Het nieuwe gouden tijdperk: deel 1
De 20 beste televisie-series van het afgelopen jaar (1/2)

17 oktober 2013 · · Lijst + Serial / Killer

Strikt gezien vond de Golden Age of Television plaats eind jaren 40 en liep het door tot begin jaren 60 met beroemde series als Alfred Hitchcock Presents, The Twilight Zone en As the World Turns. Daarna volgden nieuwe ijzersterke periodes – de vroege jaren 90 bijvoorbeeld met baanbrekende series als Twin Peaks, The X-Files en The Simpsons. En we mogen heden ten dage wederom zeker spreken van een nieuwe gouden periode, eentje die al geruime tijd duurt (zo kun je bijvoorbeeld 1999 als startpunt noemen met het begin van The Sopranos) en nog lang niet ten einde lijkt waarbij ook Europa een belangrijke rol speelt. De komende twee artikelen zal ik mijn top 20 van beste televisie-series van het afgelopen jaar geven en kort toelichten. Ik moet meteen aantekenen dat ik het summum van het afgelopen halve decennium buiten beschouwing laat omdat ik die de afgelopen maanden al genoeg in het zonnetje heb gezet: Breaking Bad. Ook kan ik net gestarte en zo op het eerste oog zeer interessante series als Masters of Sex nog niet op waarde schatten. En er zullen vast prima series missen, want ik niet alles zien helaas.

20. In the Flesh (BBC)

In the Flesh is een van de vele series (en ook niet te vergeten films) die profiteert van de waanzinnige zombie-hype van de afgelopen jaren. Gelukkig weet deze Britse serie een fijne twist te geven aan het inmiddels eindeloos uitgemolken subgenre binnen de horror-wereld. Zombies zijn nu eens niet hersenloos voor zich uit sloffend en op vlees belust, maar gereanimeerde bleek uitziende doden. We volgen de gereanimeerde tiener Kieren die net als anderen na jaren van scholing als zombie terugkeert in de maatschappij en moet zien om te gaan met een wereld die even angstig als bruut reageert op deze zombies. Het eerste seizoen bestaat uit slechts drie afleveringen maar deze zijn verrassend ontroerend en hier en daar behoorlijk heftig. Het blijft immers een zombie-serie die overigens in 2014 een tweede en langer seizoen zal kennen.

19. The Walking Dead (AMC)

Nee, deze top 20 zal niet geheel bestaan uit zombie-series. Toch moet ik ook The Walking Dead noemen, al was het maar omdat het afgelopen seizoen een aanzienlijke verbetering was op seizoen twee. Na het gehannes op de boerderij bood de gevangenis van seizoen drie weer voldoende pret, ranzigheid en leuke nieuwe personages als Michonne en The Governor. Daryl heeft zich dit seizoen voor mij echt ontpopt als het fijnste en meest gelaagde personage; zeker zodra zijn broer weer in beeld verschijnt. Toegegeven, The Walking Dead is zeker geen serie die de boeken in zal gaan als briljant geschreven of fantastisch geacteerd, maar tussen al dat duistere drama is het een prima afwisseling als hersenloos vermaak. Het vierde seizoen is net begonnen met een vrij matige opening maar ik houd de moed erin.

18. The Bridge (FX)

Deze Amerikaanse adaptatie van de Deens-Zweedse serie Bron speelt zich af op het grensgebied tussen het Amerikaanse El Paso en het Mexicaanse Juarez, algemeen beschouwd als de meest gewelddadige stad ter wereld. De plot van The Bridge centreert zich om twee inspecteurs die met elkaar samen moeten werken en stuiten op een seriemoordenaar, maar de serie kent ook zat subplots rondom vrouwenhandel, drugshandel, corruptie en bendeoorlogen. Helaas vallen sommige afleveringen wat stil of lijken zelfs overbodig en een belangrijk deel van de plot is behoorlijk gejat van de film Se7en. Gelukkig is het acteerwerk van Diane Kruger, Demián Bichir en Ted Levine van hoog niveau en zijn er nog genoeg gesloten deuren die ingetrapt moeten worden om van The Bridge in de toekomst echt een topserie te maken.

17. Homeland (Showtime)

Het eerste seizoen van Homeland was werkelijk fantastisch en vooral verfrissend aangezien het een zeer genuanceerd beeld gaf van de strijd tegen terreur en hoe de botte bijl van de VS ook voor Amerikaanse burgers en militairen desastreus kan zijn. Helaas was de verrassingsboog in seizoen twee een stuk minder en werd het gaandeweg zelfs bijna een soap die meer en meer aandacht schonk aan de relatie tussen CIA-agente Carrie (Claire Danes) en ex-militair/politicus/terrorist Brody (Damian Lewis), een aspect wat ik toch stukken minder boeiend vind dan de gebeurtenissen in en rondom Langley met alle politieke en menselijke gevolgen van dien. Opvallend is overigens dat net als in The Bridge het centrale vrouwelijke personage met een stoornis kampt die haar tegenwerkt en soms tot hysterische momenten leidt: Sonya met Asperger, Carrie is bipolair. Het derde seizoen is alweer drie afleveringen ver en heeft ook vooralsnog niet de smaak van het eerste bedrijf te pakken.

16. Luther (BBC)

Deze Britse serie was in zijn eerste twee seizoen een ware revelatie voor me. Luther was een keiharde politieserie met in de titelrol een van de meest getalenteerde acteurs van het moment: Idris Elba. De standaard van de serie is zelfs voor mij zo hoog dat het afgelopen derde seizoen ietwat tegenviel ondanks dat de sterke elementen van de serie volop aanwezig waren. Seizoen drie richt zich iets teveel op de persoonlijke strijd tussen Luther en een oud-collega van hem waar corruptie en integriteit – een zeer belangrijk aspect van de eerdere seizoenen maar stukken beter uitgewerkt – om de hoek komen kijken. Dit gaat hier en daar ten koste van de intrige, ook de twee antagonisten (eerlijk verdeeld over vier afleveringen) zijn niet van eerder kaliber ondanks dat de terugkeer van een bekend personage wel weer een fijne toevoeging was. Een vierde seizoen is zeer wel mogelijk en er zijn tevens sterke speculaties over een verfilming.

15. Ray Donovan (Showtime)

Zo op het eerste oog leek Ray Donovan me niet al teveel aan, Liev Schreiber kan ik nou niet echt een van mijn favoriete acteurs noemen en ook de plot rondom een mannetjesputter die in Los Angeles voor allerlei beroemdheden criminele klusjes klaart klonk niet bepaald aanlokkelijk. Toch is het een prima serie gebleken met veel afwisseling in de verschillende verhaallijnen, botsende families (misschien toch wel het hart van het nieuwe gouden televisie-tijdperk) en best wel bruut geweld. Het is tevens erg vermakelijk om te zien dat Liev Schreiber het uitermate serieus speelt terwijl de eromheen verzamelde en vaak oudere acteurs regelmatig ontzettend over-acteren. Steven Bauer, Elliott Gould en James Woods doen hier een stevige duit in het zakje maar de hoofdprijs gaat toch echt naar Jon Voight die als Mickey, de psychotische vader van Ray, schmiert als nooit te voren. Enig minpuntje – zeker vergeleken met een nog te noemen serie – is dat Mickey na 20 jaar cel totaal geen moeite lijkt te hebben zich aan te passen aan de huidige technologische ontwikkelingen. Het is een kleine kritiek op een verder uitstekende nieuwe serie.

14. Peaky Blinders (BBC)

De enige serie in de lijst waarbij ik lichtelijk voor mijn beurt spreek. Lichtelijk, omdat op de dag dat dit artikel verschijnt de finale van het eerste seizoen wordt uitgezonden. Maar tot nog toe – in een seizoen van zes afleveringen – is Peaky Blinders een zeer welkome toevoeging tot een toch al zeer succesvol Brits televisiejaar. Wat vooral opvalt is de aandacht die is geschonken aan het uiterlijk van de serie met sets die er echt uitzien alsof ze een kleine 100 jaar zijn getransporteerd aangezien de misdaadserie zich vlak na de Eerste Wereldoorlog afspeelt. Cillian Murphy is het brein achter de historische Peaky Blinders gang die in Birmingham de dienst uitdeelde en na een wapenroof te maken krijgt met een keiharde, welhaast sadistische politie-inspecteur gespeeld door Sam Neill. Een ander zeer opvallend aspect aan Peaky Blinders is de soundtrack die voor een groot deel bestaat uit moderne rockmuziek, zo is het thema bijvoorbeeld ‘Red Right Hand’ van Nick Cave and The Bad Seeds.

13. Les Revenants (Canal+)

De enige niet-Engelstalige serie in mijn lijst al wordt er in The Bridge met enige regelmaat Spaans gesproken. Deze adaptatie van de gelijknamige Franse film uit 2004 wordt door velen in de zombie-hoek gezet, maar het ligt een stuk geniepiger dan dat. Les Revenants (vrij vertaald: zij die terugkeerden) vertelt het intrigerende verhaal van verschillende personen met zeer uiteenlopende leeftijden en achtergronden die na jaren van voor dood werden aangezien pardoes terugkeren in een Franse stadje, prachtig gelegen in de Alpen. Met hun terugkeer hebben er verschillende bizarre en ogenschijnlijk bovennatuurlijke gebeurtenissen plaats zoals massale stroomuitval, een drastisch verlagend waterpeil en ga zo maar door. Les Revenants is een erg fijn mysterie dat doet denken aan Twin Peaks en dankzij zeer sfeervolle muziek van de Schotse post-rockgiganten Mogwai extra plezierig kijkmateriaal oplevert. De serie is overigens te bekijken met Engelse ondertiteling en zal in 2014 voor een tweede seizoen terugkeren.

12. Hannibal (NBC)

Niet even geliefd bij iedereen en ook lang niet overal consequent (hoe verklaren de makers de Scandinavische tongval als ze dat überhaupt al van plan zijn?), maar Hannibal is een verrassend overtuigende en soms ronduit angstaanjagende televisie-adaptatie van de razend populaire filmserie. Ook ik had er in eerste instantie een hard hoofd in en toegegeven, de serie herhaalt zich soms iets teveel met de politie procedures en de hallucinaties van Will Graham. Maar over het algemeen bezien is Hannibal vooral erg spannend met meerdere scènes die je echt aan zullen grijpen omdat ze zo verontrustend zijn, denk bijvoorbeeld aan een totempaal bestaand uit lichaamsdelen. En dan het acteerwerk! Mads Mikkelsen is grandioos als Hannibal en kan zonder meer wedijveren met Anthony Hopkins en Brian Cox. Zijn mix van pure psychoot, suave charmeur en droge intellectueel is om van te smullen. Caroline Dhavernas is ook uitstekend in haar rol die hopelijk een doorbraak is en het is erg fijn om te zien dat Laurence Fishburne weer helemaal in vorm is. Het is nu alleen te hopen dat de soms verregaande scènes niet zullen leiden tot vroegtijdige afgelasting al is een tweede seizoen al aangekondigd.

11. Boardwalk Empire (HBO)

Zeker niet zo ijzersterk als de eerste twee seizoenen, maar ook seizoen drie van Boardwalk Empire was weer essentiële kwaliteitstelevisie. Nog meer dan Peaky Blinders (wat wil je ook qua budget) ziet de serie er qua sets nog steeds wonderschoon uit en is de regie vrijwel constant vlekkeloos. Het nieuwe belangrijke personage dit seizoen is Rosetti en deze past feilloos in een toch al lang rijtje van interessante personages uit de serie. Nucky zelf is dit derde seizoen meer en meer een kwetsbaar figuur wat hem gelukkig ook menselijker maakt dan de ogenschijnlijk onaantastbare gangsterbaas van weleer. Wat mij het meest tegenviel was dat Van Alden – nog altijd met gevoel voor het bizarre gespeeld door Michael Shannon – een beetje lijkt te worden weggeschreven. Maar ondanks dat was Boardwalk Empire ook afgelopen jaar weer prima televisie met voldoende verrassingen en intense momenten. Het vierde seizoen is overigens alweer halverwege en ondanks dat voor mij het vooralsnog niet het zeer hoge niveau van seizoen een en twee haalt, is het ook nu weer vaak om van te genieten. En net als Peaky Blinders is het opvallend dat series die zich bijna 100 jaar geleden afspelen, juist de sterkste vrouwen kennen. Kijk alleen maar eens naar aflevering zes van het nieuwe Boardwalk Empire seizoen.


Onderwerpen: , , , , , , , , , ,


3 Reacties

  1. Kaj van Zoelen

    Dus met afgelopen jaar bedoel je vorig najaar tot en met deze zomer? Dus net even anders dan mijn jaarlijkse top tien aan het eindvan het jaar. :P

  2. Erwan

    Ja, inderdaad. Kwam ook vooral vanwege de speciale aandacht voor televisie, hoor. Maar ook omdat ik het vorig jaar niet gedaan had en dus ook vooral ‘vorige’ seizoenen behandel van najaarsseries met hier en daar een shout-out voor een eventueel goed beginnend nieuw seizoen.

  3. Kaj van Zoelen

    Wat me vooral opvalt is dat je bijvoorbeeld helemaal niet zo positiefover Homeland na seizoen 1 bent, en het toch als voorbeeld noemt van het voortdurende gouden tijdperk.

    En de lof overal voor Luther snap ik nog steeds niet, veel meer dan een belachelijke doch vrij standaard politieserie die alleen werkt dankzij Elba kon ik er na het eerste seizoen toch niet van maken.


Reageer op dit artikel