Imagine dag 2: het bloed kruipt…

Imagine Byzantium

De kop is eraf. Van het festival, en vrij snel ook van een onbelangrijk personage in Byzantium, dat het publiek waarschuwt: dit wordt geen sprookje. En toch zijn sprookjes de grote inspiratie voor Neil Jordan die een drukbezochte masterclass hield. Hij vertelt over zijn jeugd in Ierland, zijn strikte opvoeding met een dieet van een western of oorlogsfilm per week, en de indruk die zijn eerste horrorfilm op hem maakte. Over de sprookjes en legendes die kleven aan elke boom en steen in Ierland, en over zijn wens om realiteit en surrealiteit met elkaar te laten botsen. Dat laatste gebeurt zeker in zijn nieuwe film Byzantium, een goed begin van het festival.

Byzantium (Neil Jordan, 2012)

Het uiterst sfeervolle vampierendrama Byzantium voelt als een voortzetting van The Company of Wolves (1984) en Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles (1994). Net als The Company of Wolves, Neil Jordans meesterwerk, is dit een film over vrouwelijke seksualiteit en hoe deze wordt onderdrukt door een patriarchale samenleving. Ook hier wordt de strijd der seksen in een sprookjesjasje gegooid, dat vol zit met psychoseksuele symboliek. De kleur rood is prominent aanwezig, en er is een enorme focus op bloed, die eerder poëtisch dan ranzig is.

Net als in Interview with the Vampire gaat deze film ook over een familieband tussen vampieren, en in wezen is dit een drama over een moeder en dochter en wat die band voor effecten heeft op de identiteit van beide personages. Het familiedrama wordt krachtig neergezet door Saoirse Ronan die wederom indruk maakt met haar acteerwerk. Ze zet op krachtige wijze een twijfelende tiener neer, die tegelijkertijd een wijsheid meedraagt die in de vele jaren die haar leven telt tot haar gekomen is. Gemma Arterton is een openbaring, en bewijst meer te kunnen dan rondlopen in modieuze kleding (waar ze eerder toch vooral voor is ingezet), hoewel ze ook hier weer vrijwel de gehele speelduur schaars gekleed gaat. Ze speelt verleidelijk, gevaarlijk en met een enorme urgentie. Je voelt dat er een diepe angst en groot temparement schuil gaat onder haar vampige voorkomen.

Daarnaast is de film werkelijk prachtig geschoten. Ondanks de soms wat matige special effects, en een bij vlagen té bombastische mise-en-scène is vrijwel elk beeld er een om in te lijsten. Zeker de locaties zijn een schot in de roos, en vormen een personage op zich. Andere mindere aspecten zijn de love-interest van Saoirse's personage, die net iets te schuchter wordt neergezet, en de soms nodeloos warrige verhaalstructuur. Maar al met al kan Byzantium zeker een sterke aanwinst genoemd worden aan Neil Jordans folkloristiche films (The Company of Wolves, In Dreams (1999), Interview With the Vampire, Ondine (2009) en nu dus Byzantium).

★★★★☆

Imagine Excision

Excision (Richard Bates Jr., 2012)

Excision wil shockeren, al vanaf de eerste shots. Het is een film die duidelijk mikt op het ongemak van het publiek, en dat werkt niet altijd even sterk. In wezen is het basisgegeven van Excision niet verkeerd, en het hoofdpersonage, Pauline, die zeer moedig vertolkt wordt door AnnaLynne McCord, is erg interessant. Zij is net tiener-af, verzorgt zichzelf erg slecht (de huidcomplexies en het vettige haar zijn bewust afstotelijk) en heeft een nogal ongewone obsessie met bloed. Ze dagdroomt van necrofiele seks, ze likt het bloed van dode dieren van haar vingers en ze wil chirurg worden. Niet zozeer omdat ze daarmee mensen kan redden, maar vooral omdat snijden, bloed en vlees haar opwindt en fascineert. Het is een getroubleerd personage met drastische nood voor psychiatrische hulp, maar haar problemen worden nagenoeg genegeerd door haar starre moeder (een verbazingwekkend goede Traci Lords) en haar sullige vader, die alle aandacht besteden aan Pauline's doodzieke zusje.

Als psychologisch portret heeft Excision enorm veel potentie. De personages zijn interessant, en zeker tegen het einde betaalt de psychologie van de plot zich uit. Het probleem van de film is de toon. Men probeert tegelijkertijd een hysterische shockerende film à la het werk van John Waters (die een bijrol heeft), een ranzige horror in de stijl van Nekromantik, een personage-gerichte persiflage op Amerikaans puritanisme gelijk het werk van Todd Solondz en een vreemde afwijkende highschool-film neer te zetten. De afzonderlijke delen werken nooit samen, en de technieken die gebruikt worden om het publiek op te ruien (bloed, seks en ingewanden) leiden af van het portret van Pauline. Hetzelfde geldt voor de campy humor, dat gekenmerkt wordt door afleidend acteerwerk van Malcom McDowell en Ray Wise. De laatste scènes van de film laten zien wat voor krachtige film dit had kunnen zijn als de film zich meer had ingehouden, en dat is niet iets wat ik snel over een film zeg. Maar met een strakkere regie, minder tonale wisselingen en een subtielere, ingehouden plotopbouw had Excision het niveau van de finale veel eerder kunnen behalen.

autodesk oem software download

★★★☆☆

jfdghjhthit45

Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Comments are closed.