7 Ondergewaardeerde Actiefilms
Unieke actie en aardige variaties

2 augustus 2014 · · Actie! + Kritiek + Lijst


7. La Citadelle Assiégée (2006)

La Citadelle Assiégée

Het Franse La Citadelle Assiégée is wat mij betreft de meest unieke actiefilm uit mijn lijstje: het is namelijk een anderhalf uur durende natuurdocumentaire. De film is in Nederland op dvd uitgebracht onder de naam Micropolis, maar naar mijn ervaring denkt iedereen bij het noemen van de titel aan de bekende, mooie natuurdocumentaire Microcosmos (#, #). La Citadelle Assiégée/ Micropolis blijkt helaas eigenlijk totaal onbekend blijkt. Bij deze verspreid ik graag het Woord.

La Citadelle Assiégée

La Citadelle Assiégée draait om een termietenstaat met honderdduizenden individuen. Instinctief bouwen en onderhouden de kleine insecten hun ‘termietenheuvel’, een enorm, meters hoog, stevig bouwwerk van zand met torens en gangenstelsels. Dit enorme complex vormt een broeikas waarin het termietencollectief als voedsel hun eigen schimmelvelden kweken. De mens is dus niet de eerste soort die gewassen begon te verbouwen. Schil na schil bevindt zich diep in de goedbewaakte citadel de kern met daarin de termietenkoningin. Dit bizarre schepsel baart met haar achterlijf, een buitenproportioneel grote, pulserende, monsterlijke baarmoeder, permanent nieuwe aanwas voor de kolonie. Zo’n 30.000 eitjes op een dag. Het is dit bizarre schepsel waarop de Alien Queen uit de sf-horror Aliens (Cameron, 1986) is gebaseerd.

La Citadelle Assiégée volgt niet alleen de termieten maar ook een kolonie vleesetende trekmieren, een soort die juist niét in een nest of citadel leeft. De gehele kolonie van eveneens honderdduizenden individuen leeft als een nomadisch leger. Ongelukkige dieren die niet op tijd weg kunnen komen, worden ingesloten, overspoelt, levend ‘gedemonteerd’ en opgegeten. Of het nu gaat om een flinke duizendpoot, een slang of een andere kolonie mieren. Af en toe slaan de trekmieren tijdelijk ergens het kamp op, maar eigenlijk is het krioelende netwerk altijd mobiel: wanneer ze een beekje over moeten steken, vormen ze zelfs drijvende levende vlotten van duizenden individuen.

La Citadelle Assiégée

Epische actie op microniveau

Als opbouw naar de laatste akte wordt het eerste uur van de film besteed aan het telkens weer verbazend ingenieuze functioneren van de twee insectenkolonies. Beide kolonies zijn georganiseerd in verschillende kasten met elk een eigen taak: van werkers tot soldaten met enorme koppen en kaken, en ook de mieren hebben een koningin. Door geuren af te geven en van elkaar op te pikken vormt een kolonie één groot complex communicatie netwerk dat als een collectief geheel kan functioneren.

Uiteraard stuiten de roofzuchtige mieren na verloop van tijd op de termietenheuvel en wel precies nu ze door het lot uitgehongerd zijn geraakt. In de buurt slaat het leger tijdelijk het basiskamp op om voorbereidingen te treffen voor de belegering van de citadel.
Nu we na een uurtje beide partijen en het complexe slagveld hebben leren kennen, dient de titanenstrijd-op-microniveau waar de film naartoe heeft opgebouwd zich dan eindelijk aan. En zoals het een moderne, epische actiefilm betaamt beslaat deze de volledige laatste akte, zo’n twintig minuten in totaal. De mieren laten zich in draden en trossen op en in de termietenheuvel vallen en nemen deze schil na schil in op weg naar de termietenkoningin. Offensief versus defensief, het is een totale oorlog tot het bittere einde en het blijft tot het laatste moment spannend hoe de strijd beslist zal worden.

La Citadelle Assiégée

De makers van La Citadelle Assiégée maken veelvuldig gebruik van ‘borocams’, microcameraatjes aan zeer dunne flexibele sprieten, zodat je als kijker boven op de actie zit. Zo wordt het gevecht op leven en dood van de twee legers van duizenden en duizenden kleine insecten, opgeblazen tot epische proporties.
Ook zullen de beelden menig kijker vrijelijk doen associëren. Of het nu allemaal doet denken aan bijvoorbeeld de Duitse blitzkrieg met zijn aanvoerlijnen en de belegering van Stalingrad tijdens de Tweede Wereldoorlog, of misschien de barricadegevechten van de Franse Revolutie en de Commune van Parijs. Of juist aan de meest epische stukken uit fantasievolle actiefilms als de The Lord Of The Rings: the Two Towers en The Return Of The King, The Matrix Revolutions, World War Z, Aliens en Starship Troopers. La Citadelle Assiégée leverde mij in ieder geval een heerlijk bizarre kijkervaring op: een natuurfilm opgezet als een moderne epische blockbuster.

Bladzijdes: 1 2 3 4 5 6 7


Onderwerpen: , , , , , ,


3 Reacties

  1. beavis

    Daar zitten een paar interessante titels tussen die ik nog niet kende of waar ik in principe geen interessante film achter had gezocht!

    Mijn eigen nominatie is Salute of the Jugger (1989). Een enkele regie credit voor David Peoples, die bekend is als de schrijver van Blade Runner en Twelve Monkeys. Het is een variant op zowel de post-apocalyptische film als een sport film en weet het beste van beide genres te combineren. Volgens mij valt de score op Imdb nog enigszins mee, maar de film was zelfs toen die uitkwam (direct op video als ik me niet vergis) al onderbelicht, terwijl het wat mij betreft juist met kop en schouders boven de competitie uitstak.

  2. arjen

    Dank je, Beavis. Van Salute Of The Jugger had ik dan weer niet gehoord, die moet ik maar eens bekijken dan. De post-apocalyptische/ dystopische sportfilm zal wel een subgenre van rond de jaren tachtig zijn met films als Rollerball (1975), Future Sport en min of meer The Running Man. Ik ben ook wel eens een pulpfilm tegengekomen van Uit ongeveer dezelfde tijd, waarin een man het in een buitenaardse arena moest opnemen tegen telkens een andere alien.

  3. Kaj van Zoelen

    Leuk om te lezen dit, vooral natuurlijk over Resident Evil: Afterlife. :) En La Citadelle Assiégée en Legend of the Sacred Stone moet ik maar eens opsporen.


Reageer op dit artikel