Southland Tales (2): Baudrillard aan het eind
Apocalyps Nu (4)

Baudrillard in Southland Tales: spiegels en video

Southland Tales zit vol met verscheidene simulacra’s: beelden die verwijzen naar iets anders, naar symbolen en afspiegelingen. De film begint al met een geografische simulacra, een landkaart van Texas met plaatsaanduiding Abeline. Abeline de stad, maar ook Pilot Abeline, de verteller. De naam is een afspiegeling van plaats en persoon en beiden lopen in elkaar over. Het eerste beeld dat we zien na de plaatsaanduiding is van iemand die zichzelf filmt in een spiegel: spiegelbeeld als simulacra van de persoon, film als simulacra van het spiegelbeeld, camera in spiegelbeeld als simulacra van filmen.

Men bekijkt zichzelf wanneer men zichzelf filmt: dit is letterlijk een wereld waarin alles gefilmd wordt, alles verwordt tot een aftreksel van de werkelijkheid. Het hyperrealisme van het nieuws is ook aanwezig in home-video’s, zeker wanneer deze home-video’s het politieke landschap gadeslaan via de camera. De videocamera filmt tekens van Americana: “we support our troups”, Amerikaanse vlaggen, etcetera. Maar plotseling filmt de camera een daad van terrorisme: een nucleaire aanslag. Maar zelfs deze daad, die bedoeld lijkt te zijn om hyperrealiteit te ondermijnen, wordt gadegeslagen door het oog van de camera en het oog van een satelliet. Zelfs daden die bedoeld zijn om de hyperrealiteit te verdoemen verworden in Southland Tales tot simulacra, gevangen in real-time.

Baudrillard in Southland Tales: Doomsday Scenario Interface

Als de veelvuldigheid van symbolen, tekens en verwijzingen al niet duidelijk is uit de eerste drie minuten is het opvolgende gedeelte een duidelijk signaal. De geschiedenis wordt herhaald: een teken van hyperrealiteit, in een reeks symbolen, in een intertekstuele intermediale interface. De “Doomsday scenario interface” koppelt tijdslijnen, nieuwsbeelden, panels uit strips, reclames voor o.a het pornografische tijdschrift Hustler, oorlogsbeelden, oorlogsgeluiden, drafting lists (het dienstplicht-register voor soldaten) en campagneposters (We Want You), om een beeld te scheppen van een alternatief universum dat is opgebouwd uit simulacra.

De tijdslijn koppelt de persoonlijke geschiedenis van Pilot Abeline aan de fictie van een strip, waarbij de getoonde panels letterlijk afkomstig zijn uit een strip die verkocht werd ter promotie van Southland Tales . De persoonlijke geschiedenis van Pilot Abeline verdwijnt in de vuilnisbelt van de geschiedenis.

Maar ook binnen deze opzet worden toekomstige gebeurtenissen in de film aangekondigd door middel van vooruitwijzingen, waardoor die respectievelijke toekomstige scènes verworden tot intertekstuele verwijzingen, simulacra, van de opening. Zo zien we eerst een schilderij genaamd American Hiroshama dat aan het begin van de laatste akte opnieuw te zien is. Het einde begint hier. Boxers aanwezigheid wordt al getoond op een poster voordat hij geïntroduceerd wordt en zelfs een schunnig grapje blijkt later in de film geëchood . Het Republikeinse symbool van de olifant wordt besmeurd door het beeld van twee olifanten die geslachtsgemeenschap hebben, later terugkerend in het beeld van twee jeeps die zich tegoed doen aan vleselijke lusten in een reclamecampagne van een door Republikeinen gesponsord bedrijf.

Bladzijdes: 1 2 3 4 5 6 7 8 9


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel