Schaterlachen, spookhuizen en het slot
Imagine 2014 volgens Erwan (slot)

Imagine 2014 zit erop. Tien dagen lang was EYE het centrum van fantastisch cinema minnend Nederland en het was gezellig druk, mede door het verminderen van het aantal zalen waardoor het altijd lekker vol zat bij iedere voorstelling. De twee belangrijkste festival-prijzen werden op de laatste avond bekend gemaakt. Der Samurai (2014) ging er vandoor met de Zilveren Meliès voor beste Europese fantastische film wat een hele prestatie was aangezien we praten over een afstudeerproject. De Black Tulip (beste film van het festival) ging naar Coherence (2013). De publieksprijs werd tenslotte gewonnen door Jodorowsky’s Dune (2013) waar iedereen dacht dat The Raid 2 (2014) wel even met die prijs aan de haal zou gaan. Naast die verassing was het ook vrij bijzonder dat op een fantastisch filmfestival de publieksprijs prooi voor een documentaire werd. In mijn laatste artikel van het festival bespreek ik twee films en geef ik mijn persoonlijke top 10 van het festival. Maar allereerst dus mijn bevindingen over Dead Snow 2: Red vs. Dead en Oculus.

Dead Snow 2: Red vs. Dead (Tommy Wirkola, 2014)

Deze Noorse horror-komedie is de zoveelste variant op Nazi-zombies en je zou daarom gauw geneigd zijn de titel links te laten liggen, want hoeveel kun je immers nog uit dit curieuze subgenre persen? Dead Snow 2 bewijst gelukkig dat er nog zat rek in zit. Wie het eerste deel niet gezien heeft hoeft niet te treuren, want in de openingsminuten wordt à la Evil Dead 2 (1988) het origineel vliegensvlug uit de doeken gedaan. Nazi-zombies hebben het nog steeds voorzien op Martin, zeker nu zijn afgehakte arm is vervangen door die van de boosaardige SS-zombie: leider van de op wraak beluste Nazi’s. Met deze arm kan Martin tot zijn verassing doden oproepen en met behulp van drie Amerikaanse zombie-jagers (waarvan eentje een ontzettende Star Wars-fan is) roepen ze Sovjet-strijders op die nog een appeltje te schillen hebben met de Nazi’s. Wat volgt is een even hilarische als bloederige strijd.

Daar waar zoveel zombie-films ontzettend lui zijn, is Dead Snow 2 een feest voor het oog en een grote glimlach is nooit ver weg. De makers hebben overduidelijk lol gehad met het maken van deze groteske horrorfilm aangezien niets te gek is. Niemand is veilig in Dead Snow 2, van kinderen tot gehandicapten; allen hebben de kans op lugubere wijze aan hun eind te komen. En ook hier wordt niet gemakshalve goedkoop alles afgedaan, de moorden zijn origineel en ongelooflijk grappig en werkt toe naar een grote strijd op een grasveld midden in een stadje. Naast de hoofdrolspelers zijn er leuke bijrollen weggelegd voor de politie die geen idee heeft wat ze in vredesnaam overkomt. Voor de liefhebbers van zombie-komedies is Dead Snow 2 een absolute aanrader, het valt misschien qua over-the-top humor en ranzigheid nog het best te vergelijken met Peter Jacksons Braindead (1992) wat al aangeeft hoe totaal krankzinnig de film wel niet is. Vergeet de meer subtiele en meer existentiële zombie-films (zoals het geniale uit 1977 stammende Shock Waves), Dead Snow 2 is een schaterlachend bloedbad.
★★★★☆

Oculus (Mike Flanagan, 2013)

Eigenlijk is het spookhuis-genre nooit echt weggeweest, maar de laatste jaren worden we wel erg vaak verwend met dergelijke bovennatuurlijke horrorfilms. Zeker het succes van James Wan en diens succesformules (Insidious, The Conjuring) zorgen ervoor dat we regelmatig worden uitgenodigd in een vervloekt huis. Zo ook met Oculus, de nieuwe film van Mike Flanagan. Ditmaal kent het kwaad de gedaante van een antieke spiegel die al eeuwenlang voor dood en verderf zorgt. Of toch niet? De nieuwste mogelijke slachtoffers zijn Tim en Kaylie, Tim is na ruim tien jaar ontslagen uit een inrichting waar hij terechtkwam nadat hij al dan niet mede door toedoen van de spiegel zijn doorgeslagen vader doodschoot en Kaylie is vastbesloten om de spiegel voor eens en altijd te verslaan met behulp van Tim die moeite heeft te geloven dat een spiegel tot zulke morbide daden in staat is.

Oculus kent zo zijn effectieve momenten, maar de structuur doet de film helaas danig de das om. Gedurende de speelduur wordt er constant heen en weer gewisseld tussen heden en verleden waardoor het meer dan eens voorkomt dat je net door het specifieke verhaal geraakt wordt en er pardoes wordt geswitcht naar een andere tijdslijn. Het zorgt voor een nogal onevenwichtig geheel. Nog vervelender is dat er op geen enkel moment ook maar enigszins duidelijk wordt gemaakt of we hier te maken hebben met pure fantasie of een daadwerkelijk kwade genius waardoor de makers zich alles kunnen permitteren. Het is een nogal goedkope zet om met de plotgaten weg te komen, het kan immers allemaal nonsens zijn wat we zien of denken te zien. Het is in dat opzicht jammer dat Flanagan na het zo uitmuntende Absentia (2011) nu met een tamelijk dertien-in-het-dozijn horrorfilm aan komt zetten en dat evenzo uitstekende hoofdrolspeelster van die film (Courtney Bell) in Oculus niet meer dan een cameo heeft als veilingmeester. Al met al had Oculus zoveel beter kunnen en ook wel moeten zijn.
★★☆☆☆

Mijn persoonlijke top 10 van Imagine 2014

01. L’Etrange Couleur des Larmes de Ton Corps
02. The Raid 2
03. Why Don’t You Play in Hell?
04. Enemy
05. Dead Snow 2: Red vs. Dead
06. Jodorowsky’s Dune
07. Filth
08. Der Samurai
09. De Poel
10. The Creep Behind the Camera

nb: The Raid 2 en Enemy komen in Nederland nog in de reguliere roulatie dus verwacht t.z.t. van deze films een uitgebreidere recensie op Salon Indien.


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel