De Indientjes 2010-2014: Beste Acteur

Acteur

Een script, cinematograaf of regisseur kan nog zo goed zijn, het zijn uiteindelijk de mensen voor de camera’s die het moeten doen. Zij zijn degenen die maken of iets geloofwaardig overkomt, of je je als kijker met de personages identificeert en in hoeverre je emotioneel betrokken raakt. We nomineren hierbij onze favoriete acteurs van de afgelopen vijf jaar, waar we als redactie het dilemma van eenmalig prestaties versus de langere termijn hebben moeten ondergaan. Jammer genoeg hebben we daarom enkele uitstekende acteerprestaties geen recht kunnen doen, maar focussen we meer op de ommekeer of comeback van acteurs en in één geval zelfs trieste omstandigheden. Welke acteur mag volgens jou absoluut niet ontbreken aan onze lijst?

Matthew McConaughey

Matthew McConaughey

Vroeg of laat overkomt het haast alle acteurs en actrices; typecasting. Een keurslijf waar maar weinigen uit kunnen of willen ontsnappen. Matthew McConaughey lukte het na een radicale breuk met 10 jaar van romantische komedies en actiefilms, altijd de man met het ontblootte bovenlijf, wel. Toegegeven, na de Academy Award voor Dallas Buyers Club (2013) nam de hype extreme vormen aan (een van de 100 invloedrijkste mensen van 2014? Time vond van wel). Voor mij is True Detective (2014) een voorlopig hoogtepunt van de man zijn capaciteiten. In deze serie peutert hij op bezwerende toon bekentenissen los bij verdachten; een zelfde beangstigende aantrekkingskracht oefent hij op de kijker uit. Het verbeelden van de donkere, enigmatische kant van het personage Rust Cohle vraagt een acteren dat ver afstaat van wat we ooit eerder van McConaughey zagen. De koele beheersing, de ondoorgrondelijkheid, de tegelijk berekenende als charismatische kant; is het heel gek dat McConaugheys interpretatie me soms deed denken aan Al Pacino’s Corleone? In een geheel andere categorie was er natuurlijk nog de hilarische rol in The Wolf of Wall Street (2013). Belangrijker nog dan de successen van afgelopen jaren, is misschien wel de winst dat we McConaughey de komende tijd vermoedelijk nog veelvuldig in kwaliteitsfilms zullen terugzien. Te beginnen met de nieuwe Van Sant in 2015.
-Rik Niks-

Channing Tatum

Channing Tatum

De tijd van de ouderwetse ster is voorbij: ze zitten niet per definitie meer op een troon, en kenmerken zich niet enkel meer door één bepaald soort rol. De nieuwe ster moet niet alleen bedreven zijn in drama, maar hij mag ook niet te serieus zijn, moet (dus) komedie kunnen doen, en als het goed is ook nog aardig zijn in actierollen. Daarbij moet hij het talkshowcircuit kunnen bespelen, en nog belangrijker in deze tijd, in staat zijn zijn eigen hype te genereren en te waarborgen over internet. Niemand kenmerkt de twitter-ster beter dan Channing Tatum. Hij doet drama (Foxcatcher, Magic Mike), komedie (21 Jump Street, 22 Jump Street), actie (White House Down), doet het goed in talkshows en op Tumblr en twitter. Daarnaast waarborgt hij zijn eigen trademark door zelf te produceren (Magic Mike, 22 Jump Street) en nieuwe ideeën te opperen (hij wil graag iets met Ghostbusters doen). Wie had gedacht dat de mooiboy uit Step Up zou verworden tot één van de belangrijkste van een nieuw soort sterren…?
-Theodoor Steen-

Joaquin Phoenix

Joaquin Phoenix

Eind vorig decennium was Joaquin Phoenix een veelbelovende acteur die steeds beter leek te worden. Net nadat hij zijn beste werk tot dan toe leverde in Two Lovers (2008) begon hij aan de mockumentary I’m Still Here (2010), waardoor zijn filmcarrière grondig ontspoorde en waarna hij een tijd niets meer van zich liet horen. Maar toen kwam hij ijzersterk terug met een nieuw hoogtepunt als acteur en artiest, Paul Thomas Andersons The Master (2012), een rol zo weergaloos dat ik in mijn recensie over de verder toch ook erg rijke film over weinig anders kon schrijven. Het is jammer dat hun nieuwste samenwerking, Inherent Vice (2014), pas volgend jaar hier te zien is, maar zelfs zonder dat mee te nemen is hij al de beste acteur van zijn generatie en één van de beste momenteel werkende acteurs, een status die hij met glansrollen in Her (2013) en zijn hereniging met James Gray, The Immigrant (2013) meer dan bevestigde.
-Kaj van Zoelen-

Michael Fassbender

Michael Fassbender

Het is misschien wel het beste voorbeeld van een talentvolle acteur die zich de afgelopen vijf jaar heeft opgewerkt van rollen in redelijk bescheiden filmhuis-hits naar een indrukwekkende aanwezigheid in blockbusters: Michael Fassbender. Personages in relatief kleine Britse films als Hunger (2008) en Fish Tank (2009) brachten hem onder de aandacht en de acteur is er de afgelopen vijf jaar wonderbaarlijk in geslaagd dit meer serieuze werk met glorieuze rollen in onder meer Shame (2011) en 12 Years a Slave (2013) – wat zijn samenwerking met regisseur Steve McQueen benadrukt – af te wisselen met groots opgezette Hollywood-klappers als Prometheus (2012) en de twee nieuwe X-Men films. Intrigerend is ook dat hij in de grotere films vaak een bijrol vertolkt maar toch het glanzende middelpunt van complimenten blijkt. Bij Prometheus hebben immers de meeste mensen vooral over zijn rol van David als je het over het acteerwerk in die film hebt. Afgaand op zijn keuzes – werkend met eigenzinnige regisseurs als McQueen, maar ook Steven Soderbergh en David Cronenberg – mag je er gevoeglijk van uitgaan dat hij de komende jaren deze lijn van meer uitdagende hoofdrollen in kleinere titels en bijrollen in dure Hollywood-producties door zal zetten. En wie weet horen we over een aantal jaar wel dat Fassbender de nieuwe James Bond is, het zou zomaar kunnen.
-Erwan Ticheler-

Philip Seymour Hoffman

Philip Seymour Hoffman

Hoe fantastisch het afgelopen filmjaar ook was, 2014 wordt overschaduwd door de dood van misschien wel de beste acteur van zijn generatie. Op 2 februari overleed Philip Seymour Hoffman. Misschien waren de afgelopen vijf jaar niet zijn beste (de vijf daarvoor waren beter) maar toch mag Hoffman niet ontbreken, gewoonweg omdat het kan en zijn dood een schok teweeg bracht bij ongeveer iedereen die van film houdt. Recentelijk schitterde hij in A Most Wanted Man (2013) en was hij samen met Joaquin Phoenix de reden waarom The Master (2012) tot grote hoogtes steeg. Een echte grote acteur valt op in films die weinig voorstellen maar waar iemand als Philip Seymour Hoffman toch nog iets van maakt. Zo heb ik ook van hem genoten in het matige God’s Pocket (2014) en A Late Quartet (2012). Een acteur die eigenlijk altijd goed was, en wiens afwezigheid nog lang gevoeld zal worden.
-Hendrik de Vries-


Onderwerpen: , , , ,


4 Reacties

  1. Olaf K.

    Allemaal Amerikanen…

  2. Olaf K.

    Oh nee Fassbender is Ier…

  3. Kaj van Zoelen

    Het voordeel van onze werkwijze bij de Indientjes is dat er geen consensus hoeft te bestaan omdat het alleen om individuele nominaties gaat, zodat je gekke of obscure uitschieters kunt krijgen. Het nadeel is dat je geen balans kunt forceren, en dat er geen garanties zijn dat je die uitschieters krijgt.

    Wie zou jij dan noemen als je favoriete acteur van de afgelopen vijf jaar?

  4. Olaf K.

    Hoffman :)


Reageer op dit artikel