Het nieuwe gouden tijdperk: deel 2
De 20 beste televisie-series van het afgelopen jaar (2/2)

23 oktober 2013 · · Lijst + Serial / Killer

Vorige week startte ik met mijn top 20 van beste televisie-series van de afgelopen 12 maanden. Nu het vervolg met de top 10, een lijst die voor de helft bestaat uit nieuwe series en eentje die op zeker – en helaas – niet meer terug zal keren. Wie het vorige week niet in de inleiding had gelezen laat ik Breaking Bad buiten beschouwing aangezien ik die al genoeg heb besproken en heb geprezen. Een eervolle vermelding wil ik overigens ook geven aan Axe Cop, een nieuwe animatie-serie van FOX en onderdeel van het Animation Domination HD blok. Ondanks dat ik regelmatig krom lig van het lachen bij Axe Cop met de volstrekt van de pot gerukte beelden en verhaaltjes van ruim 10 minuten is de serie pas halverwege het eerste seizoen, zes nog niet uitgezonden afleveringen volgen en afwachtend daarop wil ik Axe Cop nog niet op zeker in de top 10 zetten. Dat, en ik kwam er in extremis tijdens het schrijven van dit artikel achter dat ik pardoes een serie helemaal was vergeten op te nemen en zeker top 10 waardig is. Het is uiteraard wel zeer de moeite het eens te proberen.

10. Family Tree (HBO)

Christopher Guest zal bij het grote publiek het meest bekend staan om zijn niet geringe bijdrage aan de geprezen mockumentary This Is Spinal Tap en ook de comedy-serie Family Tree is door hem geschreven. Family Tree draait om de tamelijk kierewiete familie Chadwick en dan vooral Chris, die op zoek gaat naar de wortels van zijn familie en al gauw op de ene na de andere bizarre verrassing stuit. Family Tree zit tjokvol kleurrijke personages en komische talenten wat het meermaals hilarisch maakt en de serie speelt erg met clichés rondom Britse excentriciteit en de Amerikaanse geschiedenis. De serie – ondanks geproduceerd door HBO – is qua humor vooral zeer Brits en daarom naast ontzettend droog ook vaak ongemakkelijk, zeker zodra Chris vanuit Engeland naar de Verenigde Staten vertrekt om daar meer te weten te komen over zijn familie. Of Family Tree – dat grotendeels geïmproviseerd is door de acteurs – terug zal keren is maar zeer de vraag aangezien het niet al teveel kijkers trekt en ondanks dat het seizoenseinde wel degelijk een bevredigende afronding kende zou ik het in ieder geval erg fijn vinden als Family Tree een vervolg zou kennen.

09. The Americans (FX)

Boardwalk Empire en Peaky Blinders waren twee eerdere voorbeelden van series die historische evenementen weten om te zetten naar sterk drama, al keren zij beiden veel verder terug in de tijd dan The Americans. Laatstgenoemde speelt zich namelijk in de jaren 80 af en wel tijdens de slotakte van de Koude Oorlog. Elizabeth en Philip vormen met hun kinderen een op het eerste oog typisch Amerikaans gezin uit de middenklasse maar achter deze façade zijn de twee Sovjet-spionnen. The Americans is een zeer enerverende serie die vrijwel iedere aflevering met veel spanning en intrige op de proppen komt waarbij de makers zeer overtuigend een beeld schetsen van een periode waarin nog op een redelijk klassieke wijze tussen de twee grootmachten werd gespioneerd. De periode is visueel gezien piekfijn getroffen en het constante grijze politieke en morele gebied maakt van The Americans een fijne en gelaagde serie. Allicht dat het gebrek aan grote sterren en het immense succes van ‘grote broer’ Homeland het tot een niet al te bekende serie maakt in het huidige televisie-landschap maar de balans tussen serieuze politieke kritiek en vermakelijke spionage maakt het even onderhoudend als ook didactisch.

08. Orphan Black (BBC America)

Theo sprak al uitgebreid over Orphan Black en aangezien ik me netjes aansluit bij zijn liefde voor de serie zal ik het kort houden. Orphan Black is alleen al verplichte kost om hoofdrolspeelster Tatiana Maslany aan het werk te zien, haar reikwijdte als actrice is uitermate indrukwekkend en weet de serie overeind te houden als het dreigt weg te zakken in futuristisch vakjargon of ietwat vergezochte subplots. En in tegenstelling tot veel andere series in mijn lijst kun en moet je Orphan Black als een geheel zien, het raast in 10 afleveringen aan je voorbij als een epische film waarbij het beste is er zo min mogelijk vooraf van af te weten. Het is allemaal zeer verslavend materiaal en te hopen dat de makers het hoge niveau kunnen vasthouden en niet in de valkuil stappen van te zweverig materiaal.

07. The Fall (RTÉ)

The Fall is een ietwat vreemde eend in de bijt. Ga maar na, het is een Noord-Ierse serie met in de hoofdrol Gillian Anderson – meest bekend van haar rol als Scully in The X-Files – die als inspecteur met een posh Engels accent jaagt op een gewiekste seriemoordenaar van jonge, knappe en succesvolle vrouwen. Wat The Fall zo steengoed maakt is de balans die de serie weet te vinden tussen het politie-onderzoek en het leven van Paul, de seriemoordenaar met een gezin die in het dagelijks leven lang niet zo psychotisch overkomt als eerdere beroemde maniakken uit de film -en televisiewereld. Toch maakt juist dat aspect van Paul zo’n onwijs enge en naargeestige figuur, zeker zodra we zijn duistere kant zien wat leidt tot verschillende nagelbijtende scènes. Andersons accent is hier en daar wat afleidend maar gelukkig is haar rol meer dan uitstekend, zijn er dankzij het intelligente script zat prima andere verhaallijnen en wordt je regelmatig getrakteerd op fijne en ook nare verrassingen. Naar goed Brits gebruik kent ook The Fall ‘slechts’ vijf afleveringen, een tweede seizoen is al aangekondigd.

06. Treme (HBO)

Van sommige series is het verbazingwekkend dat aan de ene kant er niet meer aandacht voor is (typerend dat juist dit de serie betrof die ik in eerste instantie vergeten was), maar tegelijkertijd je je afvraagt hoe de serie het aan de andere kant nog zo lang heeft kunnen volhouden. Treme is immers van de man achter The Wire, door velen – mezelf incluis – beschouwd als beste televisie-serie aller tijden. Maar het is ook zo ontzettend specifiek en voortkabbelend dat het veel geduld vergt, al ligt daar juist meteen de kracht van de serie. Treme toont ons al drie seizoenen het reilen en zeilen van verschillende figuren in de titelwijk na de orkaan Katrina die New Orleans trof. Zeker in het begin had ik wat moeite met het identificatie-proces aangezien je als buitenstaander het idee kreeg het leven in en de cultuur van Treme niet te kunnen bevatten, maar gaandeweg het drama de overhand kreeg bleek er een ijzersterke serie tevoorschijn te komen. De acteurs – voor een groot deel bekend van The Wire en aangevuld met bekende karakteracteurs en musici – zijn over het geheel uitmuntend en het centrale muzikale aspect maakt het voor het gehoor regelmatig een genot. Het is te hopen dat David Simon de serie met nog slechts vijf afleveringen in het vooruitschiet waardig kan afronden al twijfel ik daar niet echt aan. Treme is typisch zo’n serie waar je echt voor moet gaan zitten en alles opzij dient te zetten, maar gelukkig wordt je rijkelijk beloond voor je inzet en totale focus.

05. Justified (FX)

Justified stond al een tijd lang in de wachtrij en nu ik na afgelopen zomer helemaal bij ben kan ik wel zeggen dat dit echt fantastische televisie is. Timothy Olyphant als Raylan Givens heeft zich de rol echt eigen gemaakt in al zijn onvoorspelbaarheid, bij tijden explosief als buskruit doch immer ook de deputy U.S. marshal die de wet dient. Het afgelopen vierde seizoen was wederom van zeer hoge kwaliteit waarbij het verleden van Raylans vader een zeer belangrijke rol speelt. Het is sowieso erg knap dat ieder seizoen er weer een totaal nieuwe verhaallijn wordt gepresenteerd en tot nog toe iedere keer een schot in de roos is gebleken. En laten we Kentucky als prachtige locatie niet vergeten met de bosrijke omgeving en uiteraard de constante aanwezigheid van bourbon. In januari zal het vijfde seizoen van start gaan en je hebt alles behalve het vermoeden dat dit weleens het laatste zou kunnen zijn. Laten we het in ieder geval vooral niet hopen.

04. Shameless (Showtime)

Dat Amerikaanse reboots of remakes zich niet enkel tot de filmwereld beperken blijkt wel met Shameless, een heerlijk politiek incorrecte dramedy met glansrollen voor onder meer William H. Macy en bovenal Emmy Rossum. In Shameless lijkt werkelijk alles geoorloofd en het is razend knap hoe de serie bijna om de minuut van een lach in een traan verandert. En zoals gezegd durft de serie ver te gaan met bijvoorbeeld een hopeloos alcoholistische vader (Macy), een baby met downsyndroom die bijna nergens geliefd lijkt, heel veel seks en schunnige taal en interessante subplots rondom homoseksualiteit en familiewaarden. Zeker de tweede helft van het derde seizoen was weergaloos met hilarische momenten en toch ook zeer duistere ontwikkelingen. Shameless lijkt typisch zo’n serie die makkelijk nog jaren meekan als het niveau van de scripts zo hoog blijft en de acteurs er goesting in blijven houden.

03. Enlightened (HBO)

Hoe anders is Enlightened dan wel niet? Na alweer twee seizoenen – 18 afleveringen van een klein half uur – werd de serie van de buis gehaald vanwege te lage kijkcijfers. Eeuwig zonde natuurlijk, want Enlightened is een erg snuggere, grappige, hartverwarmende en actuele dramedy ontworpen door Mike White en Laura Dern die ook beiden hoofdrollen spelen. Enlightened is een zeer subtiele kritiek op de huidige Amerikaanse maatschappij met de zucht naar het grote geld, het gehaast, relatieproblematiek en het constant op de loer liggen van gevaar uit welke hoek dan ook. Het meest interessante nieuwe aspect van het tweede seizoen was de toevoeging van onderzoeksjournalistiek en of deze wel volledig schoon van aard is. Naast het prachtige camerawerk, de zeer fijne soundtrack en dito regie is Enlightened vooral een genot vanwege de sterke acteurs die de slimme plot vooruit stuwen. En het was ook wel duidelijk dat Enlightened geen vervolg zou krijgen gezien de ware afronding op het eind. Tussen al dat televisie-geweld was Enlightened twee seizoenen lang een heerlijk moment van zen en essentieel kijkvoer voor een ieder die van kwaliteitstelevisie houdt.

02. Game of Thrones (HBO)

Vanaf de onvergetelijke openingstune – eentje die ik zonder enige scrupules iedere keer met het grootste plezier aanhoor – tot aan de vaak verrassende climax per aflevering is Game of Thrones bijna meer dan alleen een serie geworden. Het is een waanzinnig cultureel fenomeen waar iedereen het over heeft, zelfs diegenen die de serie niet volgen. Net als zoveel andere kijkers was ook ik zwaar ontdaan na de beruchte red wedding, een lange sequentie die bijna een week door mijn hoofd spookte alsof je ergste nachtmerrie was teruggekeerd. Maar Game of Thrones was in 2013 natuurlijk meer dan alleen deze bruiloft, de politieke spelletjes werden geniepiger en de dreiging van vuur en ijs dreigender. En dan te bedenken dat 2014 helemaal los lijkt te gaan als je de lezers van de boekenreeks moet geloven. Het zal in ieder geval weer wekenlang als een rode draad door mijn televisieleven lopen zonder dat ik ook maar een voorspelling durf te doen, daarvoor hebben de schrijvers en de fabuleuze acteurs me al teveel verrast.

01. Rectify (Sundance Channel)

En toch was er een serie die me zes afleveringen lang nog meer in de ban had zonder ook maar een moment iets weg te zakken. Rectify is een intense emotionele bom van de hoogste orde, een serie die niet heel goed bekeken wordt maar over een jaartje of tien zomaar de mythische staat van bijvoorbeeld The Wire zou kunnen claimen. Alles aan Rectify was tijdens dit eerste (prille) seizoen van buitencategorie. De cinematografie deed meermaals je mond wagenwijd open staan en de plot rondom een vrijgelaten ter dood veroordeelde man gaat door merg en been. Na 19 jaar keert Daniel terug in de maatschappij – in Georgia notabene – en buiten de logische aanpassingsproblemen kampt hij ook met een gemeenschap die gedeeltelijk nog steeds er van overtuigt is dat hij schuld heeft aan verkrachting en moord. Het fraaie aan Rectify is dat Daniel inderdaad een groezelig verleden heeft en zich hier en daar wel erg curieus gedraagt zodat we ook als kijker nooit zeker zijn van onze zaak. Rectify kende zoals gezegd zes geniale afleveringen waarvan de slotaflevering werkelijk sensationeel goed was; een aflevering die naast Breaking Bad’s “Ozymandias” en Game of Thrones’ “The Rains of Castamere” plaats kan nemen op het podium van beste televisie-afleveringen van de afgelopen 12 maanden. Gaat dat zien!


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , ,


4 Reacties

  1. Theodoor Steen

    Mooie lijst, lang niet alles gezien. Ik wil binnenkort beginnen aan Enlightened. En mooi dat je je aansluit bij mijn liefde voor Oprhan Black.

  2. Kaj van Zoelen

    Family Tree was voor mij deze maand een aangename verrassing, waar ik verder nog nooit van had gehoord totdat die mij op een forum getipt werd. Vooral die zus met die handpop is hilarisch.

  3. Coen

    Ik merk dat Eastbound & Down echt altijd wordt vergeten terwijl het echt een heel erg goede serie is.

  4. Kaj van Zoelen

    Nou ja, Erwan, neemt voor zijn lijst grofweg de periode september 2012-september 2013, en in die tijd is er net geen Eastbound & Down uitgezonden. Maar aan het eind van het jaar volgt nog mijn top tien van het kalenderjaar, dus wie weet… ;)


Reageer op dit artikel