De spionagesoap van Quantico (2015-)
Waarom kijk ik daar in godsnaam eigenlijk naar?

20 oktober 2015 · · Column + Televisie

Quantico

Begin dit jaar besloot ik minder series te gaan kijken. Het kostte te veel tijd. Ik stopte daarom bijvoorbeeld met het kijken naar een verder prima serie als Girls (2012-). Nu volg ik toch weer twee series die toen ongetwijfeld waren afgevallen: Quantico en Empire (2015-). De eerste is ogenschijnlijk een soort mengsel tussen spionageserie à la Homeland (2011-) en soap in de stijl van Grey’s Anatomy (2005-), of zo presenteerden de makers hun serie in ieder geval. Op Empire komen we later dit jaar mogelijk nog terug bij SI, maar vandaag stel ik bij Quantico de vraag: waarom kijk ik er eigenlijk naar?

Quantico trok mij eigenlijk maar om één reden aan: Priyanka Chopra. Zij is een van de grootste sterren van Bollywood van de afgelopen tien jaar, maar de eerste Indiase die echt een hoofdrol heeft in een populair product in Amerika, en dan ook nog eens niet als ‘de ander’ waarbij etniciteit bepalend voor haar identiteit is. TV-zender ABC is nog geen Hollywood, maar het komt in de buurt. Dat unieke feit maakt echter natuurlijk nog geen goede of interessante serie, en een serie om zulke oppervlakkige redenen kijken als een aantrekkelijke actrice is vragen om problemen. Er zijn heel weinig acteurs of actrices waar ik alleen voor naar de bios zou gaan.

Bollywood steunt nog veel meer op sterren dan Hollywood, en daardoor heb ik me wel eens vanwege die sterren laten verleiden tot het kijken van een film die er verder niet zo bijzonder uitzag. Die mentaliteit bleef dan toch nog aan Priyanka Chopra hangen toen ze de overstap naar Amerikaans entertainment maakte. Hoe lang ik dat nog volhoud is echter een tweede. Na enkele afleveringen is Quantico nog niet bepaald veelbelovend, ondanks dat het wel onderhoudend is. Wat deels te danken is aan de starpower van Chopra, die eigenlijk een betere serie verdient.

Quantico

De premisse van Quantico is tweeledig: in de ene verhaallijn zien we Alex Parrish opgeleid worden tot FBI-agent (in Quantico, Virginia), in de andere wordt ze na die opleiding ten onrechte beschuldigd van een 9/11-achtige aanslag in New York en gaat ze op de vlucht om haar onschuld te bewijzen. Er is één ding duidelijk: de dader was mogelijk een klasgenoot van haar, en een van haar leraren is bij het complot betrokken. Veel mogelijkheden voor spannende binnenlandse spionageverhalen dus, maar de soap binnen de FBI-academie overheerst tot nu toe. Daarbij wordt zo vaak tussen de twee parallel vertelde verhaallijnen gemonteerd, dat in geen van beiden spanning kan worden opgebouwd.

Geloofwaardigheid is evenmin een prioriteit. Letterlijke elke rekruut op de FBI-academie heeft geheimen en een dubbele agenda, zodat Alex en wij kijkers voorlopig nog iedereen kunnen verdenken van betrokkenheid bij het compleet. En het zijn uiteraard allemaal jonge, aantrekkelijke mensen die per twee of drie meteen persoonlijk drama tussen hen creëren. Daar komt het soapelement bij om de hoek kijken, maar echt tijd en ruimte voor al hun persoonlijke verhalen is er niet. De uiteindelijke onthulling van het mysterieuze complot rondom Alex Parrish kan straks eigenlijk ook alleen maar tegenvallen. Alle tekenen wijzen op een belachelijke ontknoping. Maar de serie is dan weer niet stom genoeg dat het daarom leuk wordt. Ondertussen is zij op de vlucht voor de FBI, maar ondanks dat die via de televisie haar naam en foto nationaal verspreid heeft, mag er natuurlijk geen lok van Chopra’s stijlvolle, lange kapsel worden afgeknipt.

Waarom kijk ik er eigenlijk nog naar? Hoe meer ik erover nadenk, hoe minder ik het nog weet. Quantico is niet een serie waar al te veel over nagedacht moet worden, zoveel is duidelijk. Maar wat moet er dan wel mee gedaan worden? Misschien moet ik er maar mee ophouden…


Onderwerpen: ,


Reageer op dit artikel