IFFR 2013: Jong en onbezonnen
Over Ginger & Rosa (2012), Call Girl (2012) en Comrade Kim goes Flying (2012)

3 februari 2013 · · IFFR 2013

Kop van Zuid (architectuur)

Het IFFR loopt weer ten einde. De Volkskrantdag, voor de minder actieve festivalbezoeker, is het enige dat nog rest. Als we de balans opmaken valt altijd weer op hoe vaak filmmakers zich op dezelfde thema’s beroepen. De onbezonnen jeugd is iets wat we vaak terug zien. En dat thema kan op verschillende wijzen behandeld worden; nostalgisch als Après mai (2012), meedogenloos als Northwest (2013) of volstrekt bizar als Stoker (2013). Hieronder drie films die de tocht naar volwassenheid van meisjes beschrijven, elk op geheel eigen wijze.


Ginger & Rosa (Sally Potter / Verenigd Koninkrijk)

Ginger & Rosa

Ginger en Rosa zijn beste vriendinnen. Samen gaan ze naar protesten tegen de atoombom, roken ze sigaretten en bespreken ze allerhande politieke thema’s. Wanneer Gingers vader echter van haar moeder gaat scheiden, en er vandoor gaat met Rosa, wordt de situatie wat gecompliceerd. Vader beroept zich op zijn filosofische kennis, en rechtvaardigt zijn handelen door zich op zijn eigen autonomie te beroepen. Ook Ginger heeft die genen en wordt zo idealistisch dat zij zichzelf verliest in Ban the Bomb-protesten.

Wat Ginger & Rosa zo’n goede film maakt, is niet alleen het klassieke drama dat zich voltrekt. Ook niet het sublieme acteerwerk, van met name Elle Fanning en die actrice van Mad Men met de opvallende borsten. De interessante thematiek, de theoretisering van het leven, dat zijn tol begint te eisen – daar ligt tevens de kracht. Ginger & Rosa is geen typische IFFR-film, daarvoor is het te conventioneel, maar het is een gelaagde en oerdegelijke film.

★★★★½

null

Call Girl (Mikael Marcimain / Zweden)

Call Girl

Het Zweedse Call Girl gaat over een meisje dat via een jongerentehuis verstrikt raakt in een prostitutienetwerk. Dit prostitutienetwerk levert gezelschapsdames aan rijke mannen, waaronder zich zelfs ministers bevinden. Dit levert problemen op voor de politie, immers wordt hun zoektocht naar de bordeelhoudster steeds gedwarsboomd om politieke redenen.

Regisseur Marcimain neemt veel hooi op zijn vork. We hebben het verhaal van een meisje dat in de prostitutie belandt. Daarnaast is er het politieke schandaal dat daarmee samenhangt. Tevens zien we een detective die tegen wil en dank de zaak probeert op te lossen. Op de achtergrond speelt het debat over vrouwenemancipatie en seksualiteit dat in de jaren 70 voor veel discussie zorgde.

Dat de film bijna tweeëneenhalf uur duurt, dat valt in het licht van het plot wel te begrijpen. Lang duurt het echter wel en met wat meer focus had de film wellicht spannender geweest. Dergelijke thematiek is ook niet nieuw en de film biedt niet per se verrassende invalshoeken. Ook het retro sfeertje wordt soms wat geforceerd benadrukt, evenals de politieke schandalen die het aan de kaak wil stellen (de film veroorzaakte in Zweden een hoop controverse). Desalniettemin is Call Girl een onderhoudend drama dat bijzonder sterke momenten kent.

★★★★☆

null

Comrade Kim goes Flying (Kim Gwang Hun; Anja Daelemans; Nicholas Bonner / Noord-Korea; België; Verenigd Koninkrijk)

Comrade Kim goes Flying

Naast alle Zuid-Koreanen is er dit jaar ook een Noord-Koreaanse film te zien: Comrade Kim goes Flying. Het is nota bene een Brits/Belgische co-productie, waar absoluut wat ethische vraagtekens bij te zetten zijn. Desalniettemin is het een enorm leuke feelgood geworden. Ironisch wordt het wel als je beseft dat de film gaat over talenten ontplooien en de maakbaarheid van het leven. Kameraad Kim is een mijnwerkster, maar wil acrobaat worden. Zij wordt continu tegengehouden om met haar droom verder te gaan, omdat niemand gelooft dat iemand uit de mijnen tot zoiets in staat zou zijn. Echter zijn haar proletariërsgenen sterker; want arbeiders, die geven nooit op, zoals Kims vader altijd zegt.

Maar wat moeten we hiermee? Het ís sluikpropaganda; het laat een wel erg geïdealiseerd beeld zien van het leven daar (voor zover we dat kunnen weten). Desalniettemin is het erg leuk om eens de oerlelijke architectuur van Pyongyang op film te zien en de blik van een insider op het eigen land te aanschouwen. Dat dergelijke propagandistisch getinte films niks goeds kunnen voortbrengen, daarvan is wel het tegendeel bewezen.

★★★½☆


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel