blijkt alleen al uit ons overzicht. Een jaar waarin zeker (net als bij de al genoemde acteurs) de minder gevestigde namen van zich op majestueuze wijze lieten spreken op het witte doek, terwijl enkele grote filmsterren zich ook niet ongemoeid lieten.

Cate Blanchett – Blue Jasmine

Iemand van een voetstuk zien lazeren en te zien ploeteren om weer op te krabbelen: in tragisch opzicht is succes verzekerd. Zeker als het personage in kwestie zo vertolkt wordt door Cate Blanchett in Blue Jasmine. Ze heeft van nature de gratie om een verwaande glamourvrouw te spelen, maar de twist is dat dat ook maar een pose blijkt. Want ligt de aard van Jasmine niet dichter bij dat van haar geadopteerde zusje Ginger, dan ze zelf ooit toe zou willen geven? De ordinaire trekjes sluimeren er af en toe doorheen, terwijl achter de decadente Hermès-look een straatvechter schuilt gaat die vals spel niet schuwt. Al die ambivalenties die om voorrang strijden krijgen prachtig gestalte in het spel van Cate Blanchett. Geoefend in de blik van opgejaagd wild, treffend voor het personage dat achtervolgd wordt door alle foute keuzes die ze maakte.
-Rik Niks

Leandra Leal – Éden, Harmonica’s Howl & Rio Belongs to Us

Leandra Leal is de ster van het Operation Sonia Silk collectief, een groep jonge filmmakers die vorig jaar in twee weken drie films draaiden in Rio de Janeiro. Leal speelt in Éden en Rio Belongs to Us de hoofdrol en in Harmonica’s Howl een grote bijrol. De films werden door elkaar heen gefilmd, waardoor zij elke dag van rol moest wisselen. Toch speelt ze drie vrij verschillende personages, hoewel het natuurlijk allemaal jonge Braziliaanse vrouwen zijn. De zwangere vrouw in Éden die door een evangelist voor propaganda wordt gebruikt is haar sterkste rol. Daarnaast draagt ze de suggestieve thriller Rio Belongs to Us eveneens op haar schouders. De grote sterren van het experimentele Harmonica’s Howl zijn de cinematografie en het geluidsdesign, maar in een film waarin geen woord wordt gesproken is de lichaamstaal van de acteurs zeer belangrijk en ook zonder woorden is Leal meer dan overtuigend.
-Kaj van Zoelen

Elle Fanning – Ginger & Rosa

Ginger en Rosa zijn in de gelijknamige film hartsvriendinnen begin jaren 60 in London. Samen trekken ze ten strijde tegen nucleaire dreiging en bespreken ze de dingen waar meisjes het in hun tienerjaren over hebben. Elle Fanning onderscheidt zich in deze uitstekende film als Ginger, die wanneer haar vader een relatie met Rosa krijgt zich steeds verder verliest in de anti-atoombeweging. Ginger is filosofisch, idealistisch en worstelt met het leven, zowel op persoonlijk als mondiaal niveau maakt ze zicht zorgen. Een palet van emoties wordt door de 15-jarige Elle Fanning gehanteerd alsof ze al decennia op het hoogste niveau acteert. Ze speelt zelfverzekerd en weet je te ontroeren zonder in het drama te overdrijven. Houd deze getalenteerde dame in de gaten.
-Hendrik de Vries

Brie Larson- Short Term 12

Het moet gezegd worden dat de hele cast van Short Term 12 werkelijk fantastisch is, maar Brie Larson is het kloppende hart van de film. Hoe goed het script van Destin Cretton ook is, er bestond het gevaar dat de film zonder de juiste cast teveel bleef hangen in schetsen en clichès. De hoofdpersone heet Grace, for god sakes. Maar Brie Larson weet van Grace niet alleen een mens van vlees en bloed te maken, ze weet ook de juiste balans te vinden tussen hard en kwetsbaar, gegrond en instabiel. Dat ze van de verschillende kanten van Grace, die zowel een sterke explosieve leidster is en een fragiele getraumatiseerde jonge meid, één geheel weet te maken is al knap, maar nog knapper is dat ze suggereert dat de ene kant uit de andere voortvloeit met subtiele suggesties: Grace wil sterk zijn en zorgen voor anderen omdat ze dat in haar privéleven niet voor zichzelf kan.
-Theodoor Steen

Greta Gerwig – Frances Ha

Een van de grote – en tegelijkertijd ook kleine – verrassingen van 2013 was Frances Ha. Niet alleen vanwege de prachtige zwart-wit cinematografie en composities of het snuggere script, maar zeker ook vanwege de glansrol van Greta Gerwig. Horror-fans zullen haar allicht nog kennen van The House of the Devil maar Frances Ha lijkt een echte doorbraak te zijn voor de 30-jarige actrice. Gerwig speelt het wispelturige titelpersonage met zoveel energie doch ook onderkoelde onzekerheid als erom gevraagd wordt dat het bijna lijkt alsof Gerwig tot het personage getransformeerd is, de wonderschone actrice spat werkelijk van het scherm. Het ware vakmanschap zit hem tevens in de verschillende emoties die Gerwig aan haar personage weet te geven. Ze is dolkomisch als ze dat moet zijn, ze is ineens super-onhandig (bijna klunzig) en dan weer geteisterd door duistere demonen als eenzaamheid en onzekerheid over haar toekomst. Het is voor de grote prijsverdeling allicht zonde dat Frances Ha een relatief kleine film is, want in een grote Hollywood dramedy had ze waarschijnlijk de beeldjes voor het oprapen gehad. Zij die de film gezien hebben, zullen in ieder de ervaring van een grote actrice in wording meegemaakt hebben en dat is uiteraard ook een groot goed.
-Erwan Ticheler


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , ,


8 Reacties

  1. beavis

    wow, niet dat jullie natuurlijk op een kritische noot zitten te wachtten, maar hier vallen wellicht toch wel wat steken. aan de ene kant ben ik wel blij dat de open deur van Adele niet voorbij komt, maar áls die film dan ergens wel in uitblonk, dan was het toch wel in de performances…

    Viel me op dit jaar dat veel leuke actrices in meerdere films voorbij kwamen. Zo was dit o.a. óók het jaar van Amy Adams, Carey Mulligan (helaas wat meer supportive dit jaar, maar blijft leuk), Deepika Padukone (nieuw Bollywood talent die in haar eentje met enorme uitstraling haar films boven middelmaat deed uitstijgen), maar vooral ook de revelatie van Olga Kurylenko die naast uitstraling ook eindelijk eens wat meer kon laten zien, en dat boven verwachting goed deed, zowel in haar art-house hit als in haar scifi blockbuster.

    Scarlett Johansson wil ik noemen voor Don Jon waarin ze een fantastische bimbo neer zet waarvan ik niet verwachtte dat ze die zo goed in haar had zitten, erg leuke rol, meer dan overtuigend… helaas heb ik Under the Skin nog niet kunnen zien, anders was ze er ook een voorop het double-whammy lijstje.

    nog een paar bijzondere maar lastige rollen die door hun invulling hun film deden slagen:

    Amy Acker – stralend middelpunt van Much Ado about Nothing die samen met twee of drie van haar mannelijke collega’s dit materiaal doet werken; niet alleen in de beperkte set, maar ook als een moderne (licht ironische) rom-com die ik nooit zo sprankelend vanuit Shakespears tekst heb horen komen

    Machiko Ono – het tegengewicht voor haar man in Like Father Like Son die de hoofd-arc heeft van de film waarin hij van tiran-esk naar begripvol gaat. Haar spel voorkomt dat die rol de karikatuur wordt die in het materiaal besloten licht en maakt deze arc dus geloofwaardig / doet ze werken. Erg mooi gespeeld door een fijne actrice die me al vaker opgevallen is, maar nog nooit zo duidelijk als hier.

    Lindsay Burdge – in a Teacher speelt ze het cliché figuur van een leraar die iets met een student begint, maar haar spel tilt het materiaal wederom ver boven het cliché uit. maakt het gelijk een van de beste films in dit “genre” en een actrice om in de gaten te houden.

    Maar mijn “award” dit jaar voor beste actrice gaat zonder twijfel naar de fenomenale performance van Juliette Binoche in Camille Claudel, 1915!!! neem aan dat jullie die allemaal dus niet gezien hebben?!? :)

  2. theodoor steen

    Camille Claudel niet gezien, nee. De meid met de griekse naam uit Adele was mijn derde keus, want Brie Larson was voor mij echt verreweg de meest overtuigende. Helaas kun je er maar één kiezen, zeker gezien het echt een fantastisch jaar was. En Under The Skin komt pas volgend jaar uit, maar als die goed is qua acteerwerk, dan wordt het sowieso een Double Whammy voor Scarlett Johansson. Zij is echt fe-no-me-naal in het even fe-no-me-nale Her, wat wat mij betreft nu al de film van 2014 is. Een goede film die dat meesterwerk van zijn troon weet te stoten, en dat is alleen al te danken aan het acteerwerk van Scarlett (en de regie van Jonze, en het acteerwerk van Phoenix, en de muziek van Arcade Fire, en het acteerwerk van Amy Adams, en het script van Spike Jonze, en het camerawerk van Hoyte Hoytema, en de animaties van David O’Reilly. Serieus, ik ben verliefd op die film).

  3. beavis

    daar zat ze óók nog in inderdaad, en heeft haar een award in Rome opgeleverd ook nog. Dus veel verwachtingen daar, maar Her heb ik écht dit jaar niet kunnen zien, Under the Skin had ik in Gent mee kunnen pakken als ik daar een paar dagen langer was gebleven… al had ik dan redelijk gesloopt geweest door het volle schema, dus blijf ik blij met mijn keuze om dat niet te doen.

    Wel een sterke comeback eigenlijk van Johanssen, ze was de afgelopen jaren voor mijn gevoel juist wat minder (sterk) in beeld…!

  4. theodoor steen

    Ze zat de laatste jaren inderdaad voornamelijk in (grote) blockbusters, zoals The Avengers, maar daar is ze toch vooral een actieheld/ eye candy, en krijgt ze niet de kans haar volledige range te laten zien. In Her weet ze zonder haar lichaam en gezicht een volledige, interessante en complexe persoon neer te zetten. En ook Don Jon biedt natuurlijk een uitdagender rol voor haar. Ben zeker ook benieuwd naar Under the Skin, niet alleen vanwege Scarlett, maar ook vanwege regisseur Jonathan Glazer. Ik hoop op IFFR.

  5. Erwan

    Ik heb Camille Claudel, 1915 wel gezien maar vond daar nauwelijks doorheen te komen wat het spel van Binoche niet ten goede kwam, al zou ik haar persoonlijk niet hoog hebben gezet als ik de film wel goed had gevonden. Ik twijfelde nog over Julie Delpy die ik ijzersterk vond in Before Midnight.

  6. beavis

    wow

  7. Kaj van Zoelen

    Deepika heb ik nog over nagedacht, maar ik ging toch voor iemand die nog onderbelichter is in het Nederlandse filmlandschap. En dat van die drie rollen door elkaar filmen gaf daarbij misschien wel net En tja, Scarlett is fantastisch in Her, maar als je die noemt als ‘écht nog niet kunnen gezien hebben’ dan kun je toch niet verwachten dat films die op Gent draaiden meegerekend worden – je had Her best kunnen zien als je op dat moment niet in Gent maar in New York zat. ;) Maar goed, dat reken ik ook niet mee voor het Nederlandse filmjaar… want als ik dat zou doen terwijl de film volgend jaar hier nog komt, dan kan ik dit jaar The Master niet meetellen, en dan zou jouw “het jaar van Amy Adams” bestaan uit de magere doorsnee rol in Man of Steel… Volgens diezelfde logica kan Amy Acker ook nog niet echt meegerekend worden, want anders kan Tabu dit jaar weer niet meegerekend worden. Als we dat allemaal overboord hadden gegooid dan was ik wel Sammi Cheng in Blind Detective gegaan, maar ja, die is straks misschien wel nooit hier te zien en alleen te downloaden of later op DVD/Blu te zien…

    Camille Claudel heb ik inderdaad nog niet gezien.

  8. beavis

    Amy Adams is volgens het Twitch actrice overzicht ook heel sterk in American Hustle
    maar die heb ik ook nog niet kunnen zien, want ik was niet in New York dit jaar ;)


Reageer op dit artikel