Edge of Tomorrow (2014)

29 mei 2014 · · Kritiek + Première

Wie oneerbiedig zou willen zijn noemt Edge of Tomorrow een sci-fi/actie variant van Groundhog Day, maar dan met een alien-invasie en Tom Cruise. Daarmee doe je Edge of Tomorrow echter schromelijk tekort, want buiten het feit dat het concept niet de originaliteitsprijs verdient is de film echt reuze vermakelijk. In een filmzomer die toch al de nodige positieve klappers heeft opgeleverd en hopelijk nog zal opleveren valt Edge of Tomorrow zeker niet uit de toon.

Bill Cage (Tom Cruise) is een majoor in het Amerikaanse leger en verantwoordelijk voor het via de media naar buiten brengen van informatie over hoe de invasie van kwaadaardige buitenaardse wezens te bestrijden. Helaas voor hem wordt hij vlak voor een grootschalige tegenaanval van de mensheid ingezet in de frontlinie, iets waar hij totaal geen ervaring mee heeft. Na protest wordt zijn rang hem ontnomen, gedropt bij een legerbasis en klaargestoomd voor de operatie. Deze operatie loopt faliekant mis en net op het moment dat Cage wordt gedood door een alien, schrikt hij wakker en is hij weer op de legerbasis. Cage moet keer op keer dezelfde operatie ondergaan om de loop te doorbreken en de aliens te verslaan. Hij krijgt hierbij hulp van supersoldaat Rita Vrataski (Emily Blunt), een mythische krijger die meer gelijkenissen vertoont met Cage dan je op het eerste gezicht zou denken.

De vergelijking met Groundhog Day is een logische gezien de constante herhaling van scènes, maar gezien de actie en noodlottige deadline-structuur heeft de film meer weg van Source Code. Als op zichzelf staande film is Edge of Tomorrow – gebaseerd op de Japanse comic All You Need Is Kill – gelukkig sterk en onderhoudend genoeg om de vergelijkingen te weerstaan. Het is een uitstekende blockbuster die werkelijk voorbij raast en het script van inmiddels vaste Cruise-ganger Christopher McQuarrie zit snugger genoeg in elkaar dat enkele overduidelijke plotgaten vergeven kunnen worden. Aan dit script en uiteraard de montage is ook te danken dat de film qua timing perfect werkt, op de juiste momenten keert de film terug naar het moment dat de loop begint waardoor je als kijker nooit verveeld raakt en op de goede momenten pakt de film rust om uitleg te geven. Daarnaast is de film ook komisch waarin het moet zijn, mede te danken aan een gebruikelijk heerlijke rol van Bill Paxton.

Naast het concept van de loop valt of staat Edge of Tomorrow met de kwaliteit van de actie en het uiterlijk van de aliens. Gelukkig scoort de film in beide gevallen een ruime voldoende. De actie is behoorlijk overdonderend en grootschalig waarbij de menselijke tegenaanval doet denken aan het strandoffensief op D-Day en tot en met de indrukwekkende climax is het genieten geblazen. Voor de verandering hebben we in Edge of Tommorow te maken met originele aliens, zeker qua uiterlijk onderscheiden deze wezens zich van eerdere filmcreaties. Een erg fijn ander element dat de film voortstuwt is de chemie tussen Cruise en Blunt. Cruise is de filmster, maar speelt hier ergens best wel een watje terwijl Blunt echt een geweldig stoere vrouw is. En laten we wel zijn, in de actiefilms worden we buiten clichés om niet vaak getrakteerd op sterke vrouwen. Blunts Rita is net zo’n bad-ass als Sarah Connor in Terminator 2: Judgment Day (1991), haar koosnaam in Edge of Tomorrow laat wat dat betreft weinig aan de verbeelding over.

Regisseur Doug Liman levert met Edge of Tomorrow een behoorlijk spetterende zomerfilm af, eentje die misschien niet de gigantische aandacht krijgt als recente seizoensklappers als Godzilla (2014) en X-Men: Days of Future Past (2014) maar wel een film die net als die titels de prijs van toegang meer dan waard is. Ondanks dat de jaren bij hem beginnen te tellen, is Tom Cruise nog steeds dezelfde charismatische superster en alsof dat nog niet genoeg was helpt het dat Emily Blunt helemaal de show steelt. Je zal allicht en zeker tijdens het begin soms met je ogen rollen gezien enkele vreemde hiaten in het verhaal, maar Edge of Tomorrow heeft zo’n bloedstollend tempo dat je je hier niet eens druk om kan maken. En als nu zelfs films met niet al te hoge verwachtingspatronen meer dan positief bevallen, begint de na-lente en zomer van 2014 meer en meer de contouren te vertonen van een zeer enerverende paar maanden.
★★★★☆


Onderwerpen: , , , , , , , , , ,


4 Reacties

  1. beavis

    volgens mij zijn we het wel helemaal met elkaar eens qua alle + en – punten, alleen vond ik dat enorme plotgat aan het einde zo onnodig en teleurstellend dat ik er wel een punt voor moest aftrekken… in het kader van een onlogisch happy end wordt de kans gemist voor echte tragiek en heldendom, dat eigenlijk toch de enige logische conclusie had moeten zijn… weet niet of dit een film is die je vaker kan zien… :)

  2. Kaj van Zoelen

    Deze film schijnt gebaseerd te zijn op een Japans boek met de titel All You Need Is Kill, toch jammer dat daar niet aan vastgehouden is. :)

  3. Erik

    Ik vond ‘m geweldig, ondanks de paar minpuntjes (waaronder het einde inderdaad). Ontzettend genoten van alle humor die er in de film zit. Voor mij dé zomerblockbuster van 2014 tot nu toe.

    Ik wil ‘m binnenkort nog eens zien, dus dan zal ik je laten weten in hoeverre hij herkijkbaar is, Peter. ;)

  4. Kaj van Zoelen

    Ben ik helemaal met je eens Erik! Hoewel ik enkele van die eerdere blockbusters gemist heb…


Reageer op dit artikel