De Force connectie
Herinneringen aan Star Wars

Star Wars

Star Wars. Voor sommigen van ons onlosmakelijk verbonden aan jeugdige onschuld en enthousiasme, voor anderen een (pop)cultureel fenomeen waar ze als volwassene uiteindelijk aan moesten geloven. Met Star Wars: The Force Awakens (2015) om de hoek leek het enkelen van ons tijd om eens een terugblik te werpen op onze connectie met de films tot nu toe. Daarnaast is in december ons thema van de maand de space opera, het sciencefiction subgenre waartoe de Star Wars reeks behoort.

De connectie van Kaj van Zoelen:

Ik was tien of elf jaar oud toen een vriendje aan kwam zetten met versleten videobanden van de oorspronkelijke Star Wars trilogie, nog door zijn oudere broer van de televisie opgenomen. Ik was meteen verkocht. Een tijd lang draaide alles of in ieder geval heel veel in mijn kleine wereld om het universum van George Lucas. Rond mijn twaalfde kwamen de Special Edition versies in de bios en mijn geluk kon niet op. Ik had van die poppetjes, las boeken over de verdere avonturen van de personages, luisterde naar de soundtracks, speelde Star Wars computerspellen en maakte met vrienden onze eigen Star Wars lego, lang voordat de officiële versie daarvan bestond. Het Star Wars universum was eventjes mijn wereld.

Toen deed de tienertijd zich aan. Terwijl ik leerde dat de wereld nog moeilijker en minder mooi was dan ik dacht, kwam Lucas met de prequels en sloot daarop aan. Niet dat die teleurstellingen iets afdoen aan de magie uit mijn kindertijd, maar het magische was er toch definitief af. Star Wars werd iets uit mijn jeugd, waar ik me sindsdien niet meer mee bezig hield. Het afgelopen jaar heb ik de hype-campagne van Disney ter promotie van de nieuwe film dan ook meewarig aanschouwd. Eigenlijk was ik wel klaar met Star Wars, en had niet zo’n behoefte aan meer. Van The Force Awakens heb ik verder ook nauwelijks verwachtingen. Die trailers zagen er misschien wel goed uit, maar The Phantom Menace (1999) had ook een goede trailer.

Star Wars

De connectie van Rik Niks:

Meer nog dan een filmserie, is Star Wars een popcultureel fenomeen, zoals dat later misschien alleen Lord of the Rings bij benadering lukte. Ontelbaar zijn de verwijzingen in andere films en media, gigantisch de merchandisemachine en legio het aantal fans. Kortom: een fenomeen waar niet aan te ontkomen valt. Misschien dat die imposante statuur me altijd afkerig van de serie heeft gehouden. Naar mijn herinnering is mijn jeugd gek genoeg tamelijk Star Wars-vrij gebleven. James Bond en The A-Team vonden meer ingang bij het spelen met vriendjes. Star Wars zal te fantasierijk geweest zijn vermoed ik, Bond en Hannibal sloten beter aan bij de doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg nuchterheid waarin ik opgroeide.

Om diezelfde reden lijkt me Star Wars een haast on-Nederlands gebeuren. Als Star Wars al eens ter sprake komt, dan is het vaak vanwege de negatieve associatie die de filmreeks het science fiction genre bezorgt. Wanneer ik vertel dat ik best van science fiction houd, voel ik me haast verplicht daar aan toe te voegen ‘maar niet het Star Wars-achtige soort’. Want voor velen staat science fiction gelijk aan Ewoks, The Force en Darth Vader, een spijtige banalisering van een prachtig en diepgravend genre.

Star Wars

De connectie van Rob Comans:

Lang, lang geleden, in een sterrenstelsel hier niet zo heel ver vandaan maakte ik als jochie van een jaar of tien voor het eerst kennis met Star Wars (1977). Of beter gezegd: met The Empire Strikes Back (1981), die ik tijdens het verjaardagspartijtje van een vriendje via een Duitse videoband te verstouwen kreeg. Ik werd chronologisch meteen in het diepe gegooid en mijn Duits was rudimentair, maar de duizelingwekkende snelheid en het sprookjesachtige karakter van de film hadden me meteen in hun greep. Niet lang daarna zou mijn prille liefde voor de saga opbloeien in een rotsvaste romance toen, vlak voor de première van The Return of the Jedi (1983), ergens in een Arnhemse bioscoop, zowel deel IV als deel V in een dubbele reprise werden vertoond. Nu zag ik de films eindelijk zoals ze bedoeld waren: op een groot scherm, Engels gesproken en in een verhaaltechnisch kloppende volgorde. En ik was voorgoed verkocht.

Dus ook al begon mijn liefde voor Star Wars op Hoth in plaats van op Tatooine, en fungeerden nasynchroniserende Hunnen als stoorzender, mijn fascinatie voor het ongebreidelde ruimtesprookje is blijvend gebleken (ondanks de povere prequels die Lucas later zou maken, en ondanks Jar-Jar Binks). Het is nog even afwachten wat regisseur J.J. Abrams met de nieuwe film zal gaan doen, maar gezien zijn eerdere succesvolle reboot van Star Trek (2009) zijn de verwachtingen terecht hooggespannen. Het weerzien met Luke, Han, Leia en al die anderen zal zowel warm als confronterend worden, want de tijd heeft voor geen van ons stil gestaan. Maar uiterlijkheden mogen dan mettertijd veranderen, de essentie van Star Wars (het goede overwint) blijkt even hoopgevend als blijvend. De titel van deel VII is dan ook goed gekozen: The Force Awakens (2015). De Kracht ontwaakt, maar is nooit verdwenen.

Star Wars

De connectie van Hendrik de Vries:

Echt jeugdherinneringen aan Star Wars heb ik eigenlijk niet. Als jonge kijker ging het meeste wat science-fiction was redelijk aan mij voorbij. Mijn interesse ging vooral uit naar de actiefilms zoals Die Hard (1988), Mission: Impossible (1996), James Bond en zo’n beetje het hele oeuvre van Jean Claude van Damme. Incidenteel zat hier weleens iets SF-gerelateerds tussen zoals Independence Day (1996) of Timecop (1994), wat ik graag voor lief nam. Star Wars echter ging in deze periode compleet aan mij voorbij.

Een paar jaar later ging ik een studie Natuurkunde doen. Als snel kwam, zelfs in de colleges(!), Star Wars ter sprake. Pas hier werd mij duidelijk wat een ongelooflijke impact en grote groep volgers deze serie heeft. Recalcitrant als ik was gaf ik aan een broertje dood aan het SF-genre te hebben, wat deels ook waar was. In mijn toen nog ongenuanceerde beeld waren de meeste echte SF-films of series totale onzin waarin het ene onverklaarbare en, nog erger, onlogische fenomeen het andere opvolgde.

Pas een paar jaar geleden ben ik eens goed voor de films gaan zitten. Ik moest toegeven dat deze beter in elkaar zitten dan ik dacht en hier en daar kon ik er ook wel van genieten. Na The Phantom Menace, achteraf duidelijk de minste uit de serie, ben ik gestopt met kijken. Pas begin dit jaar heb ik deel II en III gekeken. Vervolgens heb ik, ook in de aanloop naar The Force Awakens, nogmaals deel IV tot VI tot mij genomen en begin ik hier zowaar van te genieten. Sterker nog: deel IV en V zou ik als geweldig willen bestempelen. Dus ja, ik begin Star Wars leuk te vinden. Het SF-genre, en dan met name met de wat extremere fantasy-uitingen en compleet opgezette werelden, zal nooit echt iets voor mij worden. Maar Star Wars is wel gewoon erg goed.

Bladzijdes: 1 2


Onderwerpen: , , , , ,


Reageer op dit artikel