Starred Up (2013)
Bonje in de bajes

21 mei 2014 · · Kritiek + Première

Een veel beproefd genre is de gevangenisfilm. Het heeft de filmwereld al tijden lang gefascineerd het leven in de gevangenis in beelden te vatten. Er zijn verschillende variaties zoals de ontsnappingsfilm of politiek getinte films die zich focussen op geëngageerde gevangenen en er zijn ook meerdere ingehouden en bijna poëtische blikken op het leven in de cel van al dan niet een beroemde veroordeelde. David MacKenzies nieuwste film Starred Up is niets van dit alles en richt zich op het gewelddadige bestaan van de jonge Eric die van de jeugdgevangenis wordt overgeplaatst naar een bajes voor volwassenen – daarmee ook meteen de titel verklarend. Weet Starred Up het over het algemeen hoge niveau van gevangenisfilms vast te houden of kun je je beter opsluiten in een bioscoop met een andere film?

In de nieuwe gevangenis maakt Eric Love – een ironische naam agressief en onvoorspelbaar als hij is – meteen bonje met alles en iedereen. Al gauw wordt Eric door ene Neville tot de orde geroepen, een man die zo komen wij snel te weten de vader van Eric is. Eric gaat tegen zijn zin in therapie om controle over zijn agressie te krijgen. Maar Erics lontje is zo kort dat ook maar een kleine uitdaging hem doet exploderen. Toch ontstaat er gaandeweg een band tussen hem en therapeut Oliver en lijkt de kruitvat-relatie tussen vader en zoon ook zo nu en dan tekenen van liefde en respect te vertonen. Maar het corrupte gevangenispersoneel dat samenwerkt met topcriminelen en de constante ruzies worden almaar intenser en persoonlijker.

Starred Up is een zeer geslaagde film en eentje die zo in de top van gevangenisfilms geplaatst kan worden. De film onderscheidt zich vooral vanwege het werkelijk fantastische acteerwerk van Jake O’Connell als Eric. In alles weet O’Connell de kijker voor zich te winnen, al is dit vaak met destructief en extreem gewelddadig gedrag. Horrorfans zullen de nog vrij jonge O’Connell allicht kennen als de meest psychotische tiener uit Eden Lake, maar dit is echt zijn grote doorbraak en hopelijk aanzet tot een zeer succesvolle carrière. O’Connells Eric is een maniakale machine die met zijn blik alleen al de stuipen op het lijf jaagt. Het is een zeer veeleisende rol aangezien O’Connell niet alleen fysiek ontzettend veel te ontberen heeft maar ook qua dialogen spat het van het scherm. Razendsnelle tirades en discussies met talloze krachttermen zijn aan de orde van de dag, vooral als Eric het weer eens niet kan vinden met Neville. Neville die overigens net zo geniaal wordt vertolkt door karakteracteur Ben Mendelsohn die een knap staaltje gebalanceerd acteren laat zien. Neville is aan de ene kant een verloren zaak, maar hij lijkt er alles aan te willen doen dat zijn zoon niet dezelfde dramatische route neemt. Het trio toprollen is compleet met Rupert Friend (meest bekend als CIA-agent Peter Quinn uit de televisie-serie Homeland) die de rol van Oliver op zich neemt.

Voor het acteerwerk alleen al is Starred Up meer dan de moeite waard maar alsof dat nog niet genoeg vuurwerk is, kent de film een zeer sterk en realistisch verhaal dat niet alleen een keihard beeld laat zien van het gevangenisleven maar ook een hoogst originele vader-zoon relatie. Het is knap gefilmd gezien de constante claustrofobie en de regie van MacKenzie valt zeker te prijzen. Dit is ver verwijderd van de wel vaak meer glossy Amerikaanse gevangenisfilms, in Starred Up kan iemands keel worden doorgesneden als je iemand ook maar even verkeerd aankijkt. Het is de typisch rauwe en duizelingwekkende benadering die eigenlijk alleen de Britten machtig zijn. Starred Up is zeker geen gemakkelijke film gezien het geweld en de keiharde plat-Engelse dialogen, maar het is een film die absoluut de intense ervaring meer dan waard is. Sterker nog, Starred Up is vooralsnog een van de beste films van het jaar.
★★★★½


Onderwerpen: , , , , , ,


Reageer op dit artikel