Een zomer lang film iconen
Helden van Hong Kong (0)

Ik krijg steeds meer het gevoel dat men in Hollywood steeds minder begrijpt hoe een goede actiefilm te maken. En dan heb ik het niet over sterke personages om mee te identificeren, interessante concepten of een goed, meeslepend verhaal, maar puur over de actie zelf. Op het niveau van camerawerk en choreografie schiet men in Hollywood regelmatig tekort, wat dan gemaskeerd wordt met chaotische montage. Als liefhebber van actiefilms stoor ik me vaker aan Amerikaanse actie dan dat ik er van geniet. Daarom wil ik mijn blik tijdens deze themamaand rondom de actiefilm even afwenden. En de actiecinema van Hong Kong vieren, waar ruimtelijk inzicht en zorgvuldige shot- en montagekeuzes de norm zijn.

In deze nieuwe reeks zal ik in elk stuk een icoon van de Hong Kong cinema centraal stellen. Dat kan een acteur zijn, een regisseur of zelfs een choreograaf. Een aantal van de belangrijkste filmmensen uit Hong Kong vallen onder alle categorieën, en meer. De ene keer zal het een algemene beschouwing van iemands carrière zijn, de andere keer een top vijf van films of scènes, en soms zal ik één aspect van een persoon of diens oeuvre uitlichten. Vorig jaar hebben we al eens een themamaand gewijd aan de voormalige Britse kolonie, en de figuren die toen de revue passeerden zal ik grotendeels vermijden. Dus deze zomer in principe geen directe focus op Jackie Chan (waar Erwan hier al over schreef) of Wong Kar-wai (waar ik toen drie stukken over schreef). Maar misschien wel wat over John Woo (waar Rik hier aandacht aan besteedde).

Dankzij kruisbestuiving zal het echter onmogelijk zijn om hen in artikelen over anderen niet te noemen of zijdelings te behandelen. Wie toen wel al aan bod kwam, maar wat mij betreft nog niet genoeg, is Johnnie To. De reeks zal openen met een toplijst van zijn beste actiefilms, en afsluiten met een lijst van de beste films in alle andere genres die hij zich meester heeft gemaakt. Want nadat deze maand is afgelopen, gaat deze reeks de rest van de zomer gewoon door. En dan zal er ook ruimte zijn voor cinema zonder actie, hoewel dat dankzij de dominantie daarvan nog wel de hoofdmoot zal blijven.

Naast de filosofie van Bruce Lee, de acrobatiek van Sammo Hung, de herbergen van King Hu en de heroic bloodshed van Ringo Lam zal er dus later deze zomer ook aandacht zijn voor de schoonheid van Maggie Cheung, de drama’s van Ann Hui en de charmes van Andy Lau. En zij zijn niet de enigen waar ik een blik op zal werpen. Maar ik onthul nog niet alles, daarvoor zal je moeten blijven meelezen. Sommigen van de iconen die ik behandel zullen voor mij vrij nieuw of onbekend zijn, anderen uiteraard allerminst. Volgende week begin ik namelijk met Johnnie To, wat mij betreft simpelweg een van de beste regisseurs van de hedendaagse filmwereld, actie of geen actie.


Onderwerpen: , , , , , , , , ,


2 Reacties

  1. Rik Niks

    Ja, John Woo valt in dit opzicht echt niet negeren, hoe afgezaagd misschien ook. Ben benieuwd naar je bevindingen in deze reeks, want het uitgangspunt dat je in de openingsalinea schetst kan ik alleen maar onderstrepen. Wat mij betreft bepaald montage nagenoeg volledig of actie ‘werkt’ of niet, zoals ook Woo aantoont.

  2. Kaj van Zoelen

    Het is niet alleen montage wat mij betreft, juist die snelle montage heeft Hollywood deels gejat van Hong Kong. Het zit bij de betere actiescène in een Hong Kong film ook heel vaak in de zorgvuldige shotkeuze, waarbij elk precies de juiste (ruimtelijke) informatie overbrengt zodat het geheel overzichtelijk blijft en goed te volgen. En daar zijn dan vaak geen grote overzichtsshots van afstand voor gebruikt zoals meestal in Hollywood, want daar was geen geld/tijd voor. :P


Reageer op dit artikel