De licht absurde romantiek van The Mindy Project
De romcom serie van en met Mindy Kaling

29 september 2015 · · Kritiek + Televisie

The Mindy Project

The Mindy Project (2013-) is een sitcom geschreven en geproduceerd door Mindy Kaling, die ook de hoofdrol voor haar rekening neemt. Ze is de eerste en voorlopig enige Indiaas-Amerikaanse vrouw die drie rollen tegelijk op zich neemt. Mindy Kaling begon haar televisiecarrière als schrijfster van de Amerikaanse versie van The Office (2005-2013), waarin ze ook de oppervlakkige Kelly Kapoor speelde. The Mindy Project begon als zelfbewust spel met de conventies van de romantische komedie, maar zocht eigenlijk twee seizoenen lang naar een goede vorm. Gelukkig is in het derde seizoen een hoog, constant niveau gevonden, wat in de eerste afleveringen van het net begonnen vierde seizoen is doorgezet.

Na drie onsuccesvolle jaren bij FOX werd The Mindy Project gecanceld, maar Hulu ving Mindy op en op hun website startte eerder deze maand het vierde seizoen. Het is niet heel vreemd dat The Mindy Project door de jaren heen steeds minder kijkers trok. Bijrollen en gastrollen kwamen en gingen, vaste personages werden soms heel inconsequent geschreven en alleen de goede grappen en punchlines waren een echte constante. Die lieten mij hard genoeg lachen om ondanks de flinke gebreken te blijven kijken, en tijdens het derde seizoen werd die trouw beloond met een constantere vorm, een redelijk vaste, goede cast en een op de langere termijn logische verhaallijn.

Mindy Kaling speelt Dr. Mindy Lahiri, een intelligente maar tegelijk warhoofdige en door popcultuur geobsedeerde gynaecoloog in New York. Zodra zij niet meer de liefde probeert te vinden met een reeks aantrekkelijke bijfiguren maar valt voor collega Dr. Danny Castellano (Chris Messina), en hij daarna ook voor haar, krijgt de serie een focus die het goed kon gebruiken. Kaling en Messina hebben een goede chemie samen, en de tegenstellingen tussen hun personages (en Danny’s Italiaans-Amerikaanse moeder) leiden tot veel hilariteit. Juist door (net als in The Office) niet nog jarenlang in de “doen ze het of doen ze het niet fase” te blijven hangen kreeg de serie een nieuwe impuls door het duo bij elkaar te brengen.

De humor van The Mindy Project ligt in het verlengde van de meer absurdistische kant van de The Office, waarbij de grap en de punchline soms belangrijker is dan de plausibiliteit of de interne logica van een personage. Soms is de serie daardoor vrij onevenwichtig qua ontwikkeling van de personages of verhaallijnen over meerdere afleveringen, maar grappig blijft het wel altijd. Mindy Kaling speelt in The Mindy Project Mindy Lahiri, maar niet zichzelf.

The Mindy Project

Mindy weigert een boegbeeld voor een specifiek soort feminisme te zijn in de stijl van Tina Fey, waar ze in het begin veel kritiek op kreeg. Mindy Lahiri wil het liefst huisje-boompje-beestje met veel kinderen later, het is immers een rom-com. Hoewel ze later wel een eigen invulling aan feminisme geeft, meer gestoeld op dat van haar voorbeeld Beyoncé. Net als haar is Mindy immers een professioneel succesvolle, onafhankelijke vrouw die tegelijk ook gelukkig getrouwd wil zijn. En ze is trots op haar mollige, bruine uiterlijk dat niet voldoet aan het westerse schoonheidsideaal.

Daarnaast speelt haar Indiase achtergrond cultureel gezien slechts een minimale rol. Mindy Lahiri is een echte Amerikaanse en Tom Cruise, Kanye West, Kim Kardashian en The Real Housewives series spelen een grotere rol in haar leven dan bijvoorbeeld Shiva of Ganesh, voor zover ze die überhaupt uit elkaar kan houden. Dat ze opgroeide met romantische komedies is voor haar achtergrond veel belangrijker dan dat haar ouders uit India komen – behalve als het om haar carrière gaat. Van beiden weet Kaling ook een bron van humor te maken.

Inmiddels volgt The Mindy Project meer de conventies van de romcom dan er mee te spelen, hoewel dankzij de romantische verbintenis de serie juist pas echt op stoom kwam in plaats van dat dit het einde betekende. Dat Danny Mindy eindelijk ten huwelijk vraagt, gebeurt dan ook niet voor niets in de eerste aflevering van seizoen vier in plaats van aan het einde van seizoen drie. Waarna ze in de volgende aflevering plots bevalt in een stilstaande metro. Tegelijk maken deze ontwikkelingen tussen Mindy en Danny de serie voor het eerst af en toe echt ontroerend, tussen de grappen en grollen door.

In veel romantische komedies zijn het huwelijk en kinderen (Mindy is ook al zwanger van Danny) het moment waarop het verhaal doodloopt of stagneert, maar Kaling ziet deze plotpunten als een creatieve uitdaging, en tot nu toe slaagt ze erin de cliché valkuilen te vermijden. Het helpt dat de dialogen scherp blijven, en het gedrag van bijfiguren Morgan Tookers toepasselijk absurd. Ik hoop dat Mindy Kaling op Hulu de kans krijgt haar verhaal nog enkele seizoenen langer te vertellen, en het huidige niveau zowel qua humor als romantiek kan volhouden.


Onderwerpen: , , , ,


Reageer op dit artikel