A Perfect Day (2015)
Een normale dag.

11 november 2015 · · Kritiek + Première

Regisseur Fernando León de Aranoa had begin deze eeuw een bescheiden arthouse hit met Los lunes al sol (2002), maar daarna werdt het stil rond de filmmaker, zeker in deze contreien. Voor zijn nieuwste film heeft hij sterren als Benicio Del Toro en Tim Robbins weten te strikken, en gezien de kwaliteit van de film zou het goed kunnen dat A Perfect Day kijkers weet te trekken via mond-tot-mondreclame.

A Perfect Day is namelijk een publieksfilm pur sang. Een film die de grens tussen komedie en drama goed weet te bewandelen, zonder de ernst van het onderwerp te bagatelliseren. A Perfect Day beslaat namelijk een dag in het leven van een hulporganisatie (denk Artsen zonder Grenzen) die werkzaam is tijdens de laatste dagen van de Balkanoorlog, in 1995. Maar de laatste loodjes wegen het zwaarst, letterlijk in de openingsscène waar een katrol breekt onder het gewicht van het topzware lijk dat de NGO-medewerkers uit een put proberen te hijsen. Binnen 24 uur moet het lichaam alsnog uit de put gehaald worden, omdat daarna de watervoorraad vergiftigd is. Het is aan goedzak Mambru (Del Toro), zijn oude vlam Katya (Olga Kurylenko), excentrieke rouwdouwer B (Tim Robbins), plaatselijke tolk Damir (Fedja Stukan), dorpskind Nicola (Eldar Residovic) en de nog groene nieuwe werknemer Sophie (Mélanie Thierry) om binnen 24 uur in dit oorlogsgebied een goed nieuw touw te vinden.

Op papier klinkt A Perfect Day ongewoon: zelden zien we het reilen en zeilen van een niet-gouvernementele organisatie in het veld en ook films die zich in het tijdsbestek van een dag afspelen zijn niet alomtegenwoordig. De zoektocht naar een touw, als de Macguffin die het plot in gang zet, is eveneens een vrij originele vondst. En het scala aan gebeurtenissen is ongewoon, zeker in een aantal scènes waarin regisseur De Aranoa de eclectische soundtrack gebruikt als voornaamste leidmotief. Maar verder is A Perfect Day verrassend traditioneel in opzet. Op vakkundige wijze rond De Aranoa alle verhaallijnen af, en de visuele stijl is erg ingehouden, zeker gezien de soms heftige plotelementen. Hij laat vooral de ruimte aan de acteurs, die stuk voor stuk overtuigen. Vooral Tim Robbins en Benicio Del Toro laten zich andermaal van hun beste kant zien.

Dat De Aranoa zulk uniek basismateriaal op een gedegen, maar niet uitzonderlijke wijze inkleurt stelt aanvankelijk wat teleur. Maar de terughoudendheid die De Aranoa vertoont in camerawerk, verhaalafwikkeling en bijpersonages zorgen er ook voor dat de film toegankelijk blijft voor een grote publiek en de trauma’s uit het verleden niet belachelijk gemaakt worden. Dit is een film waarin excentrieke hoofdpersonages gestoorde dingen meemaken, maar nergens voelt de film als een ongepaste variatie op werkelijk oorlogsleed (in tegenstelling tot La vita è bella (1997)) of als een tikkeltje vreemde komedie die gek doet om het gek doen. Het knapste aan A Perfect Day is dat een film met zoveel ongewone elementen zo toegankelijk blijft. Want ergens is het passend dat een film over een ongewoon beroep als hulpverlener in het veld zo alledaags voelt. Het werk gaat immers door, juist in oorlogstijd.

★★★½☆


Onderwerpen: , , , , ,


Reageer op dit artikel