Adoration (2008)
Atom at Random (3)

Adoration (2008)

Na een handvol films van Egoyan valt er langzamerhand een patroon te ontdekken. De regisseur houdt cruciale informatie achter over vaak onderlinge relaties binnen zijn films om deze tegen het einde prijs te geven. Deze manier van twist maakt dat je zijn films pas na afloop volledig op waarde kan schatten wanneer je de belangrijkste voorvallen nog eens goed beschouwd. Nog leuker wordt het wanneer je na een paar films probeert om de twist voor te zijn. Een notie die zijn films interessanter maken naarmate je meer van de filmmaker gezien hebt. Adoration (2008) is hier een uitstekend voorbeeld van.

In deze film onderzoekt Egoyan schuldbekentenis en vergiffenis via het internet. Simon, een puber, verzint een verhaal over zijn overleden vader. Geïnspireerd door een verhaal van zijn lerares Frans Sabine, bekent hij dat zijn vader Sami van plan was een vliegtuig op te blazen door zijn hoogzwangere moeder een tas vol met explosieven mee te geven in de handbagage richting Israel. Bagage die volgens hem bij de douane onderschept is en daarmee vele levens, inclusief dat van zijn ongeboren zelf, gered heeft. Alleen Simon en zijn lerares, die dit verhaal graag wil laten opvoeren in de dramales, weten dat dit verhaal verzonnen is.

Ondertussen woont Simon bij zijn licht nukkige oom Tom aangezien zijn ouders zijn omgekomen bij een auto-ongeluk toen hij klein was. Sabine, Simons lerares, lijkt een bijzondere interesse in dit verhaal te hebben en besluit Tom te bezoeken in moslima vermomming. Simon heeft ondertussen het hele internet overhoop gehaald met zijn bekentenis en begint langzamerhand te beseffen wat hij hiermee heeft losgemaakt.

Net als in bijvoorbeeld Exotica (1994), The Adjuster (1991) en Where the Truth Lies (2005) werkt de filmmaker met veel flashbacks en geeft hij zijn personages bijzonder veel geschiedenis. Soms onthult hij deze meteen maar in veel gevallen is er juist in de geschiedenis iets voorgevallen wat de film qua perspectief kan draaien. Zo heeft in Adoration Simons grootvader een opvallende rol. Op zijn sterfbed beweert hij stellig dat zijn wijlen schoonzoon een moordenaar was. Later, wanneer we een flashback zien waarin zijn grootvader uitvalt tegen Sami wordt één en ander hiermee flink genuanceerd.

Deze film is goed. Om dit in detail uit te leggen zou mij in spoilers doen vervallen maar wat zeker gezegd kan worden is dat de schimmige historie, het spel met (on)waarheden en een opgeworpen vioolmysterie (de film bevat een prachtige en stemmige vioolrijke soundtrack) blijft boeien. Maar net als in The Adjuster worden wederom niet alle onduidelijkheden opgehelderd. Misschien bleken sommige zelfs wel enkel rookgordijnen. Voor de purist mogelijk frustrerend, je zou ook kunnen stellen dat Egoyan een flink aantal paden toont en slechts een handjevol echt bewandeld en zo blijft verrassen. Voorspelbaar worden zijn films daarom, ondanks een aantal duidelijk terugkerende elementen, nooit.

★★★½☆


Onderwerpen: , , ,


Reageer op dit artikel