Reis nu naar Amerika via het Leiden Internationaal Film Festival
LIFF (1): Slow West & Me and Earl and the Dying Girl

Leiden Internationaal Film Festival

Het Leiden International Film Festival (LIFF) viert dit jaar zijn tinnen jubileum, want het is de tiende editie. Eens te meer reden voor Salon Indien om eindelijk eens verslag te doen van dit festival, dat langzamerhand is omgevormd tot een showcase voor de onafhankelijke Amerikaanse cinema, in de vorm van American Indie Competition. Komende week zal ik daar aandacht aan besteden. Daarnaast zal ik ook een blik werpen op enkele films uit andere windstreken, die ook elk jaar op het festival te zien zijn. Vandaag laat ik het woord echter aan collega’s Erwan en Theo, over twee films van jonge regisseurs: respectievelijk een Europese film over het Amerikaanse westen en een echte Amerikaanse indie.

Erwan Ticheler over Slow West (2015)

Slow West

De afgelopen paar jaar is er een zeer interessante stroming gaande in het zo Amerikaanse genre van de western. Films die in tegenstelling tot de ouderwetse stoere cowboys à la John Wayne, juist zich toewijden op de (grotendeels) Europese kolonisten die in het beloofde land lang niet altijd pracht en praal tegenkwamen. Films als Meek’s Cutoff (2010) en The Salvation (2014) gaven ieder op hun eigen wijze hun beeld van de vaak keiharde kennismaking van Europeanen met Amerika. Een van de beste films binnen deze golf is zonder meer Slow West, een bij tijden verbluffend debuut van de Schotse filmmaker John MacLean.

In principe zijn alle iconische kenmerken van de western aanwezig. Er is de stoere cowboy die als een soort rover door het leven gaat, geweldig vertolkt door Michael Fassbender. Er zijn de fraaie vergezichten van het Amerikaanse landschap en er is de onderlinge strijd tussen bendes, vaak om wat centen of een vrouw. Maar Slow West weet juist met de nadruk op het kolonialisme er een frisse draai aan te geven en constant een nieuwe verrassing te brengen. Het leidt allemaal naar een heerlijk ironische climax met een duister hilarische ondertoon. Ja, het is het welbekende vuurgevecht maar gebracht met een fijn gevoel voor originaliteit. Slow West past wat dat betreft prima in het rijtje van westerns met een overduidelijk Europees sausje.

★★★★☆

Theodoor Steen over Me and Earl and the Dying Girl (2015)

Me and Earl and the Dying Girl

Me and Earl and the Dying Girl ontving zo’n beetje alle mogelijke lofprijzingen toen de film in premiere ging op het Sundance Film Festival. Het is niet moeilijk te zien waarom: de tweede film van regisseur Alfonso Gomez-Rejon is een uitermate stijlvolle crowdpleaser die drie takken van het publiek op hun wenken bedient: tieners, cinefielen en cinefiele tieners.

Me and Earl and the Dying Girl valt het beste te omschrijven als The Fault in Our Stars (2014), geregisseerd door Wes Anderson. De verhaallijn over een tiener die de middelbare schoolperiode probeert te overleven terwijl hij vriendschap sluit met een meisje met leukemie wordt uiterst stijlvol in beeld gebracht, vol long takes en symmetrische shots en met een soundtrack vol hippe indiemuziek. Ook de filmische verwijzingen zijn op maat gemaakt voor een jong, hip, ietwat alternatief publiek: praktisch de gehele Criterion Collection komt langs in stop-motion parodieën en Werner Herzog wordt veelvuldig ingezet als mascotte.

Meer dan een tienerfilm vol cinematografische kwinkslagen wordt de film ook niet, maar gelukkig wordt in tegenstelling tot in The Fault in Our Stars hier wel erkend dat de tieners enigszins opgesloten zitten in een narcistisch referentiekader. Tegen het einde beseffen we dat de kritiek die we kunnen hebben op de hoofdpersoon – egoïstisch en vol misplaatst zelfmedelijden – erkend wordt door de makers, maar dat neemt niet weg dat we de eerste twee aktes opgescheept zitten met een zelfgenoegzame betweter met een Herzog-fetisj. Dat maakt Me and Earl and the Dying Girl misschien pijnlijk herkenbaar voor de cinefiele kijker die de tienerjaren ontgroeid is, terwijl het tienerpubliek (die misschien nog wat afstand missen) alsnog bedient wordt met een prima gemaakte, maar niet uitstekende tragikomedie.   

★★★☆☆


Onderwerpen: , , , , , ,


Reageer op dit artikel