De Indientjes 2010-2014 – Beste Regisseur (gearriveerd)

Na de beste ‘nieuwkomer’ op de regiestoel, is het nu de beurt aan de gearriveerde regisseurs. Filmmakers die al voor 2010 doorgebroken zijn, maar de laatste vijf jaar een uitzonderlijke reeks films aan hun oeuvre toevoegden. Hoewel, ‘films’ is vandaag de dag te beperkt gedacht. In toenemende mate zijn televisieseries het terrein waar doorgewinterde regisseurs hun creativiteit toe aanwenden. Zoals in veel andere categorieën van de Indientjes, zijn de kunsten op dit vlak een niet te negeren factor gebleken.


Steven Soderbergh

Als één filmmaker de vinger op de pols van deze tijd heeft, zowel binnen de vertellingen van zijn films als daarbuiten, dan is dat Steven Soderbergh. Hij ging verleden jaar “met pensioen” van Hollywood gezien zijn onvrede met de huidige wijze van productie. De overstap naar televisie is snel gemaakt, en daarmee staat Soderbergh symbool voor zijn gehele generatie van filmmakers. De televisiefilm en tv-serie in kwestie, Behind the Candelabra (2013) en The Knick (2014), zijn beiden ook van erg hoog niveau, waarbij The Knick voor mij zelfs geldt als de beste televisieserie van 2014. Maar gezien zijn werkethos kende de afgelopen vijf jaar nog meer hoogtepunten voor Soderbergh, en geen enkele misser. De fijne docu And Everything is Going Fine (2010); de briljante virusthriller Contagion (2011), met glansrollen voor Jude Law, Gwyneth Paltrow en Matt Damon; de ijzersterke actiefilm Haywire (2011), met een rol voor nieuw talent Gina Carano; de herlancering van Channing Tatum en Matthew McConaughey, Magic Mike (2012), tevens de beste film over de huidige economische crisis; en de heerlijke paranoia thriller The Side Effects (2013), een mooi voorproefje voor dit jaars Gone Girl (2014) van David Fincher. Soderbergh mag dan gestopt zijn, zijn toekomst op tv is waarschijnlijk groots.
-Theodoor Steen-

Woody Allen

Heel eerlijk, bij deze categorie kwam bij het scannen van mijn kijklijst geen enkele naam zonder mitsen en maren naar boven drijven. In dit tijdperk bedraagt de productie van een regisseur dikwijls 2 films per 5 jaar, wat een goede afweging moeilijk maakt. Zeker als daarvan maar 1 titel écht goed was. Mede daarom een uitverkiezing voor de man die me haast elk jaar wel kan verleiden tot de nieuwste aflevering uit zijn al meer dan 40 jaar durende feuilleton; Woody Allen. Gek genoeg sluit zijn hoge productiviteit perfect aan bij de huidige tijdgeest. De populariteit van series ondersteunt een kijkpatroon van ‘verheugen op iets waarvan de verwachtingen bekend zijn’, precies wat ook op Allen van toepassing is. Geeft het eigenlijk dat Magic in the Moonlight (2014) thematisch erg veel overeenkomst heeft met You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)? Illusie, magie, nostalgie; dit soort niet-rationele zaken lijken de intellectuele Allen op zijn oude dag meer dan ooit bezig te houden. Maar het is vooral aan het a-typische Blue Jasmine (2013) te danken dat we kunnen spreken over zijn beste lustrum in decennia.
-Rik Niks-

Johnnie To

Johnnie To

Hij is alweer bijna zestig, maar rustig aandoen is er nog niet bij voor de veelfilmer uit Hong Kong. Ondanks dat Johnnie To in 2010 geen film maakte heeft hij er in de afgelopen vier jaar alweer zes geregisseerd, nog twee geproduceerd en is hij momenteel alweer een volgende aan het maken. Zijn veelzijdigheid is ook in deze korte periode mooi te zien. Niet alleen maakte hij met Drug War (2012) één van de beste actiefilms van de laatste jaren, het genre waar hij in het westen vooral bekend om staat, daarnaast maakte hij ook romantische komedies (Don’t Go Breaking My Heart (2011) en het vervolg daarop) en drama’s (Romancing in Thin Air (2011)), een thriller over de financiële crisis (Life Without Principle (2011)), een musical (het nog komende Design for Living (2015)) en Blind Detective (2013), waarin al zijn populaire genres samen kwamen in een fantastische mix. Al deze films hadden uiteraard zijn onberispelijke, strakke stijl gemeen, en vaak zijn (en vaste schrijver Wai Ka-Fai‘s) thematiek rondom het leven als spel. Bovenal is het toch deze mooie manier van visueel vertellen die hem één van de beste levende en werkende regisseurs maakt.
-Kaj van Zoelen-

Winter Sleep (2014)

Nuri Bilge Ceylan

De Turkse filmmaker Nuri Bilge Ceylan is al bijna 20 jaar actief en maakt al jaren uitstekende cinema. Zonder twijfel beleefde hij zijn grote doorbraak in de afgelopen vijf jaar met de twee fantastische films Once Upon a Time in Anatolia (2011) en Winter Sleep (2014). Beide laten zich kenmerken door prachtige plaatjes, treffende symboliek en uitstekende dialogen voor karakters die stuk voor stuk feilloos hun acteerprestatie neerzetten. Ceylan werd terecht beloond met de prestigieuze Palme d’Or voor zijn laatste film, een prijs waar hij een paar jaar daarvoor net naast greep. De regisseur laat zich duidelijk inspireren door het beste van Antonioni, Tarkovsky en, zeker in zijn laatste film, Bergman. Zijn werk is een visitekaartje voor zijn thuisland, waarvan hij zowel de schoonheid, tragiek en sociale verhoudingen in zijn films verwerkt, soms subtiel en lichtvoetig maar net zo makkelijk zwaar beladen en indringend. Ceylan is een complete cineast en mag zich inmiddels scharen onder de belangrijke filmmakers van deze tijd.
-Hendrik de Vries-

Martin Scorsese

Vrijwel alle regisseurs van New Hollywood zijn qua kwaliteit flink weggezakt. Coppola heeft sinds zijn kwartet aan meesterwerken tijdens de jaren 70 nooit meer dat niveau gehaald en ook een filmmaker als Spielberg maakt niet meer films zoals hij ooit kon. Een zeer fijne uitzondering op de regel is echter Martin Scorsese, een regisseur die gedurende de decennia altijd een zeer hoog niveau heeft aangehouden. Voor velen verantwoordelijk voor een de van beste films van de jaren 70, 80, 90 en 00. En ook de afgelopen vijf jaar lijkt het Scorsese nauwelijks moeite te kosten om uitstekend werk af te leveren. Shutter Island (2010), Hugo (2011) en The Wolf of Wall Street (2013) waren stuk voor stuk ontzettend sterke films en de afwisseling en energie die Scorsese nog steeds in zijn werk vindt is wonderbaarlijk, bijna ongelooflijk. En dan was hij ook nog een van de drijfende krachten achter de zeer goed ontvangen televisie-serie Boardwalk Empire (2010). Het is eigenlijk heel simpel, Martin Scorsese is al bijna een halve eeuw een grootmeester van de cinema en het einde lijkt gezien de afgelopen bevredigende jaren nog lang niet in zicht.
-Erwan Ticheler-


Onderwerpen: , , , ,


Reageer op dit artikel